ქართველი მრევლი დასავლეთ ევროპიის ეპარქიის მიტროპოლიტს უპირისპირდება და დაცვას ბელგიის კანონებით აპი
თავდაპირველად, მიტროპლიტი აბრაამი (ამირან გარმელია), ბრიუსელსა და ლონდონში მოღვაწე მღვდელს, მამა მიქაელს (ვაჟა ბურდული) დაუპირისპირდა. მრევლისა და თავად მოღძვრის მიერ გასულ წელს გამოქვეყნებულ ინტერვიუებში ნათლად ჩანდა, რომ ამ სამრევლოების გაძლიერების შემდეგ, მიტროპოლიტმა თავისი გავლენის განმტკიცება და შემოსავლების განკარგვაში ჩარევა მოინდომა. მოძღვარმა და მრევლის წევრებმა მას აუხსნეს, რომ ევროპის კანონმდებლობის თანახმად, სამრევლოს ბიუჯეტი გამჭვირვალეა და ანგარიშები წლის ბოლოს მკაცრად კონტროლდება ამ ქვეყნების მთავრობების მიერ. მან მაშინ, რბილად რომ ვთქვათ, ამ კანონების უგულებელყოფისაკენ მოუწოდა მათ. მამა მიქაელი 14 წელია, საფრანგეთის მოქალაქეზეა დაქორწინებული და 10 წელია, თავადაც ამ ქვეყნის მოქალაქეა. ამდენად, მისთვის ევროპული კანონების დარღვევა დანაშაულის ტოლფასია. ამ ფაქტმა დაპირისპირება გაამწვავა, რასაც მიტროპოლიტის მხრიდან წირვა-ლოცვის ჩატარების აკრძალვა მოჰყვა მარიამობის მარხვის დროს, როცა ბრიუსელის ეკლესიას დაარსების ერთი წელი უნდა ეზეიმა. მამა მიქაელი მაშინ ეახლა საქართველოს პატრიარქს და მის მიერ მიცემულ ოდიკზე (სიწმინდეზე) საფუძველზე, წირვა-ლოცვა განაგრძო. ამან კიდევ უფრო აღაშფოთა მეუფე აბრაამი და მამა მიქაელს ჯვრის აყრით ღვთისმსახურების უფლება შეუჩერა. თან საქართელოში ჩამოსვლა და ჯვრის მონასტერში გამწესება “მიუსაჯა”. მამა მიქაელმა მცირეწლოვან შვილთან განშორებაზე უარი თქვა, ვინაიდან იგი საფრანგეთში ქართულ ენას და საბრძოლო ხელოვნებას მხოლოდ მამის დახმარებით ეუფლება. ამდენად, მისი ეკლესიაში დაბრუნების საკითხი დღემდე გაურკვეველი დარჩა.
მიტროპოლიტი აბრაამ გარმელიამ მაშინ მიცემულ ინტერვიუებში, რომელიც გაზეთ “რეზონანსში” გამოქვეყნდა (ამ ფაქტს რამდენიმე უცხოენოვანი ინტერნეტ-სააგენტოც გამოეხმაურა), მამა მიქაელის გათავისუფლების მოტივად მის მიერ მრევლის კონსტანტინოპოლის ეკლესიაში გადაყვანის ფაქტი დაასახელა. ალბათ, იცოდა, რომ ბევრი ამ ბრალდების არსს ვერ ჩასწვდებოდა. ჩევენ კი კარგად ვიცით, რომ უცხო ქვეყანაში ქართული ეკლესიების არარსებობის გამო, ქართული მრევლი უმთავრესი ეკლესიის კონსტანტინოპოლის იურისდიქციაში შესვლით იქმნება, სხვა ქვეყნის ეკლესიის შენობაში იწყებს მოქმედებას და შემდგომ, საქართველოს პატრიარქის წერილისა და კონსტანტინოპოლის პატრიარქის თანხმობის საფუძველზე, ხვდება დედა-ეკლესიის წიაღში. თუმცა, ამის გარეშეც, არაერთ ეკლესიაში ლოცულობენ ქართველი ემიგრანტები. ისიც საგულისხმოა, რომ მამა მიქაელის შემცვლელი მღვდელი იგივე სტატუსით აგრძელებს მოღვაწეობას, რაც ჩვენთვის იმის მანიშნებელია, რომ მამა დოსითე მეუფისათვის უფრო მისაღები პიროვნებაა.
ამის გამო ბრიუსელის ეკლესიის უშუალოდ დამფუძნებლების გარკვეულმა ნაწილმა პროტესტის ნიშნად ქართული ეკლესია დატოვა და ფრანგულ-ბელგიურ ეკლესიებში ლოცულობენ.
ბრიუსელისა და ლონდონის შემდეგ თანდათან გაიზარდა და გაძლიერდა ანტვერპენის (ბელგია) ეკლესია, რომელსაც სათვისტომოსა და მისი მოძღვრის, მამა აბიბოსის დიდი მონდომებით, უკვე დედათა მონასტერიც შეემატა. აქაც, ისევე, როგორც სპაში (ბელგია- ჰოლანდია-გერმანია-საფრანგეთის საზღვართან ახლოს), ქართველმა ემიგრანტებმა, სათვისტომოსთან დამეგობრებული ბელგიელებისა და აქ მცხოვრები შეძლებული ქართველების დახმარებით, ბანკიდან აღებული კრედიტით, ასევე, უბრალო მშრომელი ქართველების დანაზოგით შეგროვილი თანხებით შევძელით, მონასტერი ქართული სათვისტომოს საკუთრებად გვექცია. ამგვარი რამ, მე-14 საუკუნის შემდეგ, პირველად მოხდა და დღეს ქართველთა საკუთრებაში ორი მონასტერია. ეს უპრეცენდენტო შემთხვევა არ გამოპარვია მეუფეს. თუმცა, ბელგიის მიერ ამ ტერიტორიის ოფიციალურ გადმოცემაზე ჩამოსვლა რამდენჯერმე გადადო, ჩვენი აზრით, შეგნებულად. ხოლო როცა ჩამოვიდა, რამდენიმე ბერი ჩამოიყვანა. ყველა დეტალის აღნიშვნით არ გვინდა, გული ვატკინოთ იმ ქართველ ემიგრანტებს, რომლებსაც ჯერ ეს პრობლემა არ შეხებიათ და მათივე შექმნილი ქართული მრევლიდან ჯერ არ გაქცეულან. მაგრამ, მთავარი მაინც უნდა ვთქვათ, თორემ ეტყობა, მეუფე მრევლის წევრებსა და მოძღვრებთან აბრაამ გარმელიას შეჩერება საპატრიარქოსთვისაც არ არის იოლი. მან ჯერ სპაში მამა ისეს კურთხევით, ამ მონასტრის დამფუძნებელ მამა აბიოსს მრევლი გაუყო. რამაც დიდ არეულობას დაუდო სათავე. თავად კი სიტუაციას საქართველოდან აკონტროლებდა და იმის ნაცვლად, ეკითხა, რამე დახმარება ხომ არ გჭირდებათო, მრევლსა და მღვდლებთან პირადი სატელეფონო საუბრებით ამოწმებდა, რომელი მოძღვრის მრევლი იყო უფრო დიდი და კვირის ლოცვაზე რომელს უფრო მეტი მლოცველი მიუვიდა. ამან მრევლის წევრებში უკმაყოფილება და დაპირისპირება გამოიწვია. ამუშავდა ჩაშვების მექანიზმი. ისეთი ადამიანებიც კი განუდგნენ ეკლესიას, მამა აბიბოსის დიდი შრომის შედეგად ცხოვრების წესი რომ შეიცვალეს. ჩვენ საპატრიარქო ჩავაყენეთ საქმის კურსში. თუმცა, მოძღვარი ამ ამბის გახმაურებისათვის კურთხევას არ გვაძლევდა. პატრიარქმა დაამშვიდა სათვისტომოს დელეგაცია და დაიმედებული გამოუშვა უკან. მიუხედავად ამისა, ისევე, როგორც ბრიუსელის ეკლესიაში, ჩვენც რამდენჯერმე შეგვაწყვეტინა ლოცვა მარხვების პერიოდში. ამდენად, რამდენიმე ადამიანმა თავისი ინიციატივით, მაინც გააჟღერა ეს პრობლემა პრესაში (აგვისტოში დაიბეჭდა The Georgian Times-ში, ხოლო სექტემბერში _ “რეზონანსში”). ამის შემდგომ გვეგონა, რომ ყველაფერი დამთავრდა და სპაშიც აღსდგებოდა წირვა-ლოცვა. თუმცა, მამა აბიბოსს დიუსელდორფში წირვა-ლოცვის უფლება ჩამოერთვა და იქ მამა ისე გამწესდა.
საუბედუროდ, მეუფემ საკმარისად არ ჩათვალა, რომ ჩვენი მართლმადიდებლური სათვისტომოსათვის დიუსელდორფის მრევლის ჩამოშორებით (სამრევლოში სამი ქვეყნის ქართველობაა გაერთიანებული: ჰოლანდიის, ბელგიის, Gგერმანიის, რამდენიმე ადამიანი საფრანგეთიდანაც) და 3,5 ჰექტარზე არსებული სპის მონსტრის დახურვით, შემოსავალი საგრძნობლად შემცირდა. კრედიტის გადასახადების შეგროვებაც და შეძენილი ქონების შენარჩუნების საკითხიც საფრითხის ქვეშ დადგა. პასუხს კი ჩვენ ვაგებთ და ის ბელგიელები, რომლებმაც ჩვენთან ერთად, საკუთარი ქონება ჩადეს გარანტიის სახით. ახლა ანტვერპენში, კათოლიკური ეკლესიის უზარმაზარ შენობაში დაქირავებულ, წმინდა ნინოს სახელობის ქართულ ეკლესიაზე გამოთქვა პრეტენზია, რომლის არსებობა და გაფართოება (აქვეა ქართული საკვირაო სკოლა) ისევ ჩვენი მოძღვრის დამსახურებაა. იგი ჩვენსავით გარკეულია უცხოეთში ცხოვრების სირთულეში. მან, ჩვენთან ერთად, გაიარა ემიგრაციის ეტაპები და ამიტომაც ყველაზე კარგად ესმის ჩვენი პრობლემები.
მეუფემ კი სექტემბერში ჩამოგვიყვანა კიდევ ახალი მოძღვარი, მამა მოსე და გამოგვიცხადა, რომ ჩვენი აზრი და კრედიტები, რომელსაც ვიხდით ამ ორი მონასტრის შესყიდვის გამო, სულ არ აინტერესებს და ამიერიდან ახალი მოძღვარი გვეყოლება, რომელმაც არც უცხო ენები იცის და არც ემიგრაციას იცნობს. მამა აბიბოსმა კი უნდა დატოვოს ევროპა.
ჩვენ ბევრი რამ წაგვიკითხავს ამირან გარმელიას წარსულის შესახებ, მაგრამ დაჯერება გვიჭირდა. რას წარმოვიდგენდით, რომ პატრიარქის გვერდით მდგომი ადამაინი ასეთ უმსგავსოებას ჩადიოდა. ახლა კი მეტს აღარ მოვითმენთ! დარწმუნებული ვართ, რომ ყველაფერი, რაც მასზე დაწერილა სიმართლეა და მისი ქმედება პარტიარქსაც ჩრდილს აყენებს. ჩვენ ის ხალხი ვართ, ვინც კომუნისტური წყობის შეცვლის შემდეგ მალევე წამოვედით საქართველოდან და ქრისტიანულ ცხოვრებას ევროპაში, მამა აბიბოსის წყალობით შევუდექით (სხვათა შორის, ისევე, როგორც მამა მიქაელის დახმარებით ბრიუსელსა და ლონდონში მცხოვრები ქართელები). ამდენად, ჩვენთვის მეუფის მუქარის შინაარსი, ანათემას გადაქცემთო, ცოტა გაუგებარიცაა. აქ ევროპულ წესრიგს და გამჭვირვალეობას შევეჩვიეთ. არ გვსურს, არც სახელმწიფოს და არც ეკლესიის სახელს ამოფარებული ადამიანების ამბიციებს, მათ გუნდურ თამაშებს და მათი ინტერესების გატარებას შეეწიროს ჩვენი რწმენა და ჩვენი შვილების ქართული სულისკვეთება.
ჩვენი სათვისტომო 2001 წელს პატრიარქმა აკურთხა. მიტროპოლიტმა აბრაამმა კი გაყო მრევლი ყველგან, სადაც სულიერი სიმტკიცე და სიძლიერე დაინახა. ამიტომაც, ჩვენ ამ ქმედებას ვაფასებთ, როგორც ქართული სახელმწიფოსა და ეკლესიის ღალატს და მოვითხოვთ, დაუყონებლივ შეიცვალოს დასავლეთ ევროპის მიტროპოლიტი ისეთი ღირსეული მღვდელმთავრით, ვინც ევროპულ წეს-ჩვეულებებსა და კანონებსაც სცემს პატივს და ემიგრაციის ჭირ-ვარამშიც გარკვეულია, გათითოკაცებულ ქართველებს გააერთიანებს და არა _ პირიქით! გარმელიასათვის კი უცხოა კანონმორჩილება, ბიუჯეტის გამჭვირვალეობა, ერის კონსოლიდაცია. იგი, ერთის მხრივ, კომუნისტური მენტალიტეტითა და ამავე დროს, “ძველბიჭური” ჟარგონით “წილებში ჩაჯდომას” ცდილობს და სადაც არ გამოსდის, პუტინივით ძალისმიერ მეთოდებს იყენებს. ამით ქართველი ხალხის ინტერესებს ევროპაში ისევე უკეთებს იგნორირებას, როგორც ევროპას.
თუ ჩვენი თხოვნა და შეშფოთება არ იქნა გაზიარებული დედა ეკლესიის მიერ, არ შეიცვლება პოსტსაუბჭოური დემაგოგიით შეიარაღებული მიტროპოლიტი, ჩვენი შემწე და მშველელი სამშობლოდან არ გამოჩნდება, გამოსავალს თავად ვიპოვით. ამაში ისევ ბელგიის კანონები დაგვეხმარება და ღვთის შეწევნით დაგვიცავს ქართველი მიტროპოლიტის უკანონო ქმედებებისაგან!
გიორგი შეწირული, მარიამ მთავრიშვილი, ანა ქრისტესაშვილი
მართლმადიდებლური სათვისტომო _ ბელგია, ჰოლანდია, გერმანია”
