შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი, რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
მაიკო,ჩემო პატარა,გეფერები და ვიზიარებ შენს მწუხარებას,ვიცი რაც არის დედის დაღუპვა,ღმერთმა ნათელში ამყოფოს,ტქვენ გამრავლდით და მხნედ იყავით დედიკოს სულის სადიდებლად.ძალიან,ძალიან მეწყინა
მაიკო, ძალიან ვწუხვარ, ვიცი რა დიდი ტკივილი გაქვს , რომ რაც შეგეძლო ყველაფერი გააკეთე. თუ ვინმე შენს ნაწერებასყურადღებით გდახედავს, მიხვდება როგორი განსაკუთრებული სევდით ახსენებდი დედას. ძალიან მძიმეა გაცნობიერება იმისა, რომ დედაშენს შენი დიდი დარდი გაჰყვა. ამიტომაც უნდა გამაგრდე, უნდა ისე იყო დედაშენს რომ გაუხარდებოდა.ეს არ არის ადვილი, არავინ თქვას-დროსთან ერთად ტკივილი ნელდება. უბრალოდ, ადამიანი სწავლობს თავის ტკივილთან ერთად ცხოვრებას. იმედი მაქვს ...შენც ისწავლი. გეხვევი და გეფერები....
მაიკო მოზიარე ვარ შენი მწუხარების... ილოცე მისი სულისათვის.
მოიხსენე, უფალო ღმერთო ჩვენო, სავანეთა მათ საუკუნეთა რწმენითა და სასოებითა შენითა აღსრულებული მონაი (მხევალი) შენი (სახელი) და ვითარცა სახიერმან და კაცთმოყვარემან, ცოდვათა მიმტევებელმან და უშჯულოებათა აღმხოცელმან, უძალო-ჰქმენ, მიუტევენ და შეუნდვენ ყოველნი შეცოდებანი მისნი ნებსითნი და უნებლიეთნი. იხსენ, უფალო, იგი სამარადისოისა სატანჯველისა და გეჰენიისა მის ცეცხლისაგან უშრეტისა, ნეტარ-ყავ და თანაზიარ იგი საუკუნეთა მათ კეთილთა შენთა, რომელნი განუმზადენ მოყვარეთა შენთა. დაღაცათუ გცოდა, უფალო, არამედ არა განდგა შენგან, არცა შეორგულდა, არამედ ესავდა სამებასა წმიდასა, მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, და შენ, ერთსა სამებისაგანსა, განკაცებულსა ქრისტესა ღმერთსა ჩვენსა, და ვიდრე უკანაისკნელად აღმოფშვინვამდე მართლმადიდებლობით აღიარებდა სამებასა ერთარსებასა, ვინაიცა მოწყალე ექმენ მას და რწმენაი მისი შენდა მომართ, ვითარცა ღვაწლი დიდი, მიითვალე და მოწყალებითა შენითა წმიდათა შენთა თანა განუსვენე. ამინ.
მაიკო ,ჩემო პატარა მეგობარო ვიზიარებ შენს მწუხარებას დედის გარდაცვალების გამო.გამაგრდი. ვერაპერს ვერ გეუბნები, მაგრამ ერთი ვიცი რომ ციცოცხლე გრძელდება . ჯამრთელად იყავი რომ მოიგონო ხოლმე იქეთ წასული შენი ახლო ადამიანები მეც ახალი დამწუხრებული ვარ რძლის დაღუპვის გამო ა ვიცი რა მცუხარებაა მაგრამ რას იზავ ციცოცხლე გრძელდება.ასეა აწყობილი ჩვენი ყოფა. გამაგრდი გენაცვალე