↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"
ჩვენი საყვარელი ლექსები


+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ავტორიMessage
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined23 Sep 2008
Posts93
კარმა0
OFFLINEPROFILE
თბილისი

ნუ დაუჯერებ ზღაპრად მოთხრობილს,
მაგრამ ეს ლექსი არის ნამდვილი:
მე დაჭრილი ვარ, როგორც ხოხობი
და თბილისში ვარ ჩამოვარდნილი.

მე ისე ლექსს რა გამაბედვინებს,
გულში თუ ტრფობის ქარი არა ქრის.
მიწა სჭამს ყველა ჯალალედინებს,
მიწა კვლავ ბრწყინავს თბილის-ქალაქის.

და დილით, მზე რომ გააღებს ცისკარს,
ერთ სხივს ჩემსკენაც გამოაგზავნის,
მე მზის სხივის და თბილისის ხნის ვარ,
მეც გაჩენილი ვარ გორგასალის.

მეც არ ვუჯერებ ზღაპრად მოთხრობილს,
მაგრამ ეს ლექსი არის ნამდვილი:
მე დაჭრილი ვარ, როგორც ხოხობი
და თბილისში ვარ ჩამოვარდნილი.

/გრიგოლ აბაშიძე/

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined23 Sep 2008
Posts93
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ახალ საქართველოს

მყინვარწვერის თოვლის თეთრო თაველო,
ლურჯო ნისლო, მტკვრიდან ცაზე ასულო,
ვეფხის ტყავად დაფენილო მთა-ველო,
ორბის ფრთების ჩრდილით გადახაზულო!

გაზაფხულის ოქროვანო წვიმებო,
მზის ყვავილო, ციდან ძირს გადმორგულო,
შოთას ქნარის მოგუგუნე სიმებო
და აკაკის ხმაწკრიალა ჩონგურო!

ძველო ფუძევ, მრავალ ჭირის მნახველო,
ოფლდაღვრილო, ბევრჯერ სისხლით ნაბანო!
წინაპართა ღირსეულო სახელო
და გმირების მუდამ თბილო აკვანო!

ნედლო მიწავ, ერთი ხელის დადებავ,
გამძლეობით უმტკიცესო რვალისა!
ელვის ღვარო და მსოფლიოს ნათებავ
ამ მიწიდან ამოვარდნილ ალისა!

განთიადის ცეცხლის შემოკიდებავ
და საღამოს მთვარევ, ჯიხვის რქიანო!
აღმართ-აღმართ აღმავალო დიდებავ,
შენ ახალი საქართველო გქვიანო!


1941 /ალექსანდრე აბაშელი/

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined23 Sep 2008
Posts93
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ვარძია

იდგა,ვით კლდეში დაკიდებული
და ჰგავდა ხომალდს - მაღალ ანძიანს,
ფესვით ქვესკნელზე დამკვიდრებული,
გამოკვეთილი კლდეში ვარძია.

ათასი კიბით,ათასი ხვრელით
ჟღერდა,მღეროდა სიცოცხლე ქვიდან
და შემართული ოსტატის ხელი
მართლაც ხელთუქმნელ სასწაულს ქმნიდა.

ჰკვეთავდა ნათელ გუმბათს მარჯვენა,
ხატავდა მაღალ თაღებს ოცნებით
და კლდის სიღრმიდან ცად გასაფრენად
ფრთებს ისწორებდნენ ანგელოსები.

იდგა ქალაქი ურიცხვი მღვიმით -
ქალაქი კლდეში გამოქვაბული
და ბნელ ღამეში გამომკრთალ ღიმილს
ჰგავდა ვარძიის წყარო ზღაპრული.

ირგვლივ მესხეთის ტურფა მთა-ბარი
ჰყვაოდა მართლა გასაოცრადა...
აქ ფეხშიშველი იდგა თამარი
და ომში წასულ ლაშქარს ლოცავდა.

თვით ემხობოდა დამამხობელი,
ვინც საქართველოს ორმოს უთხრიდა,
და გამარჯვების მახარობელი
აქეთ მოჰქროდა ოთხივ კუთხიდან.

იდგა, ვით ცაში დაკიდებული
და ჰგავდა ხომალდს - მაღალ ანძიანს,
ფესვით ქვესკნელზე დამკვიდრებული
გამოკვეთილი კლდეში ვარძია.

/გრიგოლ აბაშიძე/

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined23 Sep 2008
Posts93
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ღმერთმა შემინდოს

სიტყვა სატევრად უნდა გექცია,
თუ აღშფოთებით გული გქვს სავსე.
რა დროს ლექსია! რა დროს ლექსია!
როცა ქვეყანა გექცევა თავზე.

თვალზე ცრემლები როგორ შევიშრო,
რა დღე დაგვიდგა, რა სამწუხარო!
მე ჩემი ლექსი საიერიშოდ
ძმათაგან რომელ ძმას წავუმძღვარო!

სიკვდილი იმედს ხელიდან გვაცლის,
მოკლულებს ფანტავს ნაფოტივითა,
ამდენი გესლი, ამდენი ღვარძლი
სად იყო, როგორ ამოტივტივდა?!

მკვლელის თვალები სისხლს აუვსია,
და სისხლი მოსწვეთს მკვლელის იარაღს.
ძმა ძმის საკლავად ვინც გაუსია,
ზიზღი ეკუთვნის, ლექსი კი არა!

ცა და ქვეყანა თავზე გვექცევა
და სინანული მეც მეუფლება...
რა მელექსება! რა მელექსება!
ღმერთმა შემინდოს ეს ჩვეულება!


1992 /გრიგოლ აბაშიძე/

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined23 Sep 2008
Posts93
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ლექსი მეწყერი

მე არ ვწერ ლექსებს… ლექსი თვითონ მწერს,

ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს.

ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,

რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს.

მე დავიბადე აპრილის თვეში,

ვაშლების გაშლილ ყვავილებიდან,

მაწვიმს სითეთრე და წვიმის თქეში

მოდის ცრემლებად ჩემს თვალებიდან.

აქედან ვიცი, მე რომ მოვკვდები,

ამ ლექსს რომ ვამბობ, ესიც დარჩება,

ერთ პოეტს მაინც გულზე მოხვდება

და ეს ეყოფა გამოსარჩლებად.

იტყვიან ასე: იყო საწყალი,

ორპირის ფშანზე გაზრდილი ბიჭი,

ლექსები იყო მისი საგზალი,

არ მოუცვლია ერთი ნაბიჯი.

და აწვალებდა მას სიკვდილამდე

ქართული მზე და ქართული მიწა,

ბედნიერებას მას უმალავდნენ,

ბედნიერება მან ლექსებს მისცა.

მე არ ვწერ ლექსებს,

ლექსი თვითონ მწერს,

ჩემი სიცოცხლე ამ ლექსს თან ახლავს,

ლექსს მე ვუწოდებ მოვარდნილ მეწყერს,

რომ გაგიტანს და ცოცხლად დაგმარხავს.


1927 /ტიციან ტაბიძე/

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined23 Sep 2008
Posts93
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მაშ გამარჯვება

თუ ჩემი ძმა ხარ, ერთიც მიმღერე
და დავუჩოქებ მიწას მუხლებით.
– მაშ გამარჯვება, ტკბილო სიცოცხლევ,
დავრჩებით ერთად ჩვენ განუყრელი.

ვინ მისცა ფერი მუხრანის ღვინოს,
ვინ მისცა ფერი არაგვის ველებს,
სანამდე უნდა, რომ მზედ ედინოს
გავარვარებულ ოქროს თაველებს!

სხვა რომ მოკვდება, მისთვის რა არი:
წავა, გაქრება, როგორც სიზმარი,
მე კი რა ვუყო ამ გოლიათ მთებს,
რომ ქონდრის კაცსაც დევად აგანთებს.

ნეტა, სადა აქვს ამ ზვარებს ბოლო,
ვინ დარგო ერთად ამდენი ვაზი.
სჯობს აღარ გვქონდეს სულაც სამშობლო,
ანდა არ იყოს ასე ლამაზი!

– სხვა საქართველო მაინც სად არი?
რომელი კუთხე რომელ ქვეყნისა?
ვის თუთქავს ასე ცეცხლის ღადარი,
ქვეყნად სამოთხე სხვას ვის ეღირსა?

დავბადებულვარ, რომ ვიყო მონა
და საქართველოს მედგას უღელი;
– მაშ გამარჯვება, ტკბილო სიცოცხლევ,
დავრჩებით ერთად ჩვენ განუყრელი!..

1928 /ტიციან ტაბიძე/

ციტირება პასუხი
   
User avatar
გამოცდილი დესპანელი
გამოცდილი დესპანელი
Joined23 Sep 2008
Posts93
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მენაცვალე

-დედავ,დედშვილობასა
სიკვდილ მითხოვს მენაცვალე,
-მე შენ არას გენაცვლები
მამა გყავს და ინაცვალე.
-მამავ,მამაშვილობასა
სიკვდილ მითხოვს მენაცვალე.
-მე შენ არას გენაცვლები
დაი გყავს და ინაცვალე.
-დაო, დაო, დაძმობასა,
სიკვდილ მითხოვს მენაცვალე.
-მე შენ არას გენაცვლები
ძმაი გყავს და ინაცვალე.
-ძმაო, ძმაო, ძმათძმობისა,
სიკვდილ მითხოვს მენაცვალე.
-მე შენ არას გენაცვლები,
ცოლი გყავს და ინაცვალე.
-ცოლო, ცოლო, ცოლქმრობასა,
სიკვდილ მითხოვს მენაცვალე.
-მე შენ არას გენაცვლები
საყვარელ გყავს, ინაცვალე.
-საყვარელო საყვარლობას,
სიკვდილ მითხოვს მენაცვალე.
-გენაცვლები, შენსა მზესა,
გზა საით არს, მიმასწავლე.


=loverain

/სამწუხაროდ ავტორი არ ვიცი/

ციტირება პასუხი
   
User avatar
სტუდენტი მეზობელი
სტუდენტი მეზობელი
Joined17 Sep 2008
Posts26
კარმა0
OFFLINEPROFILE
aqtuel wrote:
ციტატა:
როცა დავშორდი მე ჩემს სამშობლოს დავკარგე ძალა და მადლი მისი,
მე მირჩევნია ჩემი ღარიბი ვიდრე მდიდარი ქვეყანა სხვისი.

როდესაც გავხდი მე ემიგრანტი,შევიწროება ვიგრძენი მაშინ,
უცხო კანონებს ვემორჩილები,დავდივარ როგორც დასჯილი ბავშვი.

ჩემს სამშობლოსი მე ფრთები მესხა და პატრიოტი ქარტველი მერქვა,
მე იქ შემეძლო ჩემი ლექსები,ხალხის წინაშე ხმამაღლა მეტქვა.

სადაც ვიქნები სულ მეყვარება,ჩემი მთები და ჩემი ბუნება,
რაც მთავარია მემახსოვრება მამული,ენა,სარწმუნოება.

საღოლ ძაან მაგარია :)

ციტირება პასუხი
   
User avatar
სტუდენტი მეზობელი
სტუდენტი მეზობელი
Joined17 Sep 2008
Posts26
კარმა0
OFFLINEPROFILE
likako wrote:
ციტატა:
მე ქართველი ვარ!
ქართველობა მე ძალას მმატებს,
მე ძლიერი ვარ!
სიძლიერე უფლებას მაძლევს-
რომ სისხლი ჩემი,
ენა ქართული,
ერთი ქართველი ჩემი ძმობილი
დავიცვა კალმით,
პატარა ალმით,
კრძალვით და რიდით
ერთგული ჩანგით.
მე ქართველი ვარ!
ქართველობა მე ძალას მმატებს.
მე ძლიერი ვარ!
სიძლიერე უფლებას მაძლევს-
რომ ვუგალობო საქართველოს
ყოველ ქვაკუთხედს,
ჩემს მცხეთის ტაძარს,
სვეტიცხოველს
და ნიკორწმინდას-
გალაქტიონის ერთ-ერთ ღრმა სუნთქვას,
ღვღაებას, ტაძარს,
ქანდაკებას, მარადისობას!
მე ქართველი ვარ!
ქართველობა ძალასა მმატებს,
მე ქართველი ვარ,
სიძლიერე უფლებას მაძლევს-
რომ წმინდანების საფლავებთან
ცრემლები ვღვარო,
ცრემლები ვღვარო
შეშფოთდეს სული
და ტკივილი ვიგრძნო სხეულის,
მაგრამ არ შევდრკე,
წუთიერი ვიკმარო ცრემლი,
გავისხენო რომ წინაპარი
მყავდა ამაყი.
მე ქართველი ვარ!
ქართველობა ძალასა მმატებს,
მე ძლიერი ვარ,
სიძლიერე უფლებას მაძლევს,
გულში ჩაგიკრა თოთო ბავშვი
იმედი ერის,.
და გავუზარდო საქართველოს
მრავალი შვილი,
დედობის სხივით სხივმოსილი
ვეჩვენო მამულს,
ღირსეულ შვილთა გამზრდელი
და ვალმოხდილი!
მე ქართველი ვარ!
ქართველი ქალი.
ასე მდიდარი...
ასე მდიდარი...

:)

ციტირება პასუხი
   
User avatar
დესპანელი
დესპანელი
Joined15 Sep 2008
Posts42
კარმა0
OFFLINEPROFILE
maxsimas wrote:
ციტატა:
საოცარია...
როცა შორიდან
საკუთარ თავსაც ისე დაჰყურებ,
როგორც სრულიად უცხო არსებას
და ვერ პოულობ
სულ მცირეოდენ,
სულ უმნიშვნელო რაღაც მსგავსებას...
საოცარია...
როცა შორიდან
საკუთარ სულთან ამყარებ კავშირს...
მოციქულივით, წმინდა წერილში
უფლის ნებას რომ
სიტყვებად დაშლი
და საკუთარ თავს შეიცნობ სხვაში!..
თუ გინდა სული მართლა დაიხსნა...
როგორ აგიხსნა და განგიმარტო?
რომ დაგანახვო და მიგახვედრო,
საკუთარ თავსაც ზოგჯერ შორიდან,
ზოგჯერ სხვა თვალით უნდა დახედო!
სიყვარულს ტაბუ აქვს დადებული,
დრო კი...
მკურნალი და მოამაგე
ბრმა ბედისწერის ნებას განაგებს,
ყველა სატკივარს შვებას მიაგებს,
ადრე თუ გვიან, ბოლოს და ბოლოს,
სხვაში საკუთარ თავს რომ მიაგნებ!..

შესანიშნავი ლექსია :) კარმა ჩემგან .

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined21 Aug 2007
Posts2662
კარმა111
OFFLINEPROFILE
ყველაფრით დაღლილს სანატრელად სიკვდილი დამრჩა,
რადგან მათხოვრად გადაიქცა ახლა ღირსება,
რადგან არარამ შეიფერა ძვირფასი ფარჩა,
რადგან სიცრუე ერთგულების გახდა თვისება,
რადგან უღირსებს უსამართლოდ დაადგეს დაფნა,
რადგან მრუშობით შელახულა უმანკოება,
რადგან დიდებას სამარცხვინოდ უთხრიან საფლავს,
რადგან ძლიერი დაიმონა კოჭლმა დროებამ.
რადგან უწმინდეს ხელოვნებას ასობენ ლახვარს,
რადგან უვიცი და რეგვენი ბრძენობს ადვილად,
რადგან სიმართლე სისულელედ ითვლება ახლა,
რადგან სიკეთე ბოროტების ტყვედ ჩავარდნილა.

უ. შექსპირი

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined21 Aug 2007
Posts2662
კარმა111
OFFLINEPROFILE
ცოდვა დამედო, - შემიყვარდა ჩემივე თავი,
თავმოთნეობამ სული ჩემი მოინადირა
და რადგან ვატყობ, ძალა არ მაქვს გუმანთან დავის,
ამ სენისაგან ვერაფერი მიხსნის ადვილად.
ჩემზე ლამაზი სხვა არავინ არ მეგულება,
მხიბლავს ეს სახე, ღვთაებრივად ჩამონათალი,
მჯერა, რომ მართლაც სრულყოფილი შემქმნა ბუნებამ,
მჯერა, რომ ქვეყნად არ არსებობს ჩემი ბადალი.
მაგრამ როდესაც ჩემს უტყუარ სარკეს ჩავხედავ,
შევეფეთები დაბერებულ სახეს საშინელს,
მაშინვე ვხდები, რომ გონებამ გამათავხედა
და საკუთარი თავის ტრფობა კვდება მაშინვე.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined12 Jan 2008
Posts621
კარმა65
OFFLINEPROFILE
ქვეყნის გადაღმა ვინცა ხართ, იქით,
მე შემიძლია სიტყვები გითხრათ,
მე შემიძლია ხმა საიდუმლო
დღეს მოგაწვდინოთ, სამოთხედ სიზმრად,

ქვეყნის გადაღმა ვინცა ხართ, თქვენსკენ,
მე შემიძლია დღესვე გესტუმროთ,
დღეს ჩემი სული დაენთქა ქვესკნელს,
დღეს შემისრულდა ბედი და ვხუმრობ

და მეცინება და მემღერება,
რადგანაც ვიცი, ვიცი რომ მისმენთ,
რადგანაც ციმციმს, ვარსკვლავთა ციმციმს
სულიც აჰყვება, სუნთქვებსაც ზღვის ფერთ

თქვენთან ამოაქვთ ხმა და სიტყვები,
ის საიდუმლო სიტყვები, რითიც,
თქვენი სიჩუმე ჩემთან ლექსად ჩანს,
თქვენი სიჩუმე, მუსიკად ისმის,

მე შემიძლია გითხრათ, რამდენი,
რამდენი რამე გავიგე, მივხვდი,
მე შემიძლია სიტყვების მირქმა
და შემიძლია უსიტყვოდ ფიქრიც,

მაგრამ როგორც ჩანს სისხლიც ორთქლდება,
თუ მის გახმობას ვერ ბედავს მიწა,
მიწამ ბალახი შეიჭრა თმებად,
როცა იწვიმა ისევ დაიწნა

და წვიმის შემდეგ, ფერთა კრთომისას,
მე სხივებს ვამსხვრევ ბროლისა ჭიქით,
როგორც ნიშანი თქვენდა ხსოვნისა,
ქვეყნის გადაღმა ვინცა ხართ, იქით.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined12 Jan 2008
Posts621
კარმა65
OFFLINEPROFILE
მა,სად ხარ?_
უშენო წამები მაციებს,
ხელ-ფეხიც ძველებურად გამეყინა,
ვითვლი კვლავ შენამდე დღეებს და მანძილებს,_
ღმერთო, რამდენია(?!)

თითებს ცხელი სუნთქვით აქ არვინ არ მითბობს,
სევდასაც კოცნებით არავინ არ მიშლის,
ისეთს ხომ არაფერს არ ვითხოვ?_
მამასთან გ ა მ ი შ ვ ი თ ! . . .

შენ მაინც გამიშვი სიზმრის ლაბირინთო,
იქ სადაც მამის გულს საათი დარაჯობს,
მსურს,მა,შენს ხელებში თმები ამილინთო
და აღარ დაგშორდე არასდროს...

წვიმებმა წალეკეს ირგვლივ არე-მარე
მე კი დარდისაგან ცრემლიც კი გამიშრა,
მა,შენს მონატრებას ვერსად დავემალე_
აღარსად გამიშვა!!!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined21 Aug 2007
Posts2662
კარმა111
OFFLINEPROFILE
ნუ მისცემ ზამთარს შენს ბაღნარში შემოსვლის ნებას,
სანამ გაზაფხულს ვარდები არ აჰყვავებია,
სანამ საგანძურს გამიზნულს არ მიუჩენ დებას,
სანამ მომავალს გზა-სავალი არ დასწყებია.

ვით სადმე ვინმე მევახშეა, რომ გასცემს სესხად
თავის სიმდიდრეს, მოგებას რომ უხვად ეწიოს,
შენი სიცოცხლე გასესხებით მიეცი შენც სხვას,
რომ სარგებელი ერთი ათად უკან გეწვიოს,

რომ ათჯერ უფრო ბედნიერი და ღირსეული
ათი მემკვიდრით შეედარო საწუთროს გამჩენს,
რომ შენ სიკვდილმა გამოგტაცოს მხოლოდ სხეული
და შენს შვილებში ათჯერ მეტი სახელი დაგრჩეს.

ციტირება პასუხი
   
 
+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ჩვენი საყვარელი ლექსები
დესპანი