amar wrote:ციტატა:
რას დამდგარხართ და ტირიხართ მომნატრებიაო თბილისიო და საქარტველოვო? ადექი და წადი ადამიანო ვინმე გიჭერს? თუ მართლა მისჯილი გაქვს...მარა ყველა თავად ვიქმნით პრობლემებს და სულ ეგაა,ამიტომ ნუღარ ვწუწუნებთ ჯობს მეტი სიმხნევე გამოვიჩინოთ!

ამარ ჩემო კარგო,კარგად მომისმინე,რასაც გეტყვი.რას ჰქვია,ვდგავართ და ვტირივართ? ადექი და წადიო,რომ მთავაზებ,შენ ჩემზე
კარგად იცი,როდის უნდა წავიდე? როგორ ფიქრობ მე და ბევრს ჩემნაირს,შვილები რომ გვყავს წლობით მიტოვებული,ეს ძალიან ,
გვსიამოვნებს?,მე არ ვიცი სადა ხარ,მაგრამ,კარგად მოგეხსენება,რამ აიძულა ამდენი ქართველი,თავის ქვეYანა დაეტოვებინა და სადღაც
გადახვეწილიყვნენ. /ამის ახსნა მე მგონი არ დაგჭირდება/?\\ რაც შეეხება,ტირილს,სატირლად,ღმერთმა ნურავის მოგვცეს საქქმე,
ნოსტალგია ყოველთვის იქნება,ხან ცრემლით და ხან უცრემლოდ,ასე,რომ ჩემო ამარ,გეტყობა შენ ემიგრანტის ცხოვრებასთან ძალიან
შორს დგახარ და ასეთი მიმართვისაგან ცოტა ჯობდა თავიშეგეკავებია.