↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"
ჩვენი საყვარელი ლექსები


+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ავტორიMessage
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined01 Dec 2008
Posts2216
კარმა0
OFFLINEPROFILE
კალამს ავიღებ და მონატრებას
ცაზე ღრუბლებქვეშ ნისლად დავქარგავ
გეტყვი ლამაზო მე შენზე ფიქრებს
ვეღარასოდეს ვეღარ დავკარგავ
მე შენს სიყვარულს ვნებად გავფანტავ
და ჩემს მკლავებში სიკვდილს გავფატრავ
მე უკვდავებას შენში ვეძებდი
და მოკვდავ სიკვდილს შენში დავმარხავ
მოვალ და ბაგეს ბაგით დავნამავ
შენს მკერდზე ვნებას სისხლით დავხატავ
შემდეგ წავალ და სხვას ვინახულებ
იმედი მაქვს რომ აღარ დამძრახავ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined01 Dec 2008
Posts2216
კარმა0
OFFLINEPROFILE
დედა, მე ხშირად ვეღარ გნახულობ,

"დედა, მე ხშირად ვეღარ გნახულობ,
რომ არ მიმიხვდე, რარიგად მიჭირს...
შენ, ვიცი ჩემთვის ლოცვა-მარხულობ,
და თუკი მტკივა შენ უკეთ იცი.

შენ რომ მჩუქნიდი, იმ ვარდს და სოსანს
ახლაც სიზმრებში ვხედავ ლანდებად...
დედი, ყოველდღე ვაპირებ მოსვლას,
მაგრამ ყოველთვის მაგვიანდება.

ვიცი, მპატიობ, ასეთი რომ ვარ,
ასე რომ მიმხრეს უცხო ქარებმა,
დედა, ერთხელაც ნამდვილად მოვალ
და გეტყვი: „არსად არ მეჩქარება!“
შენ დამიამებ ყველა წყლულს, ტკივილს
მეც გეტყვი ჩემი ბედ-იღბლის ამბავს...
დეეე, უშენოდ ღამით სულ მცივა,
მაგრამ არავინ მაფარებს საბანს...."

ციტირება პასუხი
   
User avatar
ექსპერტი დესპანელი
ექსპერტი დესპანელი
Joined08 Mar 2009
Posts182
კარმა0
OFFLINEPROFILE
სმას მივეჩვიე, მოწევაც დავიწყე, ეს ჩემი ცხოვრება რომ ვერ ავიწყე,
ცხოვრების წინაშე ვდგავარ მარტოკა, და ვეკითხები, რატომ გამწირე,
რატომ მაქციე ცხოვრებავ ზურგი, უგულო ბავშვად რატომ მაქციე?
გზაზე ხაფანგი რატომ დამიგე, ათასგვარ ტანჯვას რატომ მამთხვიე.

რატომ?... რატომ და ისევ რატომ, რატომ დამტოვე ამ ქვენად მარტო?
რატომ?... რატომ და ისევ რატომ, მე ხომ ერთადერთს, სიყვარულს ვნატრობ.
ფეხი ამიცდა, ჩავვარდი წყალში და მიმაქანებ უფსკრულშო ხრამში,
და ერთადერთი მუჭაში შემრჩა, ქვას მოგლეჯილი, საწყალი ხავსი.

ძალა მეცლება, ვვარდები ნელა, რწმენა დავკარგე საკუთარ თავში.
ხმას ვეღარ ვიღებ, უკვე მაშინებს, ბზარი გამჩნდარი, საკუთარ ხმაში,
წამწამს ვეღარ ვწევ, უკვე მაშინებს, ჩამქრალი შუქის დანახვა თვალში,
ჯერ ხომ ბავშვი ვარ, მაგრამ მე უკვე, ჭაღარას ვხედავ, სკუთარ თმაში.

ალბათ ვბერდები, მოვხუცდი ბავშვი, წლები გადის და შევდივარ ხანში.
იქნებ შევცოდე რაღაც ამქვეყნად, ვერ მოვიხადე უფლისა ვალი...
იქნებ ვერ ვიგრძენ მათი დიდება, ეკლესიის და ხატების ძალი.
მე აღარ მტანჯავს სიჩუმე ღამის, აღარც ზეცაში ვრსკვლავთა ჯარი,

აღარც ფიქრები აღარ მტანჯავენ, და არც დუმილი ზეცაში მთვარის.
აღარ ჩამესმის ყურში რატომღაც, საღამოს გრილი ზუზუნი ქარის,
აღარც ფეხებ ქვეშ აღარ შრიალებს, ხეს მოწყვეტილი ფოთოლთა ჯარი,
აღარც ის ნატვრა მინდა ამიხდეს, როცა ვნატრობდი სიყვარუს ნამდვილს
.
გული გაცივდა, დაცარიელდა, გრძნობა აღარ დევს არცერთი გრამი,
გული გაცივდა, დაცარიელდა, თავს ვერ ვირწმუნებ, თან დამდევს აზრი,
რომ სიყვარულმა, ჩემთვის ამ ქვეყნად, დიდი ხანია დაკარგა ფასი,
რომ სიყვარულმა მისკენ მიმავალს, გადამირაზა მე ყველა კარი.

უკვე გამასწრო გზაზე ცხოვრებამ, დამემშვიდობა მე გვერდზე ჩავლით,
დროა გადავდგე, წავიდე გავქრე, რადგანაც ვხედავ მოდიან სხვანი,
მე რომ ცხოვრებამ ზურგი მაქცია, განა ამაში ვისია ბრალი?

ციტირება პასუხი
   
User avatar
ექსპერტი დესპანელი
ექსპერტი დესპანელი
Joined08 Mar 2009
Posts182
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ყვითელი ფოთლების წვიმა და

ყვითელი ფოთლების ზღვა,

ფოთლებს დაუფარავთ შენსკენ მომავალი გზა . . .

ცალად შერჩენია ხეს ერთი ფოთოლი,

ალბათ დარდით იკლავს თავს. . .

ერთხელ შემძლებია თურმე სიყვარული,

ვეღარ შევიყვარე სხვა. . .

იქნებ გადახვეტოს ქარმა ეს ფოთლები,

იქნებ ამაშია ხსნა. . .

იქნებ ხელმეორედ ქარმა მაპოვნინოს,

შენსკენ მომავალი გზა. .

ციტირება პასუხი
   
User avatar
დესპანელი
დესპანელი
Joined15 Sep 2008
Posts41
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მიყვარხარ ძლიერ ძლიერ,
რაც გადის დრო და ხანი,
მე უფრო მეტად მიყვარს
შენი პატარა ტანი.
შენი შავი თმის ბუჩქი,
მაგ თეთრი შუბლის ფერი,
თვალები გიშრისფერი,
ლოყები ვარდისფერი,
შენი თითები მიყვარს, _
ორი პატარა თათი,
ო, იცი როგორ მიყვარს
ოდნავ შეხება მათi?!
ო, იცი როგორ მიყვარს?
გამოუთქმელი ენით,
შენი გრძნობების სიღრმე,
სულის სიმართლე შენი,
მე დარდიც მიყვარს შენი,
შენი ღიმილი მათბობს,
მე ცრემლიc მიყვარს შენი,
შენი კისკისი მართობს,
მე შუქი მიყვარს შენი _
რა არის მისი ფასი,
მე ჩრდილიც მიყვარს შენი, _
მზის დაბნელების მსგავსი.
მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ,
მწვავს შენი ტრფობის ალი;
მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ,
მთელი გრძნობით და ძალით.
ღამით ჩემთან ხარ სიზმრად,
ფიქრში ჩემთან ხარ დღისით,
გულის ძგერის ხმა მესმის;
შენი ხმა არის ისიც!
მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ,
მიყვარხარ ცხადად, მალვით,
როგორც აროდეს არვინ
არ ყვარებია არვის...
ეს სიკვდილს უდრის თითქმის,
ეს შეუძლოა თითქმის,
შენ ერთს გეკუთვნის ყველა, _
რაც სიყვარულად ითქმის!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Sep 2007
Posts1181
კარმა61
OFFLINEPROFILE
შენთან მინდა ყოფნა
გინდ მეტიროს ყოფა.. =lol=

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined23 Jun 2007
Posts1493
კარმა179
OFFLINEPROFILE
TsudoooO wrote:
ციტატა:
შენთან მინდა ყოფნა
გინდ მეტიროს ყოფა.. =lol=

=lol= =lol=

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
ტოკავს ქარი, ნაზ-ნარნარი, და დაფნარი ტოკავს, ტოკავს...

და ზღვის ტალღა, ტალღა ჩქარი მძაფრი ღრენით სალ კლდეს

ლოკავს...

ჰორიზონტი ალისფერი, ჰორიზონტი ცის ფერადის

ზღვიდან ცამდის, ციდან ზღვამდის მზის ალმურში ჩადის... ჩადის!

ვდგევარ მთაზე, ვდგევარ მარტო, ვდგევარ ერთი, ვდგევარ ობლად...

შორეული არვინა სჩანს, არვინაა არც მახლობლად.

მხოლოდ ერთი იალქანი, ვით ღამის ფრთა გარხეული,

დაქანაობს ქარისაგან დაფლეთილი, დახეული.

ჩუ, ძახილიც ისმის ზღვიდან: “ვიღუპები, ჰაუ-უუ...ნავი!”

ალბათ, ვინმე იღუპება...ზღვაა კუბო და საფლავი.

და ზღვა ხარობს...ზღვის უფსკრული თავგანწირულ მებრძოლს

ელის.

მაგრამ აქ თავს ვინ გასწირავს? ან მენავეს ვინ უშველის?

ვინ გაიგებს მომაკვდავის განუსაზღვრელ ბოღმა-ნაღველს?

ვინ რას ეძებს გედის ჰანგებს, სხვა ოცნების გამომსახველს?

სად არიან მეგობრები, ნუთუ ყველა ზღვამ დაჰფარა?

ზღვაზე კაცი იღუპება, შველა უნდა, ნავი, ჩქარა!

მაგრამ კმარა, აღარ ისმის არც ქვითინი, არც გოდება,

დაიღუპა! სივრცემ შთანთქა ის ამაო მოწოდება...

ტოკავს ქარი, ნაზ-ნარნარი, და ნაძვნარი ტოკავს, ტოკავს,

და ზღვის ტალღა, ტალღა ჩქარი, სალ კლდეს ებრძვის, ღრღნის დალოკავს!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
დაათრობს მთვარე თოვლიან ალვებს

ივლისისფერი ყინვის თასებით!

სითეთრე შვენის მაღალ მწვერვალებს,

ვით სასძლოს ფარჩა და ალმასები.

მოკრიალებულ ჰაერში ოდეს

გულცივად ბრწყინავს ფარჩა ნათელი,

ოჰ, ნეტავი არ შეირხეოდეს

გადაზნექილი სიზმრების წელი!

მკრთალი ვარდები დასცვივა ხელებს,

ჩამოიშლება შუქის პირბადე

და უცნობ ღამის შორ საკურთხეველს

უნდა ვუხმობდე განთიადამდე.

დგას გაყინულთა ოცნებათ კრება:

მთა თეთრი, როგორც მაღალი რაში...

და უჩვევ ნათელს ეალერსება

ჩვეულ სიცივის მძინარებაში.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
შეხედე: ვარდნი მშვიდი თვალებით

სძლებენ ნარიდნი მსუბუქ ძალებით,

ვარდები უფრო კეთილშობილნი

კვდებიან სწრაფი გარდაცვალებით.

გაყვითლებულა მიდამო-არე

შემოძარცული მთებით მოარე.

ფავნმა სიცილით მოვლო მთა-ველი.

და არა ერთი მოჰკლა ყვავილი.

შემოდგომაა... ტკივილი ჩუმი

და ხელის გულთა ნაზი ქავილი.

ყვითელო, ჩემო ყვითელო ვარდო,

შთენილხარ მარტო, სრულიად მარტო.

რითმების გარდა არაფერი მაქვს...

რითი გაგართო? როგორ გაგართო?

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
ხშირად ვოცნებობ და შევსცქერი ცას,

ვეძებ უხილავს, ვუცდი ვიღაცას.

მე ვმღერი მაშინ და მთრთოლვარე ხმას

სევდით ვუერთებ ჩამქრალ გულის თქმას!

ჩემს გულში ვეძებ ვარსკვლავებს, მთვარეს,

მეგობრებს, სატრფოს ეშხით მღელვარეს;

არ ანათებენ ისინი ჩემს გულს,

არ-ღა მომფენენ შვებას, სიხარულს.

ბნელდება მთვარე, თრთის ვარსკვლავი ცის

და ძირს ეშვება ოცნება სივრცის...

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
ჩვენი იფნის ტყიდან ისმის

ხმაურობა უძოს ხევის,

გადმოისმის, გადაისმის

ხმა ზვირთების მიმოხვევის.

რაღაც ნაცნობ სიხარულს მგვრის,

უძოს ხევო, ჟღერა შენი,

შინდისიდან ნიავი ჰქრის,

ტყის ფოთლების ამაზრზენი.

მოსვენებას შესთხოვს ვისმეს?

კი, მაგრამ ვის? ჰე, ვის? ჰე, ვის?

აივანზე ტყიდან ისმის

ხმაურობა უძოს ხევის.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
ამ ბნელი ღამით ვიღაც დადის საქართველოში.

ამ ბნელი ღამით ვიღაცა კვნესის.

ვახსენოთ ჩვენ ის უკანასკნელ სადღეგრძელოში.

სადღეგრძელოში ვახსენოთ ჩვენ ის.

ამ ბნელი ღამით სადღაც ისმის ხმა დაირისა.

თვალი მევსება ცრემლების ნამით.

უკვე ცისკარმა შორი მთები დააირისა...

ის კი... კვლავ კვნესის ამ ბნელი ღამით.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined20 Feb 2008
Posts17853
კარმა236
OFFLINEPROFILE
ცეცხლი ფიქრებს როდი უფრთხის,

ცეცხლი ფიქრიანია,

იგრიხება ალი ბუხრის,

ისიც აწ ფრთიანია.

ნაკვერცხლებო, თქვენც ზიარის

მოგონებით ენთებით

სიცოცხლის ხის, ნათელ მთვარის

და მზის ორნამენტებით.

თქვენ დაგცქერით მოსახება

ვაზის ნელი სირმების

და მედგარი დაჯახება

ჯიხვების და ირმების.

იგრიხება ალი ბუხრის;

ისიც აწ ფრთიანია,

ცეცხლი ფიქრებს როდი უფრთხის

ცეცხლი ფიქრიანია.

ეჰ, ოცნება არ გაივლის,

რა არ გამახსენდება,

ვტოვებ ცეცხლთან და აივნით

ცას შევცქერი. თენდება.

ზეცა დაწყნარებულია,

ველს ნამი ესხურება.

ბუბა გაცხარებულია,

ბუბა მიეშურება.

შემოსილი ლაჟვარდით და

შუქით უკვდავყოფილით,

სდგება შოდა-კედელას მთა,

რუსთაველის პროფილით.

მსურს შევაღო სახლის კარი

და უეცრად დავდექი:

ო, ეს კარი კი არ არის,

ცისკრისაა დამდეგი.

თითქოს ნაბდიანი მეგრი

ორნამენტად ეგება,

“მობრძანდიო” - მისი ეგრე

მესმის შემოგებება.

და იღება ხმებიანი

ჰანგით თანამოგვარე,

კარი ჩუქურთმებიანი,

კარი სტუმართმოყვარე.

აქაც მხვდება ალი ბუხრის,

ისიც აწ ფრთიანია,

ცეცხლი ფიქრებს როდი უფრთხის,

ცეცხლი ფიქრიანია.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
დესპანელი
დესპანელი
Joined15 Sep 2008
Posts41
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ერთხელ დამესიზმრა ზაფხულის ღამეს,
ბაღში ტირიფის ქვეშ ვისხედით ერთად,

ჩვენს ზემოთ ბერი ხე ბავშვივით ტიროდა
და შეყვარებულებს გვლოცავდა დიდხანს.
დღესაც დამესიზმრა მოხუცი ტირიფის ხე,
მითხრა მარტოდ მარტო რატომ დადიხარო?!
პატარა გოგომ ხომ არ მიგატოვა
აქ რომ ფიცი დადო ხომ არ გატეხაო?
ხმა არ გამიცია მოხუცი ხისთვის
უჩემოდ ბერი ხე ყველაფერს მიხვდა.
ორივემ თვალები დავხარეთ ჩუმად

ორივე ვტიროდით,ვტიროდით დიდხანს...

ციტირება პასუხი
   
 
+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ჩვენი საყვარელი ლექსები
დესპანი