maxsimas wrote:ციტატა:
ღამეა! რაღაც ფიქრი მაწუხებს.
ამ მთვარის შუქზე რა დამაძინებს.
ვესათუთები სულში აწ უკვე
გაფერმკრთალებულ ჩემს სიყმაწვილეს.
ჩემო დობილო გარდასულ დღეთა,
ნუღარ უწოდებ თამაშს სიყვარულს.
დე, მთვარემ ვარჯი გაჰკვეთოს ხეთა,
ჩემს სასთუმალზე გადმოიღვაროს.
ირგვლივ ჩრდილები სახეს იცვლიან,
მთვარის შუქით რომ იხატებიან.
გულს ვერ აიყრი, არ შეგიძლია,
რადგან არც ტრფობით არ აგნთებია.
თუ გიყვარს, ერთხელ გიყვარდეს უნდა,
ამიტომ გული ვერ მიგიკარებს.
შეხედე, აგერ, ამ ცაცხვებს, თუნდაც,
მძლავრი ფესვებით ნამქერში მდგარებს.
მე ხომ ვიცი, და შენც უწყი კარგად,
იდუმალ შუქზე, რომ ახლავს მთვარეს,
ამ ცაცხვებს განა ყვავილთა ფარდა,
თოვლი და ჭირხლი უმძიმებს თვალებს.
ჩვენ რა ხანია მოვისურვილეთ
ტრფობა, მე სხვასთან, შენ – ჩემთან არა,
და ორივესთვის არის სულერთი
იაფფასიან გრძნობებს არ ვფარავთ.
მაინც მსურს, ნაზად რომ მეხვეოდე
და დავეკონო ტუჩებს ვნებიანს.
დაე, გულს მუდამ ესიზმრებოდეს
ვინც საუკუნოდ შეჰყვარებია
Какая ночь! Я не могу.
Не спится мне. Такая лунность.
Еще как будто берегу
В душе утраченную юность.
Подруга охладевших лет,
Не называй игру любовью,
Пусть лучше этот лунный свет
Ко мне струится к изголовью.
Пусть искаженные черты
Он обрисовывает смело,-
Ведь разлюбить не сможешь ты,
Как полюбить ты не сумела.
Любить лишь можно только раз,
Вот оттого ты мне чужая,
Что липы тщетно манят нас,
В сугробы ноги погружая.
Ведь знаю я и знаешь ты,
Что в этот отсвет лунный, синий
На этих липах не цветы -
На этих липах снег да иней.
Что отлюбили мы давно,
Ты не меня, а я - другую,
И нам обоим все равно
Играть в любовь недорогую.
Но все ж ласкай и обнимай
В лукавой страсти поцелуя,
Пусть сердцу вечно снится май
И та, что навсегда люблю я.