↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"
სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ


+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 361 posts ] 
ავტორიMessage
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined14 Apr 2007
Posts2139
კარმა95
OFFLINEPROFILE
სიცოცხლე ბრძოლაა ღირსეული სიკვდილის მოსაპოვებლად.
იმისი,რაც გარდაუვალია და აუცილებლად მოხდება,არასოდეს უნდა გეშინოდეს.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined10 Mar 2008
Posts2303
კარმა14
OFFLINEPROFILE
დამღალალა სიცოცხლისთვის ბრძოლამ. არ მეშინია სიკვდილის ,მაგრამ ნეტავ იქაც უნდა ვიბრძოლოთ--?=da=.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
დესპანელი
დესპანელი
Joined26 Sep 2008
Posts46
კარმა0
OFFLINEPROFILE
"სიკვდილი ბოროტებაა,ეს ღმერთებმა დაადგინეს,სიკვდილი რომ ლამაზი ყოფილიყო,თავად მოკვდებოდნენ."

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined03 Feb 2008
Posts114
კარმა49
OFFLINEPROFILE
მე ვფიქრობ "სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ"-ის ავტორი ცოტა სხვა რამეს გულისხმობდა ვიდრე თვით სიკვდილის პროცესს,კერძოდ,თუ რა ხდება მას შემდეგ რაც ადამიანი ,უფრო სწორედ სული,ტოვებს ფიზიკურ სხეულს.ამის გაგება და დარწმუნებით ამ თემაზე საუბარი შეუძლებელი იქნება სანამ თავად ჩვენ არ გამოვცდით ამას :) მაგრამ რეგრესული ჰიპნოზის საშუალებით და სიკვდილისპირა გამოცდილების მიხედვით ( "ნია დეს იქსფირიენს")შესაძლებელია თეორიულ დონეზე ამ საკითხზე მსჯელობა.

პირველ რიგში ალბათ უნდა გვწამდეს სულის უკვდავება,რაც ჩემი აზრით საკამათო არ არის და შეიძლება ამის დასამტკიცებლად ბევრი მაგალითის მოყვანა.მაგალითად,თუკი ამ სამყაროს იქით არანაირი სიცოცხლე არ არსობებს,მაშინ როგორ ავხსნით იმ ფაქტს,რომ ხშირ შემთხვევაში ჩვენი სიზმრები საოცარი სიზუსტით ხდება,ან რას მივაწეროთ ინტუიციის ქონა?ანუ,ნებისმიერ ადამიანს ,რომელსაც გახსნილი გონება აქვს და სულიერებასაც არ უჩივის,შეუძლია გარკვეულწილად მომავალი მოვლენების განსჭვრეტა.ჩვენს გარშემო არის ჩვენი თვალისთვის უხილავი ინფორმაციული ველი.თუ კარგად მივუგდებთ ყურს შევძლებთ ბევრ ჩვენთვის საინტერესო კითხვაზე პასუხის მიღებას სხვადასხვა გზით.მაგალითად,თუ გქონიათ შემთხვევა,როდესაც რაიმეზე ფიქრობდით და უცბად თქვენი აზის პასუხად გაგინიათ ფრაზა რადიოში,ტელევიზორში ან თვალი მოგიკრავთ საპასუხო ფრაზისთვის?ღმერთი ყოველთვის ჩვენთან არის და გვესაუბრება - ვუგდებთ კი ყურს ჩვენ?

ამბობენ,რომ არსებობს აკაშური ჩანაწერები - ანუ ადგილი ან სივრცე სადაც მარადისობაში აღბეჭდილია თითოეული წამი ჩვენი არსებობისა.როდესაც სული სტოვებს სხეულს მას ეგეგებიან მფარველი ანგელოზები,ახლობელთა სულები ,რომლებიც მანამდე გარდაიცვალნენ (გარდაცვალება და არა სიკვდილი - გარდაცვალება,ანუ ერთი მდგომარეობიდან მეორეში გარდასვლა!)და ეხმარებიან მას სულთა განზომილებაში გადასვლაში.თუ შეგინიშნავთ ან გსმენიათ,რომ მომაკვდავი ადამიანები ხსირად ახსენებენ გარდაცვლილ ნათესავთა სახელებს და ესაუბრებიან მათ და მიშტერებიან სივრცეს,სადაც ჩვენ ვერაფერს ვერ ვხედავთ.ეს განზომილება არა სადმე შორს კოსმოსშია,არამედ აქვეა,უბრალოდ უხილავი ფარდა გვყოფს მისგან.და ეს ფარდა თანდათან უფრო თხელდება.სულიერად მოუმზადებელი ადამიანებისთვის ძნელი გადასატანი იქნება ის უზარმაზარი ცვლილებები ,რომლებიც დაწყებულია და თანდათან უფრო აშკარა და შესამჩნევი გახდება.

იმ შემთხვევაში თუკი ადამიანი მტანჯველი სიკვდილით ან ხანგრძლივი მძიმე ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა,მას ჯერ "სარეაბილიტაციო" სივრცეში მოათავსებენ სადაც სითბოს,სინატლისა და სიყვარულის ინტენსიურ გარემოცვაში ამყოფებენ.როგორც ჩანს დიდი ტანჯვა-წამება და უკურნებელი სენით დიდ ხანს ავადმყოფობა სულს გარკვეულწილად თრავმირებულს ხდის.

თუ სულის გადასვლა უმტკივნეულოა,მაშინ ის მალევე მოინახულებს აკაშურ ჩანაწერებს რათა თვალი გადაავლოს მის მიერ განვლილ ცხოვრებას,დაშვებულ შეცდომებს და ასე შემდეგ.ამბობენ ჩვენი სულების განვითარების უშუალო ხელმძღვანელები არიან უხუცესი სულები ( უხუცესთა სულების საბჭო რომელიც მაღალგანვითარებული 12 სულისგან შედგება და რომელთაც ხშირად ხედავენ თეთრ სამოსში და გრძელი თეთრი წვერით).რა თქმა უნდა, ყველას ყველაფერს საბოლოო ჯამში,ჩვენი შემოქმედი მამა ზეციერი განაგებს.სულთა სამყაროში გრძელდება სულთა განვითარება,ცოდნის გაღრმავება.არსებობს სულთა განვითარების სხვადასხვა დონეები,ჩვენ ყველანი განვითარების სხვადასხვა ეტაპზე ვიმყოფებით.მაგრამ,აქაურისგან განსხვავებით,"იქ" არავინ არავის ზემოდან არ უყურებს და არ ჩაგრავს ამის გამო.ყველაფერი უდიდესი სიყვარულით კეთდება,რადგან ღმერთი სიყვარულია თავად და ის სამყაროც უზომო სიყვარულით,სინათლითა და სიმშვიდით არის გაჟღენთილი - აი ეს არის ნამდვილი ნეტარება,რაც ჩვენს სულებს ელოდება - და სწორედ იქ არის ჩვენი ნამდვილი სახლი და სამყოფელი.ხომ უთქვამთ "წუთისოფლის სტუმრები ვართ ჩვენ"-ო და ასეც არის.

ღმერთმა დაგლოცოთ და სინათლე და სიყვარული არ მოგკლებოდეთ =ang =feria =love

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined05 Jan 2008
Posts3204
კარმა103
OFFLINEPROFILE
მე ძალიან მჯერავს სულის არსებობის. მეცნიერებმა ჩაატარეს ცდა: აწონეს ადამიანი სიკვდილის წინ და შემდგომ და განსხვავება 10-15 გრამი იყო. ეს იმას ნიშნავს, რომ რა დიდია სული, რამდენი ბოროტების და სიკეთის კეთება შეუძლია და რა პატარა წონა აქვს თურმე.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
მანააააა იცოცხლე აქეთ, დიდხანს ჩემო ქართველო მართლმადიდებელო, იქეთ არის სიცოცხლე მაგრამ ,აქეთ ჯობიააა. იქეთ სიცოცხლეში წასვლამდე აქ ერთი კიდევ 80 წელი უნდა დაჰყო.

ცოტა კიდევ გაგაფუმფულე ჩემო კარგო

ციტირება პასუხი
   
User avatar
დესპანელი
დესპანელი
Joined26 Sep 2008
Posts46
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ფიზიკაში არსებობს ერთი არაჩვეულებრივი კანონი,რომ არაც ერთი ანერგია არ ჩნდება და ქრება,არამედ ერთი სახის ენერგია გადადის მეორე სახის ენერგიაში.ჩვენ აუცილებლად გავგრძელდებით სიკვდილის შემდეგ,ოღონდ რა სახით,ეს დაზუსტებით არავინ იცის.ჩვენში არსებულ ამოუცნობ სამყაროს სულს ვუწოდებთ,სუბსტანქციას თუ რამე სხვას,ამითი მისი არსებობა არ შეიცვლება.არც მეცნიერები უარყოფენ სლისა და ღმერთის არსებობას,უბრალოდ ამ ყველაფერს ისინი სხვა სახელს უძებნიან.მაგალითისთვის აინშტაინი ამბობდა,მე არ უარვყობ ღმერთს,არამედ მაინტერესებს სადამდე ამოვხსნი მას.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
სტუდენტი მეზობელი
სტუდენტი მეზობელი
Joined17 Mar 2008
Posts23
კარმა2
OFFLINEPROFILE
ადამიანი როდესაც კვდება, მძიმდება(წონა მაქვს მხედველობაში). და :). სასაცილოა ეხლა, მანა არ მიწყენს მგონია, სიკვდილის წინ აწონეს და ეგრევე მოკლეს თუ რა პონტია? ადამიანმა წონა შეიძლება 15-20 წუთში შეიცვალოს. მითუმეტეს როცა 15-20 გრამზეა ლაპარაკი.
ის რომ ეს მეცნიერებმა დაადგინეს, აბსურდია :)

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined05 Jan 2008
Posts3204
კარმა103
OFFLINEPROFILE
პიფაგორა, რა თქმა უნდა არ მეწყინა რაც სთქვი, რადგან მართლაც ასეთი ფენომენი ნამდვილად არსებობს მეცნიერებაში და ეს რომ ჩემი მოგონებული არაა შენთვის ვდებ იმ წყაროს, სადაც ეს წავიკითხე.მე მგონი არ არის აბსურდი,თუმცა ყველას თავისი შეხედულება აქვს საგნებსა და მოვლენებზე. 20-25 წლის წინათ მობილურ ტელეფონზე და კომპიუტერზე ხომ წარმოდგენაც არ გვქონდა? გვიკვირდა ტელევიზორში რომ ამბობდნენ მეცნიერების ასეთ მიღწევებზე, მაგრამ, გავიდა დრო და ეს ორი კომპონენტი ჩვენი დღის რეჯიმის ჩვეულებრივ მოვლენად იქცა. ასე რომ დღეს არაფერი არ არის აბსურდული, რადგან ასტრალური საიდუმლოების მხოლოდ 3 პროცენტი აქვს დღევანდელ მეცნიერებას ამოცნობილი და შესწავლელი. ასე რომ ჩემო დესპანელებო დიდხანს უნდა ვიცოცხლოთ ყველამ, მანამ სანამ 97 პროცენტს არ ამოიცნობენ. თქვენც ხომ გაინტერესებთ ეგ საიდუმლოებები? ეხლა კი ძვირფასებო ნება მიბოძეთ მეცნიერულ საფუძველზე დაგისაბუთოთ, თუ რამდენს იწონის ადამიანის სული.

Сколько весит душа?
Эксперименты доктора Дункана МакДугалла

Доктор Дункан МакДугалл (Duncan MacDougall) из американского города Хэверхилла (Haverhill), штат Массачусетс (Massachusetts) в 1906 году провёл ряд интересных экспериментов по изучению изменения веса тела в момент смерти. Он исходил из предположения, что душа человека имеет вес и, когда она покидает тело в момент смерти, то вес физического тела должен уменьшиться. Разница в весе тела до смерти и после смерти даст величину веса самой души.

Статья "Soul has weight, physician thinks" (Душа имеет вес, физические факты ), New York Times, 7 марта 1907 г.
Статья "Soul has weight, physician thinks" (Душа имеет вес, физические факты ), New York Times, 7 марта 1907 г.

В своей клинике доктор Дункан МакДугалл построил специальную кровать, которая представляла собой гигантские весы с высокой чувствительностью, до нескольких грамм. Он клал на эту кровать последовательно шесть больных, находящихся в предсмертной стадии. Наблюдались, в основном, туберкулёзные пациенты, т.к. они в предсмертные часы находились в состоянии недвижимости, что было идеальным случаем для точной работы тонкого механизма весов. Когда пациент помещался на специальную кровать, то весы устанавливались на нулевой отметке. Затем за показаниями весов велись наблюдения вплоть до самой смерти больного. В момент смерти была зафиксирована потеря в весе. К примеру, у одного из пациентов она составила 21 грамм. Результаты своих экспериментов доктор МакДугалл опубликовал сначала в периодике , а затем и в научных изданиях. Так, в частности, в научном журнале "American Medicine" он писал:

"В моём первом исследовании принимал участие человек, смертельно больной туберкулезом. Это заболевание, как мне казалось, лучше всего подходило для моих опытов, т.к. конец этой болезни сопровождается крайним истощением пациента, смерть которого не сопровождается никаким мускульными движениями, которые могли бы отразиться на спонтанном движении стрелки весов.

Первый пациент был под наблюдением в течение трех часов и сорока минут вплоть до самой смерти. Он лежал на специальной кровати, устроенной на весовом механизме, который балансировался и имел шкалу со стрелкой. Когда пациент помещался на специальную кровать, было сделано всё, чтобы ему было максимально комфортно, хотя фактически он уже умирал. Во время нескольких часов пребывания на специальной кровати он медленно и постоянно терял в весе, приблизительно по одной унции [30 грамм] в час из-за испарения влаги через дыхательные пути и через потоотделение.

В течение всех трех часов и сорока минут я держал стрелку весов немного выше среднего положения шкалы весов, чтобы точнее определить потерю в весе, если это произойдёт. Через три часа и сорок минут пациент умер, что внезапно совпало с резким движением стрелки весов к нижнему краю шкалы, что сопровождалось даже слышимым ударом стрелки о нижний край шкалы весов, где стрелка и остановилась. Потеря в весе была установлена и равнялась тремя четвертям унции [21 грамм].

Эта внезапная потеря веса не могла произойти из-за испарения влаги благодаря дыханию или потоотделению, потому что эти процессы происходили постепенно, в этом случае, со скоростью одной шестидесятой унции [0,5 грамма] в минуту, тогда как потеря веса в момент смерти была внезапной и большой - три четверти унции [21 грамм] за несколько секунд. Движение внутренних органов пациента также не могло оказать влияния на вес, т.к. всё тело находилось на весах. Мочевой пузырь выделял один или два грамма мочи, но и она оставалось на кровати и, возможно, это только влияло на медленную потерю веса из-за её естественного испарения, но это никоим образом не могло объяснить внезапного снижения веса.

Оставалось проверить еще одну возможность быстрой потери веса из-за быстрого выдыхания воздуха из легких. Я сам лёг на спецкровать, и мой коллега установил весы в положение баланса. Мы определили, что самое интенсивное вдыхание или выдыхание воздуха моими лёгкими не имели никакого влияния на стрелку весов. Потом и мой коллега взобрался на спецкровать, а я наблюдал за весами. И его дыхательные упражнения не имели никакого эффекта. Таким образом, в случае с первым пациентом мы, конечно, имеем необъяснимую потерю веса на три четверти унции [21 грамм]. Действительно ли это есть вес души? Если да, то что это доказывает?"

Во втором случае также наблюдалось внезапное изменение веса пациента, но т.к. врачам было очень трудно определить точный момент смерти, то они сомневались в достоверности числовых данных. В третьем случае в момент смерти была зафиксирована потеря веса на 45 граммов, а через несколько минут - ещё на 30 граммов. Четвёртый опыт не удался, т.к. помешали другие коллеги, которые были против проведения подобных опытов. В пятом случае было установлено, что вес тела пациента в момент смерти уменьшился на 12 грамм, но затем снова вес увеличился на эти 12 грамм, а через 15 минут опять снизился на эти же 12 грамм. Последний шестой случай был неудачным, т.к. больной умер в то время, пока производилась настройка механизма весов. Доктор МакДугалл делает следующие выводы из данных опытов:

"Неоспоримым результатом экспериментов, проводимых с участием умирающих пациентов, является доказательство того, что в момент смерти происходит внезапная потеря веса тела, что не может быть объяснено никакими естественными причинами. Действительно ли этот потерянный вес есть вещество души? Нам представляется, что это именно так и есть. Согласно нашей гипотезе доказательство существования вещества души есть необходимая предпосылка для предположения о продолжении жизни индивидуальности после физической смерти. И здесь мы имеем экспериментальное доказательство того, что вещество души может быть взвешенно в момент, когда душа оставляет человеческое тело в момент смерти".

С точки зрения Живой Этики этот вывод абсолютно правилен, т.к. в книге "Озарение" (ч.2.V.10.) сказано: "…астральные тела имеют и объем, и вес и уносят на себе многие особенности земной жизни". Именно в момент смерти происходит окончательный выход астрального тела из физического тела, что сопровождается внезапной потерей веса физического тела. Этот факт и был зафиксирован доктором МакДугаллом в своих опытах. Конечно, астральное тело у всех разное - оно имеет разный объём и разный вес, разную удельную плотность.

Результаты опытов доктора МакДугалла можно интерпретировать следующим образом. Внезапная однократная потеря в весе есть результат выхода астрального тела из физического. Потеря в весе, а затем восстановление веса, после чего следует снова потеря веса, говорит о том, что астральное тело умирающего сначала покинуло физическое тело, потом вернулось, а потом снова его покинуло. Потеря в весе за два раза, скорее всего, говорит о том, что пациент был одержимым, т.е. в его теле жило два астральных тела - его собственное и одержателя. В этом случае в момент смерти физическое тело сначала покинуло одно астральное тело, а затем другое.

Во всех случаях доктор МакДугалл зарегистрировал разную потерю веса - от 12 до 45 грамм. Это говорит о том, что астральные тела у разных людей имеют различный вес. Что лучше - больший вес астрального тела или меньший? Чтобы ответить на этот вопрос прочитаем следующую цитату из 582-го параграфа книги "Мир Огненный", часть 3: "По тонкости мышления можно представить себе оболочку Тонкого Мира. Тело тонкое тоже весомо в тончайших мерах. Но огненное тело уже не поддается измерениям". Если вспомнить, что чем духовнее человек, тем ближе после смерти он находится к Миру Огненному, то можно сделать вывод, что чем легче астральное тело, тем человек духовнее и его тело воспарит ближе к Миру Огненному. И наоборот, чем грубее человек, тем тяжелее его астральное тело, и тем дальше он будет находиться от Мира Огненного, т.е. после смерти он будет пребывать в низких, грубых слоях Тонкого Мира.

Выше_приведенная цитата из 582-го параграфа говорит также о том, что материя Тонкого Мира, также как и тонкое (астральное) тело, имеет вес. Именно эта астральная материя и есть та космическая тёмная материя, т.н. скрытая масса, которую так упорно ищут современные физики, и которой не хватает им для точного вычисления движения космических тел. Опыты доктора МакДугалла доказывают, что астральное вещество имеет массу, хоть и не поддаётся наблюдению с помощью классических оптических или электромагнитных приборов. Тёмная космическая материя уже давно наблюдается астрономами косвенно по гравитационным эффектам, оказываемым на наблюдаемые космические объекты. Но учёные не могут доказать существование тёмной материи на Земле. И здесь опыты доктора МакДугалла приходят на помощь, ведь его эксперименты можно усовершенствовать на основе сегодняшней высокоточной измерительной аппаратуры и применять их в разных случаях, когда астральное тело выходит из тела физического. Это происходит не только в момент смерти, но и во сне: "Конечно, вы замечали состояние между сном и бодрствованием. Особенно замечательно, что при малейшем движении ощущается как бы головокружение, но при спокойном положении можно чувствовать явление потери в весе. Не иллюзия такое состояние. Действительно, можно на весах уследить изменение в весе". (Мир Огненный 1, п. 526). Также и сильный гипнотизёр может заставить выделиться астральное тело человека. Он может заставить человека уснуть на спецкровати (с точными весами) и не двигаться, а затем приказать выделиться астральному телу - так можно добиваться самых точнейших результатов в определении веса астрального тела наблюдаемого человека. В этих случаях можно проводить целенаправленное взвешивание астрального тела, а затем сравнивать его вес с этическими и духовными качествами этого человека. Какие удивительные, наглядные и поучительные результаты были бы достигнуты!

Люди бы поняли, что добрые и духовные люди имеют тонкие, лёгкие души, а злые и плохие люди - грубые и тяжелые. И как легко было бы понято людьми, что духовность не есть отвлечённое понятие, но чисто физиологический факт. На основе таких опытов можно было бы поучительно проводить воспитательную работу среди населения, которому можно было доступно и понятно объяснить не только существование души и посмертной жизни, но и то, как развивается душа и чем она живёт. К примеру, вот такая цитата из Живой Этики могла бы быть уместной в этом случае: "Урусвати знает, что тонкое тело питается добрыми деяниями. Многие примут это за парадокс или за нелепость. Для них тонкое тело не существует, а понятие добрых деяний весьма относительно. Но, на самом деле, тонкое тело крепнет от всего возвышенного, потому добрые мысли и деяния так полезны". (Надземное, п. 557.)

Укрепление и гармоничное развитие тонкого тела есть самая важная задача для воплощённого индивидуума. Но чем достигается эта цель? - Только расширением сознания, только постижением истинных законов мироздания, одним из которых является троичное строение человека. И опыты доктора МакДугалла дают неоспоримое доказательство существования одного из трёх тел человека - астрального (тонкого) тела. Кроме того, косвенно доказывается наличие веса астральной материи. Будем надеяться, что будущие поколения отважных исследователей продолжат опыты доктора МакДугалла.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
ერთს ვიტყვი, სული რომ ორმოცი დღე ოჯახში ტრიალებსას პროცენტიანია.
ზუსტად ორმოცი რომ გახდა საათით გეუბნებიტთ (რძალი დამეღუპა)ზუსტად იმ საათზე ფანჯარა ღია იყო და იქ ეკიდა საწკარუნოები ნიავზეც რომ წკარუნობენ. სარკმელთან(ფორტოჩკასთან),
ისეთი ძლიერი ჟღარუნი იყო რომ დავფეთიანდით. გავიდა სული და დაგვტოვა,წავიდა ზეცაში.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined03 Feb 2008
Posts114
კარმა49
OFFLINEPROFILE
მანა გეთანხმებით,მეც წამიკითხავს სხვაგან მაგ ექსპერიმენტის შესახებ,მაგრამ საქრთველოში,სამწუხაროდ ხალხის უმრავლესობა ძალიან შორს არის სულიერებისგან.თვით ღვთისმშობელმა ბრძანა თავის ერთ-ერთ გამოცხადებაში,რომ მარტო ეკლესიაში სიარული ბევრს არაფერს არ ნიშნავს ,მთავარია იქ რა გულით შემოდიანო.ნუ დაგვავიწყდება,რომ უფალი გულთა მხილველია და მის წინაშე "მატრაბაზობა" და თვალთმაქცობა დიდი შეცდომაა.სამწუხაროა,რომ საქართველოში ასეთი სიბნელეა.ღმეთმა დალოცოს და სულიწმინდის ნათლით აავსოს ყველას სული და გონება.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
დესპანელი
დესპანელი
Joined26 Sep 2008
Posts46
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ეს ყველაფერი კარგი,მაგრამ ჩვენი ექიმი ამტკიცებს,რომ ჰაერის ამოსუნთქვა არანაის რეაქციას არ ახდენს წონაზე?უცნაურია.თუმცა ყველაზე უცნაური ის არის,რომ ვცდილობთ სულს წონა,ზომა და ფორმები მოვუძებნოთ.ანუ რაც მატერიაში არ არის განხორციელებული,ჩვენთვის ძნელი მისაღები და აღსაქმელია.ეს იგივეა,რომ ღმერთზე ისე ვილაპარაკოთ,როგორც წვერებიან ბაბუაზე ღრუბლებში რომ ზის.გვავიწყდება,რომ ჩვენი,მატერიალური სამყაროს გარდა თავისუფლად შეიძლება არსებობდეს არამატერიალური სამყაროც,რომელიც არ ცნობს წონას,ზომებს,ფორმებს,დროს.ადამიანს ყოველთვის ჭირდებოდა რამე ხელშესახები რწმენისათვის,ამიტომაც იგონებდნენ კერპებსა და ხატებს.ღმერთი კი საკუთარ თავში გაცილებით მეტს მოიცავს.ყოველი ჩვენი უბრალო ნაფიქრალიც კი გარკვეულ ენერგიას წარმოადგენს_დადებითს ან უარყოფითს,ძლიერს ან სუსტს.არასოდეს დაკვივებიხართ,რომ ტაძრები,ქრისტიანული და არა მარტო,ძირითადად კონუსის ფორმის წაწვეტებული თავებით მთავრდება.ითვლება,რომ ლოცვა უდიდესი ენერგიის მომცველია,რაც სალოცავებიდან სწორედ ზემოხსენებული კონუსისებრი გუმბათებით უფრო ადვილად გადის კოსმოსში.იქნებ ამასაც მოვუძებნოთ მასა მოცულობა?

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined03 Feb 2008
Posts114
კარმა49
OFFLINEPROFILE
Galatea wrote:
ციტატა:
ეს ყველაფერი კარგი,მაგრამ ჩვენი ექიმი ამტკიცებს,რომ ჰაერის ამოსუნთქვა არანაის რეაქციას არ ახდენს წონაზე?უცნაურია.თუმცა ყველაზე უცნაური ის არის,რომ ვცდილობთ სულს წონა,ზომა და ფორმები მოვუძებნოთ.ანუ რაც მატერიაში არ არის განხორციელებული,ჩვენთვის ძნელი მისაღები და აღსაქმელია.ეს იგივეა,რომ ღმერთზე ისე ვილაპარაკოთ,როგორც წვერებიან ბაბუაზე ღრუბლებში რომ ზის.გვავიწყდება,რომ ჩვენი,მატერიალური სამყაროს გარდა თავისუფლად შეიძლება არსებობდეს არამატერიალური სამყაროც,რომელიც არ ცნობს წონას,ზომებს,ფორმებს,დროს.ადამიანს ყოველთვის ჭირდებოდა რამე ხელშესახები რწმენისათვის,ამიტომაც იგონებდნენ კერპებსა და ხატებს.

არა მგონია სული უბრალოდ ჰაერი იყოს :)

რაც შეეხება თქვენს მოსზრებებს არამატერიალურ სამყაროზე სრულიად ვეთანხმები.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
დესპანელი
დესპანელი
Joined26 Sep 2008
Posts46
კარმა0
OFFLINEPROFILE
იცით,ბავშვობაში ცაკითხული ერთი წიგნი გამახსენდა "თბილისს ვტოვებ ალიონზე."იქ ერთი ტიპი ამბობდა,სულ ვფიქრობ,იქნებ მთელი ჩვენი ცხოვრება ვიღაცის სიზმარია,ძინავს და ვესიზმრებით,გაიღვიძებს და ყველაფერი მორჩებაო. ეს ისე,განწყობისთვის მოგწერეთ.მახსოვს მაშინ ძალიან მომეწონა და ეხლა რატომღაც შემთხვევით გამახსენდა.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined03 Feb 2008
Posts114
კარმა49
OFFLINEPROFILE
Galatea wrote:
ციტატა:
იცით,ბავშვობაში ცაკითხული ერთი წიგნი გამახსენდა "თბილისს ვტოვებ ალიონზე."იქ ერთი ტიპი ამბობდა,სულ ვფიქრობ,იქნებ მთელი ჩვენი ცხოვრება ვიღაცის სიზმარია,ძინავს და ვესიზმრებით,გაიღვიძებს და ყველაფერი მორჩებაო. ეს ისე,განწყობისთვის მოგწერეთ.მახსოვს მაშინ ძალიან მომეწონა და ეხლა რატომღაც შემთხვევით გამახსენდა.

ყველაფერი შესაძლებელია. ეგ რაღაცით ფილმ "მატრიცას" სიუჟეტს მაგონებს :).იმასაც ამბობენ ერთდროულად რამოდენიმე განზომილებაში შეიძლება ვარსებობდეთ,სულისთვის შეუძლებელი არაფერია,მხოლოდ დედამიწაზეა უამრავი ბარიერი,ჩარჩო და შეზღუდვა.იმასაც ამბობენ თუკი სადმე ჯოჯოხეთი არსებობს ეს დედამიწააო,იმიტომ,რომ ასეთი მძიმე და სიბნელით და ბოროტებით სავსე მეორე პლანეტა არსადააო.მაგრამ მადლობა უფალს ამ სიბნელის დასარული მოახლოებულია.ცოტაც გავუძლოთ .....

ციტირება პასუხი
   
 
+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 361 posts ] 
სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ
დესპანი