მსოფლიო ვერ შევცვალე, ვერ ამოვატრიალე, მაგრამ ლექსი ამოვატრუიალე ააა! ბოლოდან იკითხება, უკუღმა!

დაკიდული ლექსი –
ანუ, ლექსი, რომელიც ბოლოდან იკითხება
პირქუში, როგორც ქრისტეს წამება...
ამაოდ ისევ დღე დავალ – ღამე!
ამკობს ვით „როსკიპს“ უფორმო ვნება,
ტირის ეს სევდა, ცრემლიან თვალებს,
ავღრიალდები ვით „გიჟი“ ნიცშე...
ქუჩაში ისევ გეძახი“ სად ხარ“,
უნდა გაივქცე, რომ შეგელიო,
რამდენი „განცდა“ დაჰყვება ამ ქარს,
და ბოლოს ვხვდები „დავიგვიანე“...
ახლა გიპოვე, და ვერ გელევი,
ძნელია მიხვდე ამ თლილ იარებს,
ეს ოცნებაა, მძაფრი და მწველი...
დაკიდული ლექსი