რუსეთს გარიყული ქვეყნებიც კი გაურბიან
რუსეთს გარიყული ქვეყნებიც კი გაურბიან
[თემურ დოლიძე]ხუთშაბათს აშშ-ს ვიცე-პრეზიდენტმა ყოფილ საბჭოთა რესპუბლიკებში ტურნე დაასრულა, რუსეთის ”უკანონო” ქმედებები გააკრიტიკა, ხოლო საქართველოს მთავრობას მხარდაჭერა გამოუცხადა. ”აი, მოსკოვის მხარდაჭერას კი ისეთი ”გარიყული ქვეყნებიც” კი არ ცდილობენ, რომლებიც ამავე დროს რუსეთის ძველი მოკავშირეები არიან, როგორიცაა მაგალითად ბელორუსი”, - წერს უცხოური პრესა. თავისი პატარა გამარჯვებით გაამაყებული რუსეთი ნიკარაგუასა და ”ჰამასის” კამპანიის ამარა დარჩა. ადრე თუ გვიან კრემლს მოუწევს ღრუბლებიდან დაშვება - ფიქრობენ დასავლელი ანალიტიკოსები.
”დიკ ჩეინიმ კონფლიქტის ცეცხლს საწვავი შეუნთო, - წერს Corriere della Sera - თბილისში ჩამოსულს ბუნდოვანი საუბარი არ დაუწყია”.
- ”საქართველოს საზღვრების შეცვლის მცდელობისას რუსეთის, როგორც პარტნიორის, სანდოობაში ეჭვი უნდა შევიტანოთ და არა მხოლოდ ამ კონკრეტულ საკითხში, არამედ სისტემურად” - თქვა მან.
”მართალია, ჩეინის უფლებამოსილების დრო იწურება, მაგრამ ჯერ-ჯერობით მის უკან ამერიკა დგას და მის სიტყვასაც კვლავ დიდი წონა აქვს. მსგავსი მკვეთრი განცხადებები, შესაძლოა ამართლებდეს კიდევაც ვლადიმერ პუტინის მკვეთრ თავდასხმებს თეთრ სახლზე” - აღიარებს გამოცემა.
მას შემდეგ, რაც რუსეთმა საქართველოს დამამცირებელი დარტყმა მიაყენა ბრძოლის ველზე, ჩეინი აგიტაციას უწევს პოსტსაბჭოთა ქვეყნებს აშშ-სთან ალიანსის განმტკიცებაში, წერს ჟურნალი Time.
ვიცე-პრეზიდენტმა მკაცრად გააკრიტიკა მოსკოვი საზღვრების გადაკეტვის ”უკანონო, ცალმხრივ მცდელობის” გამო და ნატოში გაწევრიანების საკითხში შემდგომ მხარდაჭერას შეპირდა საქართველოს.
ამავე დროს, მისი ვიზიტის მთავარი მიზანი დასავლეთის ენერგეტიკული ინტერესების დაცვა იყო, რომელიც ნავთობპროდუქტების მიწოდების ალტერნატიულ გზებს ეძებს - თვლის მიმომხილველი თონი ქეირონი.
რუსეთში შეშფოთებულნი არიან ჩეინის თვით მარშრუტითაც. ის ფაქტი, რომ აშშ-ს ადმინისტრაციის ყველაზე კაშკაშა ძალოვანი აზერბაიჯანში, საქართველოსა და უკრაინაში იმყოფებოდა, მოსკოვში განიხილეს, როგორც აშშ-ს შემდგომი მცდელობა - რუსეთის ირგვლივ შეკრას მარყუჟი.
როგორც არ უნდა იყოს, რუსეთის კამპანიამ საქართველოს ტერიტორიაზე რადიკალურად შეცვალა გეოპოლიტიკურ ძალთა ბალანსი კავკასიაში.
ხოლო დიკ ჩეინისთვის დამახასიათებელმა მკაცრმა რიტორიკამ ჯერ კიდევ ვერ წაახალისა მოკავშიერეები, რომლებიც განვითარებულმა მოვლენებმა საქართველოს მიაჯაჭვა. საბჭოთა კავშირის ბევრი ყოფილი სატელიტი, რომელიც დასავლეთზეა ორიენტირებული, საქართველოს ისტორიიდან შემდგომ დასკვნას გამოიტანს: თუ რუსეთი ტანკებს გაგზავნის, შეერთებული შტატები მზად არ არის დაიცვას მოკავშირე, რომელმაც გამოწვევა ესროლა მოსკოვს.
რუსეთს თვით ყველაზე ცნობილმა და ერთგულმა ”გარიყულმა” ქვეყნებმაც არ შეაწიეს სიტყვა განხორციელებულ ქმედებებში - ამახვილებს ყურადღებას Libération.
ირანმა, ჩრდილოეთ კორეამ, ჩინეთმა და სირიამ ვერ გაბედეს აფხაზი და ოსი სეპარატისტების მხარდაჭერა. თვით ბელორუსიც, რომელსაც, როგორ სტატიაშია ნათქვამი, რუსეთი მოიაზრებს, როგორც ”მოკავშირე სახელმწიფოს”, და დსთ-ს სხვა ქვეყნებიც თავს იკავებენ მხარდაჭერისგან.
სეპარატსიტების აღიარების საკითხში რუსეთმა მხოლოდ ორი მოკავშირე იპოვნა: პალესტინური შეიარაღებული დაჯგუფება ”ჰამასი” და ნიკარაგუა. ბუნტისთავების ამგვარი კამპანია - საცოდავი საპირწონეა ყველაფერ იმის, რასაც რუსეთი დასავლეთთან ურთიერთობებით მოიგებს - აღნიშნავს გაზეთი.
საქართველოში რუსეთის ტაქტიკურმა გამარჯვებამ იგი იზოლაციამდე მიიყვანა - წერს ბრიტანული The Guardian -სხვა ქვეყნები დიადი ”დერჟავისგან” ელოდებიან სტაბილურობასა და კეთილგონიერებას და როცა არცერთი ჩანს და არც მეორე, მაშინ საზღვარგარეთ ფიქრობენ, რომ ”დერჟავა” არც დიადია და არც ძლიერი.
ამავე დროს, რუსეთის ენერგეტიკული დოვლათის ეპოქის დასასრული არც ისე შორსაა, ხოლო მისი მოძველებული შეიარაღებული ძალების შეზღუდულობა ყველასთვის თვალშისაცემია - თვლის გამოცემა - რუსეთის გავლენა უახლოეს წლებში გარდაუვლად დაიწყებს დაცემას.
ცხადია, რომ აშშ და ევროპა არცთუ ისე გონივრულად იქცეოდნენ რუსეთთან მიმართებაში, როცა ნატოს აფართოვებდნენ და პროვოკაციულ თავდაცვით სარაკეტო სისტემებს ქმნიდნენ. ამის შედეგად დღესდღეობით ერთმანეთს ორი შესაძლებლობების ზღვარი შეეჯახა - არც რუსეთს სურს უკანდახევა და არც დასავლეთს.
პირველ ბრძნულ ნაბიჯად ორივე მხარისთვის შესაძლოა საქართველოს დემილიტარიზაცია და უკრაინის ”განსაკუთრებული ხასიათისა და სტატუსის” აღიარება გამხდარიყო - წერს The Guardian. მაგრამ საარჩევნო პერიოდში აშშ-ს უჭირს უკანდახევა, ხოლო რუსები დღემდე ისე ამაყობენ თავინათი პატარა გამარჯვებით, რომ კარგა ხანი გავა, სანამ ზეციდან მიწაზე დაეშვებიან.
http://presa.ge/index.php?text=news&i=3840