გულით და სულით ისევ ბავშვი დავრჩი, ალბატ იმიტომ, რომ მენატრება
თეთრი შურით მშურს შენი,რომ საქართველოში ხარ. მეც მინდააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააააა!

((((
აქ უფესვებო ხეებს ვგევართ, ქარი სადაც დაგვიბერავს, იქეთ ვიხრებით.
მეფერება მზე ალერსის მთოვარს,
ვარდისფერად ცამან ჩამომთოვა...
მე მიგალობს, როდი მიმატოვა,
თოხიტარა, პაწაწინა რტო ვარ...
ქარი მარხევს და ყვავილებს მაცლის,
ყვავილს მომწყვეტს, გაიტაცებს მინდვრად...
დამიყვავე, ქარო, ნუ ხარ მკაცრი:
პატარა ვარ, მოფერება მინდა!
მითხარიო: როგორ, როგორ ვანდო
საიდუმლო აშარსა და მსტოვარს?
მებაღეო, ნუ დამტოვებ მარტო,
მეშინია, პაწაწინა რტო ვარ!