|
გიშრის თვალები მეჩრდილება გიშრის ლერწამში, ადრე ავენთე, ალბათ, ადრეც მოვიბინდები, მე საუკუნე გარდამხდება ხშირად ერთ წამში, ხშირად ერთ წამში-საუკუნეს გადავფრინდები. გრძნობათ სიჭარბეს მოეწყურვა ენამზეობა, სიტყვა გრძნობისა არტახია, მისივ საბაბი, დღესაც, ვით გუშინ, მძაგს უფერო ერთსახეობა, თვალს ნუ მიშტერებთ, მე თან მახლავს მუდამ ნიღაბი. ჩემგან მოვედით, ვისაც გრძნობა მოგჭარბებიათ, მიყვარს ქალები, ძველ პოეტებს რომ ჰყვარებიათ. ელვის ღიმილით ძოწის ბაგე თუ გავიხლიჩე, პირზე მეკერა: საფო, ნესტან ან ბეატრიჩე. ყველა ქალაქებს მირჩევნია ის ადგილები, სად ნაცარტუტა დაუგიათ ველურ ურდოთა, სად უმემკვიდროდ გარდაცვლილან მეფის შვილები, ბნელი კედლები მისტირიან გარდასულ დროთა, როს ერთი წამით საუკუნეს გადავფრინდები, ნგრეულ პალატთა შეხედვაზე ავქვითინდები... სულ ამაოა მზეგადასულთ მოთქმა და ურვა, მიყვარს: ოცნება, შაირობა, ჩაცმა, დახურვა, და ჩემს შემდგომ მომავალთა თუ გავახსენდი, პირველად მე თუ მეწოდება-"ქართველი დენდი"
|