|
მე როგორც ვხედავ ერთერთი ყველაზე მთავარი თემა (საბაბი), რომლის გარშემოც აგორდა 2 ნოემბრის მოვლენები მოსახლეობის სიღატაკე და სოცილური დაუცველობაა. აქ, ამ ფორუმებზე გამოთქმული ამბოხების გამამართლებელი მსჯელობებიც სწორედ ამ თემის გარშემოა გაშლილი.
ხომ არ აჯობებდა უკმაყოფილების გამოხატვისას ცოტა მეტი არგუმენტები დაგვერთო თან?
ჯერ კიდევ 2005-ში, როდესაც თბილისს ვეწვიე, მამაჩემი აღშფოთებას გამოთქვამდა იმის გამო რომ მთავრობამ ვერ მოახერხა (წელიწადნახევრის განმავლობაში) საარსებო მინიმუმის ოდენობის პენსიის გაცემა. როდესაც გაკვირვებულმა შევეკითხე თვითონ რას გააკეთებდი ამ პრობლემის გადასაჭრელად მეთქი. მიპასუხა - ეგ რა ჩემი საქმეა, რაც უნდა ის გააკეთოს, პრეზიდენტია და მისი მოვალეობაა პრობლემა გადაჭრასო.
მარტო პრობლემის ძიებით და დასახელებით, ჯიბრში ჩადგომით, გარემოებების გაუთვალისწინებლობით, ალტერნატივის უქონლობით, მაგრამ მაინც ლანძრვით და წუწუნით ვერც თავს ვარგებთ და ვერც სხვას წავახალისებთ.
მიმაჩნია რომ თუ ვინმეს აკრიტიკებ რაიმე პრობლემის გადაუჭრელობის ან არასწორად გადაჭრის გამო, უხეში კონცეფცია მაინც უნდა გაგაჩნდეს იმის შესახებ თუ როგორ უნდა იქნას ეს პრობლამა გადაჭრილი და რა ვადებში. ხოლო იმ შემთხვევაში თუ პრობლემის გადასაჭრელად არანაირი კონკრეტული წინადადება თავად არ გაგაჩნია, სხვა კი ამ მიმართულებით (ავად თუ კარგად) მუშაობს, უნდა აცადო იმ სხვას რომ მისი გეგმა ბოლომდე განახორციელოს.
პირველ რიგში ერთი მთავარი რამე უნდა გავაცნობიეროთ ყველამ. სახელმწიფოს ფუნქცია იმაში არ მდგომარეობს რომ ხალხს უშუალოდ აჭამოს ან საწარმოები ააშენოს. სახელმწიფოს შესახებ ასეთი წარმოდგენები ჩვენ სოციალიზმის პერიოდიდან გამოგვყვა და დროა ამ ძილბურანიდან გამოვერკვიოთ. სახელმწიფოს დანიშნულება ის არის რომ შეგვიქმნას ხელსაყრელი გარემო, რათა ვხნათ, ვთესოთ და მოსავალი მოვიყვანოთ და არა ის რომ პირდაფჩენილი ბარტყებივით საკვები გვაწოდოს პირში.
ასე მაგალითად, როდესაც ჩვენ მთავრობას ვაგინებთ იმის გამო რომ ჯერჯერობით ქვეყანაში არ შეიქმნა საკმარისი სამუშაო ადგილები, თუ წარმოგვიდგენია რა არის საჭირო იმისათვის ეს სამუშაო ადგილები შეიქმნას? მთავრობა ხომ ვერ ააშენებს საწარმო ქარხნებს? მთავარი რაც მთავრობას შეუძლია გააკეთოს მეწარმეობის განვითარებისთვის არის ის რომ შექმნას ხელსაყრელი, უსაფრთხო და სტაბილური სამუშაო პირობები. კერძოდ აღმოფხვრას ბანდიტობა და დანაშაული, შექმნას მოწესრიგებული საღმრიცხველო-საგადასახადო სისტემა, ხელი შეუწყოს განათლებას, მოიზიდოს და გზა გაუხსნას ქვეყანაში კაპიტალის შემოდინებას, დანარჩენი კი დროის საქმეა და შესაბამისი ვადების გარეშე არაფერი გამოვა. ნუთუ დაგვავიწყდა რომ ეს ქვეყანა 15 წლის განმავლობაში მეთოდურად ინგრეოდა და ყოველკვირა \"მე-9 ბლოკი ფეთქდებოდა\". მე მაგალითად ვერ წარმომიდგენია მართლაც რომ სიპ ქვაზე მოსულ მთავრობას როგორ უნდა მოეხერხებინა სამ წელიწადში უფრო მეტის გაკეთება და ხალხის მასიურად დასაქმება. აღარაფერი რომ ვთქვათ იმაზე რომ, მო როგორც ვიცი, ყველა ზემოთხსენებული მიმართულებით გადაიდგა მნიშვნელოვანი ნაბიჯები და სწორედ ამ მიმართულებებით წააწყდა მთავრობა მრისხანე კრიტიკასა და წინააღმდეგობას (გავიხსენოთ \"საკასო აპარატები\", \"გაივსო ციხეები\" და \"გაიყიდა საქართველოს\" მოთქმა გოდება).
როდესაც ვაყენებთ მოთხოვნას რომ პენსიები დღესვე საარსებო მინიმუნმის ზღვრამდე გაიზარდოს, თუ ვფიქრდებით იმაზე თუ როგორ შეიძლება მოხერხდეს ამის გაკეთება. სულ ერთით მეტი ნაბიჯი რომ გადავდგათ პრობლემის სიღრმეში ხომ დავინახავთ რომ იმისათვის რომ ეს მოხდეს თითოეული პენსიონერის თვიური ანაზღაურება მიახლოებით 80 ლარით უნდა გაიზარდოს და შესაბამისად, პატარა საქართველომ დღესვე უნდა გამონახოს ბიუჯეტისტვის თვეში მიახლოებით 80 000 000 ლარით მეტი. კი მაგრამ საიდან?! ასეთი რესურსები სად უნდა მოვიპოვოთ და თუ მოვიპოვეთ და ეს თანხები უბრალოდ კუჭში ჩავუძახეთ, ხვაინდელი დღე რითი ვაშენოთ?
ამის შესახებ, სახელდახელოდ, ერთი პატარა იგავი ვუთხარი მამაჩემს: ერთ წვრილშვილიან, ღარიბ ოჯახში ოჯახის უფროსმა სოფელი შემოიარა და სამი ტომარა ხორბალი ისესხა. ტომრები სახლში მოზიდა და ცოლს უთხრა, აი შენ ეს ერთი ტომარა დაფქვი და ბავშვებს ვაჭამოთ, როგორმე ვიმყოფინოთ, ორს კი დავთესავ, მოსავალს მოვიყვან, ოჯახს სიდუხჭირიდან ამოვიყვან და ვალსაც გავისტუმრებო. რას ამბობ კაცო! უპასუხა კაპასმა და უტვინო დედაკაცმა, ერთი ტომარა რას გვეყოფა, ხომ შიმშილით ამოვწყდებითო? უყურეთ შვილებო, მამათქვენს სასიკვდილოთ ემეტებითო შეუძახა შვილებს, ატახა და აატირა უგნური ბავშვები. ახლავე სამივე დაფქვი თორემ სახლში მოსული არ დაგინახოო. გააგდეს სახლიდან ერთადერთი შემომტანი, დაფქვეს სამივე ტომარა და მაძღრადაც ჭამეს სანამ ეყოთ. მაგრამ მალე დაუმთავრდათ ფქვილი, ზამთარიც მოვიდა, აღარც მომდურებულ მეზობლებთან მიესვლებოდა შტერ ქალს და შიმშილით ამოწყვიტა ბავშვები.
კარგად მიმოვავლოთ თვალი და დავინახავთ იმ კაპასი დადაკაცის მაგვარი რამდენი იჩემებს შვილების სიყვარულს, დავფიქრდით დღევანდელი \"პოპულისტობით\" ვინ ცდილობს ოჯახის უფროსობას და სად მიგვიყვანენ თავიანთი უგეგმობით.
ისე ცნობისათვის, მამაჩემი ხელწამოსაკრავი კაცი არავის ეგონოს:) წინა თაობისთვის კარგად ცნობილი, ერთერთი უძლიერესი ფინანსისტია. მაგრამ ეხლა მოხუცი და ვალომოხდილი ტელევიზორთან არის მიმჯდარი და ისიც ანგარიშმიუცემლად აჰყვა განუწყვეტელ ავის ქადაგებას. მაშ იმ ხალხს რაღა უნდა მოვთხოვოთ ვიასაც საქმეში ღრმად ჩახედვა არ შეუძლია.
სწორედ ამიტომ, ვისაც ხელგვეწიფება, ვიფხიზლოთ, ავის ქადაგების აყოლას, საკუთარი და აღელვებული ხალხისთვის გულის დაფხანას კი ნუ ვეცდებით (ფხანა ქეცმა იცისო, ოთარაანთ ქვრივისა არ იყოს), არამედ თავი უფრო შევიწუხოთ, პრობლემის სიღრმეებზე და მის გადაჭრაზე ვიფიქროთ და როცა საჭიროა ისიცა ვთქვათ რისი გაგონებაც შეიძლება ყველას არ ეამება.
ვისაც შეგიძლიათ, იქნებ საქმიანად და თანმიმდევრულად ჩამოაყალიბოთ კერძოდ რას აფუჭებს ან რას არ აკეთებს მთავრობა და თქვენ რას გააკეთებდით სიღარიბის პრობლემის გადასაჭრელად ან რა ვადებში. გაგონილს, ყურმოკრულს ან სახელდახელოდ თითიდან გამოწოვილს კი ნუ იტყვით, არამედ ისეთი თქვით რაზეც გიფიქრიათ და რისი ფაქტებიც გაგაჩნიათ
Giorguka
|