
აპრილის მწვანე მორევში ვტრიალებ,
და ვხედავ აპრილის ცრემლების ნაჟურს,
ცის ლაჟვარდს წამში ღრუბელი ფარავს,
და ვამობ სიტყვასა მართლაც რომ ვაჟურს.
ქალი ვარ მაგრამ ვაჟური სიტყვა,
შემშვენის ვითა დედას,
მე შორიდანაც ვხედავ დიდ საფრთხეს,
რომელსაც ბევრი ახლოც ვერ ხედავს,
მე დავიბადე აპრილის თვეში,
ვარ კიდეც ნამდვილი ვერძი,
ქართველნო დროზე მოეგეთ გონებას,
არ გახდეთ რუსების კერძი,
დებო და ძმებო, სული მიკვნესის,
გონება გასკდეს ლამის,
ძილი გამიკრთა, სულ თქვენზე ვფიქრობ,
ნახევარია სამის.
ამ საქმის ბოლო ძალიან ცუდია,
ვიცი და გეტყვით თქვენა,
ნუ ჰყვებით იმათ, საკმთ მაძიებელთ,
შეწყვიტეთ კბენა და ღრენა.
ისევ აპრილის კვირტებსა ვხედავ,
კვირტებსა, დანამულთ ცრემლით,
ძალიანა გთხოვთ ნუ ჩაიკეტავთ,
ქართველნო ხალხო მერმისს.