↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"
ჩვენი საყვარელი ლექსები


+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ავტორიMessage
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined15 Aug 2007
Posts767
კარმა0
OFFLINEPROFILE
* * *

მთლად ქვეყანას მირჩევნიხარ,
შენ კი გინდა ცრემლი ვღვარო,
რაც გინდ ტანჯვა მომაყენო,
მაინც გეტყვი ჩემი ხარო,
სამდურავსაც არ შეგასმენ,
დანა დამეც, სისხლი ვღვარო,
იმ სოფელში რომ წახვიდე,
მაინც გეტყვი ჩემი ხარო.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
ექსპერტი დესპანელი
ექსპერტი დესპანელი
Joined12 May 2008
Posts292
კარმა0
OFFLINEPROFILE
Как больно, милая, как странно,
Сроднясь в земле, сплетясь ветвями,-
Как больно, милая, как странно
Раздваиваться под пилой.
Не зарастет на сердце рана,
Прольется чистыми слезами,
Не зарастет на сердце рана -
Прольется пламенной смолой.

- Пока жива, с Тобой я буду -
Душа и кровь нераздвоимы,-
Пока жива, с Тобой я буду -
Любовь и Смерть всегда вдвоем.
Ты понесешь с собой повсюду –
Не забывай меня, Любимый,-
Ты понесешь с собой повсюду
Родную землю, милый дом.

- Но если мне укрыться нечем
От жалости неисцелимой,
Но если мне укрыться нечем
От холода и темноты?
- За расставаньем будет встреча,
Не забывай меня, Любимый,
За расставаньем будет встреча,
Вернемся оба - я и Ты.

- Но если я безвестно кану -
Короткий свет луча дневного,-
Но если я безвестно кану
За звездный пояс, млечный дым?
- Я за Тебя молиться стану,
Чтоб не забыл пути земного,
Я за Тебя молиться стану,
Чтоб Ты вернулся невредим.

Трясясь в прокуренном вагоне,
Он стал бездомным и смиренным,
Трясясь в прокуренном вагоне,
Он полуплакал, полуспал,
Когда состав на скользком склоне
Вдруг изогнулся страшным креном,
Когда состав на скользком склоне
От рельс колеса оторвал.

Нечеловеческая сила,
В одной давильне всех калеча,
Нечеловеческая сила
Земное сбросила с земли.
И никого не защитила
Вдали обещанная встреча,
И никого не защитила
Рука, зовущая вдали.

С Любимыми не расставайтесь!
Всей кровью прорастайте в них,-
И каждый раз навек прощайтесь!
Когда уходите на миг.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined13 Nov 2007
Posts616
კარმა96
OFFLINEPROFILE
მარეკები შლიდნენ ბანაკს,
ქარი ჩამი-ჩუმით ქროდა,
ვიწექ, რომელიღაც ბალახს
უცბად-ქალის სუნი ჰქონდა.
თითქოს ურდო დამკრეს თავში,
თითქოს პაპაჩემი ცხონდა-
ათას სურნელოვან შვავში
ბალახს-ქალის სუნი ჰქონდა.
სუნი ჰქონდა არა დალის,
ლალის, ცისფრის ანუ თეთრის,
სუნი-საზოგადოდ ქალის.
სუნი-საზოგადოდ მდედრის...
ღმერთო! ღმერთო!მე სულ ველი
სიკვდილს-შენ მაცხონო ვინძლო,
სანამ ვიცნო ეს სურნელი,
სანამ ეს სურნელი ვიგრძნო!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
ექსპერტი დესპანელი
ექსპერტი დესპანელი
Joined02 Sep 2008
Posts229
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ადგილი

ფიქრის ადგილი
სივრცე მზიანი,
სევდა ნამდვილი
ადამიანის.
სევდა ნამდვილი
ადამიანის,
ფიქრის ადგილი -
სივრცე მზიანი.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
ექსპერტი დესპანელი
ექსპერტი დესპანელი
Joined02 Sep 2008
Posts229
კარმა0
OFFLINEPROFILE
საბურთალოზე

მომესმა ყეფა ბებერი ძაღლის,
ჩემთან რა გინდა, რომ მიყეფ ძაღლო!
აგერ დგას ველზე პატარა სახლი,
ასე მეც მინდა რომ დავესახლო.
თითქოს დავტოვე თბილისი უკვე
და მდინარესთან ქვების კალოა.
და ახლა ირგვლივ სიჩუმე სუფევს
და ახლა ირგვლივ საბურთალოა.
ღმერთო! არ ვიცი მე რა მომელის,
თუმცა დაღუპვის ფიქრი ტრიალებს.
მივალ პოეტი. დაუცხრომელი,
მივალ პოეტი, მოხეტიალე.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined12 Jan 2008
Posts621
კარმა65
OFFLINEPROFILE
. აქით გორას გადვიხედე,
იქით გორი კი დიდია.
ბედის კრიალოსანი
ბეწვის ხიდზე ჰკიდია.

2. მეფის სასახლის ფულის ხეს
ორი სხვა ტოტიც აბია.
ერთს კორუფცია შეარქვეს,
მეორეს ჰქვია მაფია.

3. ბევრი ქვემძრომი ეცადა
მის ფოთოლცვენის ცქერასო.
სუყველა შემოეჭამა
თანდათან ბატონ მელასო!

4. ტურა, მგელი, თუ აფთარი,
დარში არის თუ ავდარში,
გზა და გზა ჩასაფრებულან,
როგორც ზვავები ზამთარში.

5. წვრილფეხი გაწყდა,
სხვებმა კი თავი ანებეს ომებსო.
უცხო ტრამალებს მიაწყდა,
ვინც გადაურჩა ლომებსო.

6. ფრთებ დადუნებულ არწივებს,
ქარი უმღერის ნანასა.
ზღაპარს უამბობს ბეკეკო,
თავზე რქებდადგმულ მამასა.

7. სარჩოს საძებრად წასული,
ეჭიდებოდა ხავსსაო.
ბულბულმა ფასი დაკარგა,
გაუთანაბრეს ყვავსაო.

8. ხვალინდელი დღის იმედით,
ჯორი ითვლიდა დღე-დღესო.
ამასობაში გრიგალმა
გადაუარა ხე-ტყესო!

9. გვალვა მოსულა ძლიერი,
გადაუწვია ბალახი.
ქარმა ღრუბლები მოყარა,
წვიმამ წუმპე და ტალახი.

10. მერე ზამთარი მოდგა და
მოჰყვა ნამქერის ამალა.
ქარბუქმა თავი აიშვა,
მზე რომ მზე არის დამალა.

11. იმ დროში ამ ტყის სასახლეს
დაედო ქვეყნის ვალები.
ამას ჩოჩრები გადიხდის,
დროა მოარგოთ ნალები!

12. კუმ ფეხი გარეთ გამოყო,
შევალამაზოთ კვალიო.
ხელმწიფეს ძეგლი დავუდგათ,
მტერს დავუყენოთ თვალიო.

13. ძეგლი კი არა,
აუგეს დიდი საწყობი მასაო.
კაჭკაჭი გაიძახოდა:
ხომ შეუერთეს ზღვასაო?!
მის ბრწყინვალება ამას გრძნობს,
რატომ ვერა გრძნობს მასაო?

14. სასახლის პალატებში კი
არეულობა სუფევსო.
მონარქის ტახტის დაპყრობა
გულში ჯავშნოშნებს უდევსო.

15. ხან მეფე თავის კუდს ებრძვის,
თანაც იყენებს მოწმედო.
ფრინველებს ჭკუას არიგებს,
- ჯობს დამიდექით მოძმედო!

16. თოვლმა თეთრ ფერში შეღება,
სულ ამომშრალი მდინარე.
ბევრი დაეცა მშიერი,
დათვი გადარჩა მძინარე.
მაინც ხელმწიფით ამაყობს
მომტირალი თუ მცინარე.

P---

დასრულდეს!
ღმეთო გვაკმარე
ესე ამბავი ტყისაო.
არ ვიცი სულ დავიბენი.
სად არის გზები ხსნისაო.
ვარ ერთი მწირი მელექსე.
შევთხზე, გავრითმე ზღაპარი.
სანთელი უკვე ჩამდნარა,
დროა აენთოს ლამპარი.
ნეტავი გამატანია
ეს სუსხიანი ზამთარი.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ჩუმად ჩნდებიან შუბლზე შრეები
– დრომ ერთი სევდაც არ მაპატია,
ბორგავენ, როგორც მდინარეები
და შფოთიანი წლები გადიან.
მე ისევ ხვალის იმედით ვცოცხლობ,
ჯერ არაფერი არ მაბადია,
შორი ვარსკვლავი მინათებს მხოლოდ
და ულმობელი წლები გადიან.
შენ, თავო ჩემო, ნუ ფანტავ წამებს
და იშრიალე, როგორც გწადია,
თორემ სულ მალე დადგება ღამე,
შენც დადუმდები... წლები გადიან.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined12 Jan 2008
Posts621
კარმა65
OFFLINEPROFILE
სადაც მთავრდება ცის კიდე,
შენი დიდება იწყება.
სამი სანთელი ვიყიდე,
ვინატრე თავდავიწყება.
ცოტა რამ რწმენა მიბოძე
და შემოქმედის სახელი.
ამ სათხოვარით მოვედი,
ჩავწვი პირველი სანთელი.
როგორ მაკლია ნუგეში,
ბნელად მექცია ნათელი.
გთხოვ მაცხოვარო შემცვალე,
იწვის მეორე სანთელი.
როცა მთავარი ფულია
და სიყვარული გაყიდეს.
როცა იესო ურისტანს
გოლგოთის ჯვარზე გაკიდეს.
მეც ეკალ ბარდში გავები,
სულის სიმშვიდე მჭირდება,
ნუ მიმატოვებ უფალო,
უშენოდ გამიჭირდება.
შენ გამაჩინე ამ ქვეყნად,
შენით ვარ თუ ვარ ქართველი.
ქვეყნიერება დალოცე,
აი მესამე სანთელი.
სამი სანთელი ვიყიდე,
ვინატრე თავდავიწყება.
სადაც მთავრდება ცის კიდე,
შენი დიდება იწყება!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined12 Jan 2008
Posts621
კარმა65
OFFLINEPROFILE
მე შენს სიყვარულს არსად არ ვმალავ,
მაინც ცხოვრება თავსატეხია.
მომაგონდები ძილში ამაღამ,
და მთვარე ღამით, ცის მელოდია,
ამ ჩემს ოცნებას შეალამაზებს.
ფიქრებით ალბათ გავცდები ზეცას,
წამებში შენთან მიგულე გრძნობით.
დარჩენილ დღეებს, დღეები კვეცავს,
და სული ტირის დაჭრილი ტრფობით.
იმ პირველ ღამეს, სანთლების შუქზე,
თვალებზე ცრემლი რად დაგდენია.
რამდენი წელი გავიდა უცებ,
და იმ ცრემლების განაჩენია:
დავნატრი შენზე უძილო ღამეს,
შენთან ვინატრებ მე ღამის თევას.
მეხის გავარდნას ვადარებ წამებს,
როგორც ადამი, დავეძებ ევას

ციტირება პასუხი
   
User avatar
ექსპერტი დესპანელი
ექსპერტი დესპანელი
Joined02 Sep 2008
Posts229
კარმა0
OFFLINEPROFILE
გურიის მთები
წინ, მეეტლევ!
ეგ ცხენები გააქანე, გააქანე!
მსურს, რომ ერთხელ კიდევ ვნახო გაზაფხული მთები მწვანე,
მსურს, რომ დაფნით გადავხლართო მძიმე ფიქრთა ოკეანე!..
წამიყვანე!
მთები! როგორ შვენით მათზე გაზაფხულის ბუჩქ-ფოთოლი!
როგორ შვენის ველზე ნამი, გამჭირვალე, როგორც ბროლი!
ცა ისეა მოწმენდილი, ცა ისეა შეუმკრთალი,
რომ ანგელოზს დაინახავს მოდარაჯე კაცის თვალი.
კიპარისი ისე ღელავს, ისე ღელავს, ისე ღელავს,
ისე ტოკავს, ისე ტოკავს, როცა ქარი გადათელავს…
წყარო კლდეში მოჩუხჩუხე, წვეთანკარა, ვით ცის ვნება,
დაფნის ბუჩქთა მწვანე ჩარჩოს ეომება, ეხეთქება.
და ჩანჩქერი მთით ნასხლეტი, დაფლეთილი დილის სხივით,
ძირს ეშვება და იფრქვევა და გადადის რძის ქაფივით.
ვდგევარ მთაზე… და სიჩუმის იდუმალი მესმის ენა,
და მიტაცებს სწრაფი ფრთებით პოეტური აღმაფრენა.
ვხედავს სურებს, ვხედავ დაფნარს, ვხედავ მდუმარ ნასაკირალს,
ვხედავ სოფლებს სიცოცხლისას, განახლების თვალით მზირალს.
ჩუმად!
ვიღაც მღერის მთაზე… რა ძალაა ამ ტკბილ ხმაში!..
არსად ისე არ მღერიან, როგორც აქ, ამ ქვეყანაში,
არსად, არსად არ არსებობს ბრძოლის ჟინი, ბრძოლის ქარი,
არსად ისე არ გადმოხეთქს უმანკობის ნიაღვარი,
და არსად, მთელ ქვეყანაზე არ ჰკოცნიან ისე ვნებით,
ისე ცეცხლით, ისე ჟინით და იმგვარი გატაცებით,
ვერსად ისე ვერვინ გაგვხვევს გამოუცნობ ცეცხლის ტბაში,
როგორც ლერწამქალწულები - აქ, ამ წარმტაც ქვეყანაში!
და, მეეტლევ,
თუ მათ ალერსს
ვერ ვეღირსე, გეთაყვანე,
საალერსოდ ისევ მიწვევს გაზაფხულის მთები მწვანე…
მაშ, გარეკე ეგ ცხენები,
სადმე შორს, შორს წამიყვანე,
გამაქანე,
გამაქანე!

მახო
ეს ლექსი მიიღე ჩემგან ,როგორც საახალწლო საჩუქარი.=ko=

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
დროზე შელევა ყველაფრისა ძალგვიძდეს ნეტავ
მოვშორდეთ კოცონს, ვიდრე ცეცხლი იქცევა ნაცრად,
დავტოვოთ სუფრა, ნამცეცებზე გადავალთ ვიდრე
ვიბრუნოთ პირი, ვიდრე კისერს ვიხილავთ სხვისას,
გამოფიტული ყვავილების არ მიყვარს ცქერა...
უსიყვარულოდ სათოფეზე არ მომეკარო...
ნინი,უღრმესი მადლობა საყვარელო.
http://image012.mylivepage.com/chunk12/ ... xoveli.jpg
ღმერთმა დაგლოცოს

ციტირება პასუხი
   
User avatar
ექსპერტი დესპანელი
ექსპერტი დესპანელი
Joined02 Sep 2008
Posts229
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ვითარცა მტკვარი
მზე ამოდიოდა,
მთვარე ჩადიოდა,
მამალი ჰყიოდა,
კვამლი ადიოდა,
ვიღაცა ტიროდა,
ვიღაცა ჩიოდა,
ვიღაცას შიოდა,
ვიღაცას ციოდა
და
დრო
გადიოდა.

ვითარცა ღვინო -
ქვევრიდან
ხაპში -
ხაპიდან
დოქში -
დოქიდან
ჯამში -
ქართული სისხლი,
ქართული სული,
ქართული სიტყვა,
ქართული გული
გადადიოდა
კაციდან კაცში…

გადადიოდა,
გადადიოდა,
გადადიოდა -
და მოდიოდა,
და მოდიოდა,
და მოდიოდა,
და მოდიოდა,
ვითარცა მტკვარი…

გზადაგზა სვამდნენ,
ამღვრევდნენ,
ღვრიდნენ,
უღმერთოდ ჰრყვნიდნენ,
უგულოდ ჰყიდნენ,
და…
მიუხედავად ამისა, მაინც -
გამოიარა
ვახტანგის გული,
გამოიარა
თამარის გული,
გამოიარა
სულხანის გული

და დღეს –
შოთაის ნაქონი სისხლით,
და დღეს –
ვახტანგის ნაქონი სისხლით,
და დღეს –
სულხანის ნაქონი სისხლით –
თბილისის ფართო ქუჩებში დადის:
ლეილა,
ლონდა,
ნათია,
ლალი,
ელისო,
ვაჟა,
გიორგი,
გივი.
და…
იარონ!
იარონ!
იარონ!
ამინ!

დესპანელებო! გილოცავთ ახალ წელს.:)

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მსუბუქი ტანი გაქვს, სურვილს აყოლილი, ნეტა შენ...
არ ვგავართ ერთმანეთს მე და შენ.
ქარს გინდა რომ აჰყვე და სივრცეს სულ ევლო?
დედიკოს რომ მოსწყდე, დასჭკნები სულელო!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined15 Aug 2007
Posts767
კარმა0
OFFLINEPROFILE
შვითანბაზარს რომ გასცდება თათრის ფლორცი,
ტრიოლეტივით დავყიალობ გაღმა-გამოღმა.
და, ვით აშოღლანს ეტმასნება ქალი ავხორცი
(შეითანბაზარს რომ გასცდება თათრის ფოლორცი),
არც მე მასვენებს საქართველოს დარდი და ბოღმა:
სიტყვა – მზის ნაღმით ნარიყალის ნაშთზე ნატყორცი?
შეითანბაზარს რომ გასცდება თათრის ფოლორცი ,
ტრიოლეტივით დავყიალობ გაღმა-გამოღმა!

ამ ქუჩაბინდში მე მინახავს ძველი ამქარი,
ხელში დროშებით გადაჭდობილ-გადანამწკრივი,
უსტაბაშს ჰშვენის მოფარფარე მზის ყალამქარი
(ამ ქუჩაბანდში მე მინახავს ძველი ამქარი),
და ჰგალობს ზურნა დილის საარს ჰანგღვთაებრივი.
დღეს კი ამოტყდა მეყვსეულად გრიგალი-ქარი
და სადღა არი ყარაჩოღელთ ლხინი თუ კრივი?...
ამ ქუჩაბანდში მე მინახავს ძველი ამქარი,
ხელში დროშებით გადაჭდობილ-გადანამწკრივი.

ძველ პოეტებში მეც მყავს ჩემი გულის მურაზი,
მაგრამ ქვრივ რითმას არ გავყვები არასდროს ქმარად!
არ მომწონს რითმა ბესიკისა: „გაზი“ თუ „რაზი“ -
(ძველ პოეტებში მეც მყავს ჩემი გულის მურაზი)
რითმა ყოველთვის ხმალში იწვევს აზრს საომრად,
მომწონს მაჯამის ამირბარი თეიმურაზი
და შოთას სიტყვის ჰარამხანას ვდარაჯობ მარად!...
ძველ პოეტებში მეც მყავს ჩემი გულის მურაზი,
მაგრამ ქვრივ რითმას არ გავყვები არასდროს ქმარად!

მიყვარს თბილისი! ირაკლივით მუდამ მშფოთარი!
და მსურს აქ მოვკვდე, რომ მისი მზე სწვავდეს ჩემს კუბოს,
ან მსურს მტკვრის ტალღამ ორთაჭალის ხრამს დამაგუბოს
(მიყვარს თბილისი!... იარკლივით მუდამ მშფოთარი!).
და მე არ მინდა სხვა ანდერძი არავითარი;
ახლიჩეთ მწვადი... სთქვით ლექსები...აჟღერეთ თარი...
რომ საიქიოს საიათნოვა არ წამეჩხუბოს!
მიყვარს თბილისი!... ირაკლივით მუდამ მშფოთვარი
და მსურს აქ მოვკვდე, რომ მისი მზე სწვავდეს ჩემს კუბოს.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
შეხვედრისას ქარი ქროდა, მთვარე ვარსკვლავს თითქოს თვლიდა,
ვერხვს ლამაზი ტანი ჰქონდა, ტანს ვიღაცა ჩემსკენ ხრიდა,
ღამით, ჩვენი შეხვედრისას, იცინოდა ზეცის კარი.
მიგიგავდა ტანი ისარს, მე მშვილდივით აგეკარი.
ასე წავიდა ღამე, ასე მოვიდა დილა,
ასე ნაბავდი თვალებს, ასე მაქციე ჩრდილად.
ასე ვხვდებოდით უხმოდ, ასე დავშორდით ჩუმად,
ასე მწყურიხარ ახლაც, ასე დავტირი გაყრას.

ციტირება პასუხი
   
 
+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ჩვენი საყვარელი ლექსები
დესპანი