ვაიმე არა ჯიონელლო....ეგ არაა ტკბობა....როგორ აგიხსნა აბა...ეგეთი კაფიაობა სიამოვნებისთვისაა და არა გამარჯვების ყიჟინისათვის...ეხლა ისიც ხომ შეიძლება რომ ჩემი სურვილისამებრ,,ავწიო ხელები,, ანუ დაგითმო....აი ეს სვლა მიყვარს ხოლმე....არადა ყველაზე მზაკვრული სვლაა, იცი რატომ?? თუ ისეთს ეპაექრები ვისაც მხოლოდ გამარჯვება აინტერესებს....მაშინ ფაქტიურად იმას ასეთი დათმობით ამარცხებ....ამ ფაქტს კარგი დანახვა უნდა....და თუ ისეთია როგორიც აი მაგალითად ,,მოცარტი,, იყო....იყო აქ ერთი ასეთი ნამდვილი პოეტი.....მაშინ ,,კაცი,, დათმობს,....იცი რატომ?? იმიტომ რომ იმას ნამდვილად გამარჯვება არ წადდა...ტკბებოდა ამ პროცესით....ამიტომაც იყო ჭეშმარიტად ღირსეული....არავითარი ჯიბრი...მხოლოდ ტკბობა...ამშემთხვევაში სექსს გავს ეს პროცესი.....აბა ჯიბრი გაგონილა??? მხოლოდ ტკბობაა იქაც და აქაც....დაღლილს უფრო ძლიერი ეფერება და არა ეჯიბრება....ის დაღლილიც უფრო მომხიბვლელია....ასე არააა???:)
პ.ს. ,,კაცი,, ბრჭყალებში იმიტომ ჩავსვი , რომ ვირტუალში ვინ ვინა ვერ გაიგებ, მაგრამ ძაააააალიან მაგარი ქალი უნდა იყოს კაცის როლი რომ ითამაშოს და თან ასე დიდსულოვანის.
