tamo_ wrote:ციტატა:
ევედებოდა ღმრთს ქურდი ბიჭი,
სანთელს უნთებდა ღვთისმშობლის ხატებს,
შეკვარებულზე ფიკრობდა იგი,
ცხელი ცრემლები უვსებდა თვალებს.
იწვოდა სანთელი ნელა,
თითქოს სიკვარულს ეკიდა ცეცხლი,
კველა ერთ სანთელს შესცქერის მარტო,
ქურდმა ბიჭმა კი ლექსი დაწერა:
ჩემო სიცოცხლე როგორ მიკვარხარ,
მე უშენობით არ მკოფნის გონი,
მე უშენობით ვეღარ ვიცოცხლებ და თავს მოვიკლავ.
მოვიკლავ მგონი.
თუ სიკვარულში არა მაქვს ბედი,
რისთვის გამაჩინე ამ ქვეკნად დედი?
და თუ სიკვარულმა ტანჯვა მომიტანა,
ჩემმა დაბადებამ შენ რა მოგიტანა?
-ასე ლოცულობდა ის ქურდი ბიჭი
და შესცქეროდა ანთებულ სანთელს.
-რა არის ქალი?ფიქრობდა იგი
რა შეუძლია ამ ქვეკნად ქალებს?
და ღმერთო ჩემო რა მიკო ქალმა,
მზე დამანახა და ცის ნათელი.
კველა სანთელი ჩააქრო ქარმა
და მხოლოდ ენთო ქურდის სანთელი.
ბრავოოოოოოოოოო,მაგრად მომეცონა,ტანში ჟრუანტელი მივლიდა კიტხვის დროს.. 