|
მე ვენაცვალე!
ტყვიას მიზანში ნასროლს, ისარს-გულს ზედ რომ აზის, ნიავს ტყეს-ველად ნაქროლს, სევდიან ტირილს ვაზის, ნამიან სიზმარს მინდვრის, ცისკარზე მამლის ყივილს, ფიქრად დარჩენილ ფიქრის მოუშუშებელ ტკივილს, იმედს გაფრენილს ცაში, ქრისტეანთ ლოცვას ჯვარზე, გაუხედნავი რაშის დაუღლელ ხტუნვას გვარზე, და ირმის ყივილს მთაზე და მის ხეტიალს კენტად, სტუმრისთვის ღია კარებს, პურ-მარილს გულთან ერთად, პოეტის წილხვედრ მწარეს და მის საუბარს ღმერთთან, რწმენას,სიყვარულს ურყევს ენის,ერის და რჯულის სიტყვას ნაღდსა და ურღვევს და გზის არჩევას რთულის, ხანძრის გაჩენას ცეკვით, ჩაქრობას მხოლოდ ტაშით, ცურვას-ოცნების გემით თავისუფლების ზღვაში, ღვინით შევსებას ჯამის, სიმღერას მრავალხმიანს, ქალის უწმინდეს მანდილს, ვაჟკაცის გრძნობებს ფხიანს, ნატვრის ხეს ცოდვით სოველს, ოცნებებს ლაღს და ფრთიანს_ მე ვენაცვალე ყოველს, რასაც ქართული ქვია!!!
|