შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი, რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
შეიძლება ვინმეს პატიმრების პრობლემა არც აწუხებდეს,მაგრამ ჩემთვის ნამდვილ ჯოჯოხეთად გადაიქცა ეს ყველაფერი.ჩემი საქმრო 2006 ში დაიჭირეს,მართლა რომ დამნაშავე ყოფილიყო და ის 1 აბი სუბოტექსი რაც აღმოუჩინეს და ბრალი რაც წაუყენეს მართლა მისი რო ყოფილიყო,ხმას არც მე და არც მისი ოჯახის წევრები არ გავიღებდით.ჩემი აზრით ადამიანი თუ ის მართლა დამნაშავეა უნდა დაისაჯოს მკაცრად,მათ შორის მეც თუ რაიმეს დავაშავებ,მაგრამ ეს გათამაშებული სპექტაკლი მეც და მასაც საბედისწეროდ დაგვიჯდა. ჩვენ თავს კიდევ არ ვჩივით ,დედამისი ამ წლის თებერვალში შვილის გათავისუფლების მოლოდინში გარდაიცვალა.ამდენი უბედურების გადატანა მართლა შეუძლებელია.კიდევ გავუძლებ ბოლომდეო იძახის,მაგრამ ის მაინც ვიცოდე რატო ვზივარ აქო.მესმის მისიც.მიხარია რომ სულიერად არ დაეცა. მაგრამ ჩვენი პრობლემა ისაა რომ დღემდე თავს დამნაშავედ არ აღიარებს რას ფიქრობთ აქვს შანსი რომ შეეხოს ან ამინისტია,ან შეწყალება?იანვარში სასჯელის ნახევარი ექნება უკვე მოხდილი და აქვს რაიმე შანსი?თუ ვინმემ იცით იურისტებმა მომწერეთ რა.