მაშინ ლეტიიი გადავიყრი დარდებს და ენაზე მადგას ლექსი...ჰოდა გიგზავნით სუყველას ვინც აქაა..
სადაფისფერად ნათალსა
თვალები გიდგას ზურმუხტის,
იაგუნდივით ცეცხლსა ჰყრი,
ავი ბუნებით გულუხვი,
შემომეხვევა დამახრჩობს,
შენი მკლავების ჟინია,
თეთრი გედების ფარფატით,
ეგ გრძნობა დამიჯინია,
უტიფარსა და უგრძნობსა,
თავი გიჭირავს განზედა,
ისეთ ღიმილით მიყურებ,
ცეცხლზე რომ მწვავდე, ალზედა,
მწარ-მწარეს იტყვი მალ-მალად,
ენა მიგიგავს გველსაო,
ნეტავი შემხვდე , დაგაფრთხო,
ხელთ ჩამივარდე ველსაო,
ნეტავ ეგ თეთრი კისერი,
ვაჟკაცს მშვენოდეს მკერდსაო,
ნეტავი შენი ნაგრამი,
ჩემს სისხლს შეერთვეს ცხელსაო,
მაშინ დადნები დალღვები,
ცოდვა-მადლს იტყვი ბევრსაო,
მეც ჩემსას გეტყვი სიცოცხლევ,
შენტვისა სულნაბერსაო.
უი კარგი გამოვიდა....იქნებ სატრფიალომ შემოაბრუნოს ხალხი სიცოცხლისაკენ?=ko=

ბრავოოოოოოოოოოოოოოო,ბრააააააააავოოოოოოოოოოოოოოოოოოოოო,ბრააააააააააააააააავოოოოოოოოოოოოოოოო