შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი, რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
წვიმდა სადღაც, მერე ცრემლი მოიწმინდა ცამ... მწყინდა რაღაც, შენგან მწყინდა...ვერ გაიგებ რა... ყრიდა ქარი ფოთლებს ხიდან, აღარ ჩანდა გზა, მღლიდა-ალბათ შენზე ფიქრი, რა დამღლიდა სხვა. მინდა,ისევ ოცნებების გადავცურო ზღვა, იქ, ნაპირზე მელოდება შენ კი არა... სხვა მინდა,მინდა რაღაც გითხრა, ვერ გავბედე თქმა, როგორ მინდა სანატრელი კვლავ მესმოდეს ხმა!.. წვიმდა სადღაც, მერე ცრემლი მოიწმინდა ცამ... მწყინდა რაღაც, შენგან მწყინდა ... მეც ვერ მივხვდი რა...
არ მინდა ვიფიქრო შენზე, რატომღაც მეშინია ფიქრის, ''შენ გიყვარს''...მომკივის ქარი, მომკივის და სადღაც მიჰქრის. მინდა დავემალო ფიქრებს, ჩრდილში მოვაქციო სახე რომ არ წაიკითხო უცებ ის,რაც ასე დიდხანს ვმალე. არ მინდა ვიფიქრო შენზე და მაინც მომკივის ქარი... შენ გიყვარს,შენ გიყვარს,გიყვარს ჩურჩულებს ყოველი წამი.
სიყვარულია ამ ქვყანაზე ღმერთი ყველასი, მას არ სჭირდბა ვინმესგან აღება ნებართვის იგი თავისით, უნებართვოდ შემოდის გულში, არ გეკითხება და ისე "გითრევს" ის სიყვარულში, იგი თამაშს ჰგავს: თამაშს ხმლებით და ბურთით, ბურთით გოლს გიტანს, ხმალს კი გაგიყრის გულში..
ფიფქები ცვივა...ცვივა და მათოვს.. მე კი უშენობა დამეტყო, მატყოობ? ვფიქრობ და ვნატრობ, მათოვს და მათოვს, მე შენს წინ ისევ ვთეთრდები, მატყოობ? უზარმაზარი სევდაა გულში, გაყინული არ ითქვა სიტყვით.. მე ამ სიტყვების ფიფქები მათოვს და ეხლა ვხვდები, ვთეთრდები რატომ..