|
თავადთა გვარების წარმომავლობა (მ)
მაღალაშვილი
ესენი არიან იმერეთიდგან მოსრულნი საქართველოსა შინა დროსა მეფისა ალექსანდრესა ქრისტეს აქეთ 1415 და მეფემან ალექსანდრემ მიიღო ესენი აზნაურად და უბოძა იოწის ძის (?) მამულიდგან, ნაწილი და შესწირა მცხეთის ეკლესიასა, ვითარცა წერილ არს გუჯარსა შინაცა და დაასახლა მეტეხსა შინა, ხოლო უკანასკნელ მეფემან ირაკლი უბოძა თავადობაი ამილბარ მაღალაშვილსა ქრისტეს აქეთ 1783-სა და არიან თავადათ: 1) ამილბარის შვილები, ხოლო 2) დავითის შვილები და სხვანი ამათნი სახლის კაცნი აზნაურად: 1) სვიმონის შვილები, 2) ნიკოლაოზის შვილები, 3) იოსების შვილები, 4) გაბრიელის შვილები, 5) ივანეს შვილები, 6) გიორგის შვილები და სხვანი.
მაყაშვილი (კახეთის თავადნი)
ესენი არიან მეორისა ხარისხისა თავადნი მისივე ჩოლაღას გვარისანი და ამათაცა აქვთ მამული ნაწილი ირუბაქის ძისავე და არიან ესენი მოსახლედ 1) ლუარსაბის შვილები, 2) იოსების შვილები, 3) გოშპარის შვილები, 4) ზურაბის შვილები, 5) სვიმონის შვილები.
მაჩაბელი
ამათნი უკვე გვარნი არიან უფრო ძველად კავკასიის მთით შთამოსულნი ანჩაფაიძედ წოდებულნი თავადნი, რომელნიც პირველ მოსახლეობდნენ აფხაზეთ შინა. ხოლო დროსა მეფესა ალექსანდრესასა, განიყო რა საქართველო სამ სამეფოდ და მართავდნენ ძენი მის ალექსანდრესნი და უკანასკნელ რა მოკვდა ძე ალექსანდრესი ვახტანგი და დაიპყრეს იმერეთი შთამომავლობათა რუსუდანისათა, იქმნა მაშინ აღრეულობა, რომლისა გამო აიყარნენ ანჩაფაძეები, გამოვიდნენ ქართლსა, დაეშენენ აჩაბეთს ადგილსა და მერმე მეფემან გიორგი მიიღო ანჩაფაიძეები ესე და უბოძა ადგილი ლიახვის ხეობასა შინა და შესცვალა გვარი მათი მაჩაბელად, ვინაიდგან მაჩაბელი ნიშნავს სახელსა, რომელ არს ხევის ბერი, ხოლო თათრულად სულთანი, რომელ ესენი ავაზაკთა და ქურდთა კაცთა იყვნენ შეპყრობილ და დამსჯელ და ჯარიმათა გარდამხდევინებელ. ხოლო შემდგომად ამისა უმეტეს წარჩინებულ იქმნენ დროსა მეფისა თეიმურაზისა და ირაკლისასა წელსა 1733-სა რომელ ჟამსა ამას შინა ეპყრათ ქართლი ოსმალთა, მაშინ არა მცირედსა ვნებასა ძლევდა ზაალ მაჩაბელი და სხვანი თათართა და არცა მორჩილებდნენ ბრძოდენ შლისა გამო პატივცემულ იყო მეფეთაგან. ხოლო აწ არიან მაჩაბელნი მოსახელად: 1) ზაალის შვილები, 2) გიორგის შვილები, ხოლო მეორე რევაზის შვილები და სხვანი კიდევ მდაბალნი გვართა ამათგან. პირველსა აქვს ადგილი და ხარისხი პირველისავე თავადისა, ხოლო სხვათა მეორისა და მესამისა ეგრეთვე ამათნი გვარისანი პირველადვე არიან ბორტის შვილები თავადნი ესენიცა ქრცხინვალის ხეობაზედ მოსახლე და არიან ორ სახლად: 1) ბარძიმის შვილები, ხოლო 2) ზაზას შვილები და სხვანი ბეღელას შვილები მდაბალნი.
მელიქისშვილი
ესენი პირველ იყვნენ სომეხნი ლორის მელიქთა ნათესავთაგანი აზნაურნი და ოდეს მოვიდა შააბაზ ყაენი ერევანს მხედრობითა დიდითა და მუნ იხილა მეფე გიორგი ქართველთა და ალექსანდრე მეფე კახთა და ბრძვეს ოსმალთა ერევანს და აღიღეს ციხე ერევნისა და განდევნეს ოსმალნი. შემდგომად შააბაზმან გამოართო მეფეთა ლორე თვისთა ხეობითა და დაადგინნა მხედრობანი თვისნი, მაშინ მუნებური მელიქი მივიდა წინაშე შააბაზისა და მიიღო მამადიანობა, რომლისათვის ჯილდოდ შააბაზმან გაათავადა და მისცა გვარად მელიქობაი და მამული ლორის ხეობასა შინა სახასოთაგან მეფისა წელსა ქრისტეს აქეთ 1601. და მუნიდგან იწოდებიან თავადად მელიქის შვილებად. აწ არიან მოსახლედ: 1) ავთანდილის შვილები, 2) თეიმურაზის შვილები და სხვანი.
მიქელაძე (იმერეთის თავადნი)
ვაკის თავადი 1690 წ. მიქელ მთავარი იყო მოსახლე ვანისა და აზრუმის საშუალ ადგილისა ტარონსა შინა. ესე მიქელ მსახურებდა ალექსი კეისარსა, რომელსა მისცა დაი თვისი ცოლად და ამათგან იშვნენ ორნი ძენი: გრიგოლ და იოანე, რომელნიც იწოდებოდნენ პროსსებესტოდ 1085 წ. მერედ შემდგომ თურქთაგან დაპყრობისა ამათნი გვარნი მოვიდნენ იმერეთს და მიიღო მეფემან მიქელაძეებად თავადებათ, მათნი მდაბალნი სახლის კაცნი მიქელაშვილებად, აზნაურად. პირველნი ცხოვრობენ იმერეთს, მეორენი ქართლსა.
მუხრან ბატონი
ესე არს აშოტანისა ბაგრატიონისა შთამომავლობანი მეორისა ხარისხით ბაგრატოანად წოდებულნი და პირველნი თავადნი, რომელნიცა ოჯახსა მათსა შინა არის უპირველესი შვილი მათი. ხოლო სხვანი მეორისა და მესამისა ხარისხის თავადობის ხარსხისანი და იწოდებიან: 1. კონსტსნტინეს შვილებად; 2. ბაგრატის შვილებად; 3. სვიმონის შვილებად. 4. ივანეს შვილებად და სხვანი.
მხეცია (ოდიშის თავადნი)
მხექუც თავადი სომეხთა - მოვიდნენ დროსა თურქთაგან დაპყრობისასა და მეფემან მიმიღო თავადად მხეციად და მის გამო გაუგვარდათ შვილთა მისთა მხეციაშვილობა.
|