საქართველო - ღვინის სამშობლო
საქართველოს ღვინის დაყენების სულ მცირე 8000-წლიანი უწყვეტი ტრადიცია აქვს, ხოლო ქვევრის ღვინის უძველესი ქართული მეთოდი 2014 წლიდან იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ნუსხაშია. სტატია მოგვითხრობს, რატომ მიიჩნევა საქართველო ღვინის სამშობლოდ.
ქვევრის ღვინის დაყენების უძველესმა ქართულმა ტრადიციულმა მეთოდმა დიდი აღიარება მოიპოვა ჯერ კიდევ 2014 წელს, როდესაც იუნესკოს მსოფლიო არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანეს.
საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულ სააგენტოში განმარტავენ, რომ ქვევრის ღვინის დაყენების უძველეს ქართულ მეთოდს მსოფლიოში ანალოგი არ გააჩნია. ბუნებრივი და ეკოლოგიურად სუფთა ეს მეთოდი, მეცნიერულად დადასტურებულია, როგორც უძველესი ტექნოლოგია და საქართველო მსოფლიო მასშტაბით უკვე ოფიციალურად აღიარებულია ღვინის სამშობლო ქვეყნად, რომელსაც ღვინის დაყენების, ყველაზე ცოტა 8 ათასი წლის უწყვეტი ტრადიცია გააჩნია, მინიმუმ ძვ.წ. მე-60 საუკუნიდან დღემდე. უცხოელი მეცნიერების დიდი ნაწილი 8 ათასი წლის მაგივრად 9000 წელსაც კი ასახელებს.
8000 წლის ტრადიცია
ის წიპწები, რომელიც არქეოლოგიური გათხრების შედეგად საქართველოშია აღმოჩენილი, მიეკუთვნება მსოფლიოში ყველაზე ადრეული, მინიმუმ 8 ათასი წლის წინანდელი კულტურული ვაზის სახეობას. ის გამოიყვანეს ველური ვაზის კულტივირების შედეგად და ეს პროცესი მიმდინარეობდა იქ, სადაც ველური ვაზი ბუნებრივად იზრდებოდა და საქართველო სწორედ ამ არეალში შედის.
კახეთში მდებარე ალაზნის ველი 100 კილომეტრზე გადაჭიმული უწყვეტი ვენახია და როგორც მეცნიერები ადასტურებენ ამ ვენახს უკვე დაახლოებით 8 ათასი ან მეტი წლის განმავლობაში უწყვეტად უვლიდნენ ამ მიწაზე მცხოვრებ ქართველ მევენახეთა თაობები.
საქართველო ერთ-ერთი უმდიდრესი ქვეყანაა ვაზის ჯიშების რაოდენობით. მსოფლიოში ცნობილი 4, 000 ვაზის ჯიშიდან 525 ქართულია. ეს ქართველი მევენახეების ათასწლეულების გამოცდილების ნაყოფია.
ქვევრი
სპეციალისტთა განცხადებით, საქართველო ერთადერთი ქვეყანაა, სადაც ქვევრში ღვინოს უძველესი დროიდან დღემდე ყოველთვის აყენებდნენ. საქართველოში აღმოჩენილი ქვევრის ტიპის ჭურჭელი განეკუთვნება ძვ.წ. VI ათასწლეულის დასაწყისს. დღეს არსებული ქართული ქვევრის ფორმა ძვ.წ. III - II ათასწლეულში ჩამოყალიბდა, დაახლოებით ძვ.წ. 30-დან 25-ე საუკუნემდე. ამ პერიოდამდე ძირითადად პატარა ქვევრები იყო გავრცელებული, რომლებიც სიმაღლით 1.5 ან 1 მეტრს არ აღემატებოდა, ჰქონდა ბრტყელი ძირი და განიერი მუცელი. დღეისთვის კი ყველაზე ფართოდ გავრცელებულია კვერცხისებრი ფორმის ქვევრები.
ეს ჭურჭელი საქართველოში იქნა აღმოჩენილი და ის დათარიღებულია 8000 წლით ანუ პროტოქართველებმა ის ძვ.წ. მე-60 საუკუნეში დაამზადეს ღვინის ჩასასხმელად:
იუნესკოს აღიარება
უენესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის მთავრობათაშორისმა კომიტეტმა ქვევრის ღვინის დაყენების უძველესი ქართული წესი აღიარა, როგორც უნიკალური მოვლენა.
არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის კონვენციას 2007 წელს მიუერთდა საქართველო. 2008 წელს კი ამ კონვენციის საფუძველზე, მსოფლიო არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი ქართულ მრავალხმიან სიმღერას მიენიჭა.
იუნესკოს მოთხოვნით შეიქმნა მეთოდის ამსახველი ათწუთიანი დოკუმენტური ფილმიც - "ქვევრის ღვინის დაყენების უძველესი ქართული ტრადიციული მეთოდი". ეს ფილმი რეჟისორმა მერაბ კოკოჩაშვილმა გადაიღო, რომელსაც აქვე შემოგთავაზებთ:
ვიდეო
ფოტოგალერეა
კრებული „საქართველო“ · კატეგორია რედაქციული დაჯგუფებაა.




