დ_არდიანი ჩემი გული არ ისვენებს,აღარა აქვს მოანგრია ბუდე.
ა_რ ვიჯერებ ასე ძლიერ მონატრებას,
ვ_იტანჯები და უსიტყვოდ ვითმენ.
ი_ნათებს და დაიმსხვრევა ყინულები,
ნ_ამალავად რომ ქარგავდა ჩითებს,
ჩ_უმად მოვალ დაძინებულს დაგაცხრები,
ი_დუმალი ოცნებებით ვიფრენ.
მ_ენატრები როგორც ირემს გაზაფხული,
ი-ყივლებს და შემოირბენს ტყეებს,
ყ_ვავილები გაიშლება მინდორ ველად,
ვ_ელოდები შენგან იმ თბილ სიტყვებს.
ა_რ დაცხრება ეს გიჟური სიყვარული,
რ_ტო სიცოცხლის გამოისხამს კვირტებს,
ხ_ვალ ისევე აშხეფდება ეს ტალღები,
ა_რ დაცხრება ზვირთთა ღელვა კიდევ,
რ_ად იცინი მართალია გეფიცები....
მ ე ნ ა ტ რ ე ბი! მ ე ნ ა ტ რ ე ბ ი! ი ს ე ვ!....
