ეს ბოლო სამი დღეა, გადათეთრებულია აქაურობა.
აქ, სადაც ჩვენ ვართ, თოვლი იშვიათად იცისო, რომ გადმოვედით, "ენგრე" გვითხრეს.
ესენიც "აჩმახებენ"

ეხლაც, შუა ღამეა, გარეთ გავედი და თვალით აუწერელი სილამაზე დამხვდა.
განათებულია ცა, ბუნებას კუნჭულში მოუქცევია ჩვენი პატარა ქალაქი და ხვავრიელად აყრის, ბავშვებისთვის საყვარელ ფიფქებს.
თოვლში გავლა მომინდა.
მერე თავი შევიკავე.
დილით, ჩემსავით უთენია იღვიძებს პატარა.
იმის გასაკვალია, იმან უნდა დაადგას და დააბიჯოს პირველი ფეხი გაუკვალავს.
მე, უკან მივყვები, ფეხი, რომ არ დაუცდეს, ხელის მისაწვდენზე ვდევ უკან.
მივხედოთ მომავალს.
P.S. ჩვენი ბავშვობა გავიხსენოთ, თუ როგორ "აგვადგმევინეს" ფეხი.
ჩვენი სამშობლო, ეხლა იწყებს "მოყინულზე და ქარბუქში" სიარულს,შევაშველოთ ხელი.
არც მანამდე აკლდა გაჭირვება.
ახალი თაობა მოდის.
იარონ, იარონ, იარონ.
ა მ ი ნ !!!