ასე ვფიქრობ, ეს,

ამ გვერდზეც უნდა იყვეს.
/"ცოტა" თბილისურია./
კაი ხნის ამბავია.
ქორწილია უბანში, მოვგროვდით ახალგაზრდობა ერთად "კუთხეში" და "უბერამთ".
ერთი მსმელი კაცი გვყავდა უბანში, ძიენ ბევრსა სვამდა რა.
უბნელებსაც აუღიათ და "ღრუსების საპატივსაცემოდ", ამ კაცისთვის ზედმეტსახელად, "კიმა" დაურქმევიათ.
შექეიფიანებული ვაართ უკვე.
მოვიდა ჩვენს მაგიდასთან და მართლა, მაგრა დაგვლოცა ახალგაზრდობა.
ბოლოს ერთი გვთხოვა:
ცხოვრებაში, შაბაში არ მიმიცია "მუზიკანტებისთვის", იქნება სურვილი ამისრულოთო.
მივეცით წითელი თუმნიანი/მაშინ ეგეთი ფულითა ვსარგებლობდით ყველა, თანაც, "ლენინის თავი" ეხატა, იმ ქაღალდის ბანკნოტს/.
წავიდა "კიმა" დამკვრელებისკენ.
ვიღაცა, კასპელების "დასტა" ჰყამდათ ჩამოყვანილი დამკვრელებად.
იმჟამად, "მოდაში" ყოფილან.
მედოლე ჰყამდააააააათ?
ჰაერში სცემდა დოლსა.
გაისვრიდა მაღლა უკვე შემორტყმულსა, მერე ისევ ჰაერშივე იჭერდა, დაიდებდა ქვეშა და უბრაგუნებდა, რაც ძალი და ღონე ჰქონდა.
თითებზე, "ლეიკოპლასტელინის" ლენტები ჰქონდა გადახვეული, დარტყმებისაგან, რომ არ გახეთქვოდა თითები/ალბათ/
გავიდა ათი წუთი და მუსიკა გაჩერდა.
ხალხმა ჩოჩქოლი დაიწყო.
ერთერთი მუსიკოსი გაქრა.
მედოლეს ეძებენ.
ბოლოს, მაგიდის ქვეშ უგონო იპოვეს.
ეხლა რა მოხდა.
"კიმა" მისულა და განაპირას მჯდომი მედოლესთვის ყურში უთქვია, "დოლია ვარავსკაია" დაუკარიო და ესეც შაბაშიო, დაუფურთხებია ხელისგულზე გაშლილი თუმნიანისთვის და ჩვენს "დოლთან ერთად მოხტუნავე" მუსიკოსისთვის, ისე მიუწებებია ფული, კედლისთვის მიურტყმევინები თავი და ის საცოდავი კიდევ, სკამიდან გადავარდნილა და მაგიდის ქვეშ შეგორებულა ის საცოდავი.
მეორე დღეს ვეკითხებით"
-კიმა, რათა ჰქმენი ეგ საქმე?
-ერთი მაგის დედაც, ეტყობა "თუმნიანი" არ ჰქონდა ნანახი და გული წაუვიდაო.== == ==