gogonia wrote:ციტატა:
სასოს წარკვეთა - ერთერთი ცოდვათაგანია აქაურ ცხოვრებაში. რადგანაც უფალი იმაზე მეტ განსაცდელს არ მოგვივლენს, რისი გადა ატანაც არ შეგვიძლია (განუსაზღვრელია მისი სიყვარული ჩვენს მიმართ), ამიტომ ნუ დამწუხრდებით , ნუ წარიკვეთ სასოს, ნუ განარისხებთ თქვენს მფარველ ანგელოზს და უფალს! ყველა განსაცდელი დაშვებულია ჩვენზე უზენაესი ძალისაგან, მას ამით სურს მეტად სულიერი გაგვხადოს, მეტად შევიგრძნოთ სიყვარული, სიღრმისეულად გავაანალიზოთ ჩვენი განვლილი ცხოვრება. დამეთანხბენით ალბათ, თუ ვიტყვი რომ ხანდახან ძალიან ინდიფერენტულები ვართ მომხდარი მოვლენების მიმართ, როდესაც რაიმე უბედურებას შევიტყობთ, მხოლოდ ერთი ამოოხრებით მთავრდება ჩვენი თანაგრძნობა, მაგრამ კაცთმოყვარე უფალი ამ ერთ ამოოხრებსაც კი დიდად მიიჩნევს და ჩვენი წამიერი თანაგრძნობით შეეწევა განსაცდელში მყოფს. სიტყვით თანაგრძნობა ერთერთი იძლიერესი მოწყალებაა!!! რაც შეეხება სასოწარკვეთას - მხოლოდ ამ ცოდვას მიჰყავს ადამიანი თვითმკვლელობამდე (ღმერთმა ყველა დაიფაროს), ამიტომ სიფრთხილე გვმართებს, როცა თავს ასეთ რამეს შევატყობთ. საკუთარ თავს ომი უნდა გამოუცხადო - სულიერი ომი, რათა გადარჩე და ცოდვას ცოდვა არ დაუმატო. ლოცვის კითხვა ასე იოლი არ არის, მართალია სულის პირველი წამალია, მაგრამ ჩვენ, მოკვდავები , 21 საუკუნეში როდი ვართ ასე ძლიერები რომ ლოცვითა და ფსალმუნებით ვუმკურნალოთ თავს. ჩემი ღრმა რწმენით, ძალიან საჭიროა ამ დროს (როცა ძალიან გიჭირს) ღმერთს მადლობა ხშირად შესწირო შენზე დაშვებული განსაცდელისათვის და შესთხოვო გაგაძლიეროს. მუდმივად იყო კავშირში მასთან - უბრალო საქმის კეთებისას, სასარგებლოა საგალობლების მოსმენაც. სასო - იმედია, იმედის დაკარგვის უფლება ჩვენ არა გვაქვს: \"ჭირსა შიგან გამაგრება, ასრე უნდა ვით კვითკირსა\"-ო. ახლობლის გარდაცვალება ერთი მწუხარებაა, ხოლო დედისა კი მწუხარებათა მწუხარება - ვწუხვარ თქვენს გამო , ვისაც გული დარდით აგვსებიათ.
ნამეტანი კაი გოგო ხარ გოგონია
