იმას გწერდი ჩემო კარგო,რომ შენ გგონია მარტო შენ ხარ ეგრე! მაგრამ არა მარტო კაცები,არამედ ქალებიც ეგრე ვართ! როცა გვიყვარს გვინდა,რომ მხოლოდ ჩვენ გვიღიმოდნენ,მხოლოდ ჩვენ გვიციცინებდნენ თვალებში,მხოლოდ ჩვენ გვეფერბოდნენ, მხოლოდ ჩვენთან ატარდებდნენ მთელ დროს_თუნდაც ლაპარაკში...იმათი მცირეოდენი ყურადღების გამოჩენა სხვების მიმართ და უკვე ვეჭვობთ,რომ არარ ვახსოვართ,არ ვუყვარვართ და ასე შემდეგ...თითქოს ეს ყველაფერი ეგოიზმის თეორიას ჰგავს და შეიძლება არის კიდევაც,მაგრამ რომ დავუფიქრდეთ ,როგორც კი გავათვითცნობიერებთ,რომ ეს ყველაფერი გვახასიათებს ჩვენი საყვარელი ადამიანების მიმართ_სწორედ მაშინ გვიყვარს,ანუ ეს ყველაფერი სიყვარულისგანაა გამოწვეული... შეიძლება ვცდებოდე და ბევრი არ ან ვერ დამეთანხმოს,მაგრამ ვაღიარებ,რომ მე პირადად ეგრე ვარ და რა ვქნა?! თუ ვინმე მიყვარს,მინდა იმდენი სითბო,ყურადღება და სიყვარული მივიღო,რამდენსაც იქით გავცემ ხოლმე!
ნუ მოკლედ !.. მე თუ დავიწყე... სანამ ეს მესამეც წამეშლება მოვრჩი ამით ჩემს სიყვით გამოსვლას! შენ კი დავინჩ საყვარელო, უდიდეს წარმატებებს გისურვებ სიყვარულში და საერთოდ ცხოვრებაში! ღმერთი გფარავდეს!
