zvigeni wrote:ციტატა:
იგივე სიტუაციაა ახლა რაც გამსახურდიას დროს იყო, როცა ქვეყანა იდგა ეროვნურ ფესვებზე და დასავლეთისაკენ იხედებოდა დაღუპა ქართულმა "რუსოფილმა" ინტელიგენციამ და პოლიტიკურმა სპექტრმა. ასევეა ახლაც და ცდილობს საბჭოთა მენტალიტეტი და რუსული აგენტურა ბოლო გაბრძოლებას. ყველაფერი კარგად იქნება საქართველოში როცა უფროსი და ჩემი თაობაც წავა. თავისუფლებას მონობაში გაზრდილ საზოგადოება ვერ მოიტანს . თავისუფალი საქართველო ჩვენი შვილების და შვილიშვილების ასაშენებელია!
ასე თუ მივუდგებით მაშინ თერგდალეულებიც "რუსოფილები' იყვნენ. თუმცა მათ წმინდანებად მოვიხსენიებთ და მათ უმრავ ნააზრევსაც ხშირად ვიმეორებთ. რუსულ კულტურასთან ზიარებას არ შეუშლია ხელი ილია ჭავჭავაძისთვის, რომ დაენახა რა იყო აუცუილებელი ქართველი ერის გადარჩენისთვის- "ენა, მამული, სარწმუნოება". ამ თვალსაზრისით არ უნდა იყოს სხვაობა რუსოფილობასა და ამერიკოფილობას შორის.
რაც შეეხება ჩვენი შვილების და შვილიშვილების თაობას. "ტყე შეუნახე მამულსაო". დამეთანხმებით, რომ ამ ტყეს მხოლოდ პირდაპირი მნიშვნელობა არ აქვს. ჩვენ უნდა შევუნახოთ ტყეც და მამულიც ჩვენს შვილებს და გაპარტახებული მემკვიდრეობა არ უნდა დავუტოვოთ. ამას გარდა, ბავშვი იბადება უცოდინარი. მას მხოლოდ ინსტიქტები გააჩნია. თუ არ ვასწავლით სიყვარულს და არ "ვაგემებთ" თავისუფლების გემოს მისთვის შექმნილი თავისუფალი ცხოვრების ჩვენებით-ვერ გაიზრდებიან თავისუფლები და ვერც თავისუფალ ქვეყანას ააშენებენ. ეს პროცესები არსად არ მთავრდება და არსად არ იწყება. ისინი ერთმანეთზე არის გადაჯაჭვული და ერთიდან მეორეში ტრანსფორმირდება. ამ ფილოსოფიით ,ჩვენ უნდა დავიკრიფოთ გულზე ხელი. და როდესაც მოვლენ ჩვენი შვილები ,ჩვენ, ჩვენი მონური ფსიქოლოგიით, მათგან მხოლოდ მონების ახალ თაობას გავზრდით საკუთარი მაგალითით, ვინაიდან რაც არ უნდა ვუქადაგოთ თავისუფლების არსი და სიყვარული,ჩვენი შეგონებანი არასდროს აიქნება ჩვენი ცხოვრების წესთან თანხვედრაში. ბავშვები კი მაგალითებზე სწავლობენ.