|
ფარჩის კაბით ბნელში გავიშრიალებ, გიშრის თვალთან თვალით მისათვალი ვარ! ვაჟკაცისა წელის დამმშვენებელი, შავ ქარქაშში ჩაგებული ხმალი ვარ... ფარჩის კაბით ბნელში გავიშრიალებ, ერთი ვინმე შავთვალწარბა ქალი ვარ! მეც არ ვიცი,ალმასი ვარ,ლალი ვარ, დაკარგული ძველი ნატვრისთვალი ვარ, თუ წარბებად შავი კალმით ნაწერი საიათნოვას მუხამბაზის პწკარი ვარ,- და თითების საალერსოდ ასხმული მძივად ვწევარ,- შავი მინანქარი ვარ! თუ ხან თაფლის სანთელივით მკრთალი ვარ- ფრთხილი სუნთქვის ჩასაქრობი ალი ვარ!... საყურეთა ჩრდილში გადაკარგული, თვალდახუჭვით მისაგნები ხალი ვარ. სიყვარულის და სიმღერის დრო არის, მე კი ბანზე ჩუმად გადმომდგარი ვარ! ჩემს მომღერალს ვუცდი ყელამართული, ხელით გულთან ასატაცი თარი ვარ, ჩუმი ღელვით კლდეებს ვეალერსები, საყვედურით მობუტბუტე მტკვარი ვარ, საყვარულის და სიმღერის დრო არის, წვიმის შემდეგ გამოსული დარი ვარ! გამარჯვების ხმა მოფრინდა ქალაქში, მეც შავ წარბებს გავშლი.. და მერცხალი ვარ! ფიცხელ ომში დაღლილ მეომრისათვის სანატრელი ერთი პეშვი წყალი ვარ... რაა სწარფვა, რაა ხარბი წყურვილი- გაღვივებულ ეშხის ნაპერწკალი ვარ! ამამღერეთ,ცეკვით აღმაფრთოვანეთ, მკლავაშლილი ღამის ნიავქარი ვარ! არა, ღამის ნიავქარი კი არა- მოტრფიალე გულის ღია კარი ვარ, მე ჩემს ვაჟკაცს,ჩემს მომღერალს ვეძახი, ერთი ვინმე შავთვალწარბა ქალი ვარ!
|