www.fereidani.ge„შთაბეჭდილებები, წინადადებები, შენიშვნები“ – „ქართული დიასპორა“ – ჩანაწერი 45.3.
როგორ ბრძანდებით ძმაო გიორგი! თქვენთან ოჯახში როგორ არიან, იმედია როგორც ყოველთვის ყველაფერი კარგად არის! სალამი ირაკლისაც და ყველას. ნანას წერილი სამჯერ წავიკითხე და ძალიან დამწყდა გული, ეტყობა ამ განშორებაში მოენატრა თავისი სამშობლოში ცხოვრება და დროს გატარება, მე პირადად ძალიან კარგად და გულის სიღრმიდან ვიგრძენი ნანას ემოცია, ძალიან სამწუხაროა კაცს თითონ რომ ისეთი ლამაზი, კეთილი, ტკბილი და თბილი სამშობლოს ყოფნაში იძულებულია საზღვარგარეთ იცხოვროს, თითოეული უცხოეთში მცხოვრებ ქართველისათვის ძალიან ვწუხვარ, ნეტა მალე მიეცემოს ის საშუალება ყველას და რომ მალე დაბრუნებულიყოს თავის დედასთან. კაი აზრი შემოუთვლიათ ნანას თქვენთვის, ის რომ თუ შეკრებას გაკეთებთ საიტში ვისაც სურს ფერეიდანში მოგზაურობა! ფერეიდანში კიდე ვართ დიდი სიამოვნებით ასეთ პროგრამებში თუ რამე შეგვეძლოს ძმაო გიორგი.
გიორგი, ძალიან დავინტერესდი, ნანას წერილი რომ წავიკითხე ისედაც ნანა ვიგრძენი, როგორც ფერეიდნელი ქართველი, ისეთი ემოციები მოსდევდა მის წერილს და ამიტომაც სურვილი გამიჩნდა მასთან კავშირი და თუ დამაკავშირებ ნანასთან, მაინტერესებს ურთიერთობა. ღმერთს ებარებოდეთ ქართველებო და საქართველო!
www.fereidani.geქვეთავი 107 – „კონდრათ თავაძე “
2009 წლის 20 თებერვალს შემეხმიანა კახა ფერეიდნელი (მულიანი) და კონდრათ თავაძესთან მიმიპატიჟა, რომელიც წინა დღით სტუმრად ჩამოსულა საქართველოში. კონდრათი ჩემი უახლოესი მეგობარი და მუდმივი მასპინძელია ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში. დიდი სიხარულით გავეშურე მეგობრებთან შესახვედრად, რამაც მეტად გულთბილ ვითარებაში ჩაიარა. კახა და კონდრათი თავისი მომზადებული საჭმელებით და განთქმული ირანული ნუგბარით გამიმასპინძლდნენ, რის დაგვირგვინებად მშვიდობის ჩიბუხად წოდებული ჩილიმის გაბოლება შეიძლება ჩაითვალოს.
საუბრისას კონდრათმა გამოთქვა სურვილი კახეთის ერთ-ერთი ისტორიული და თვალწარმტაცი ქალაქის – სიღნაღის ნახვისა. მისი ინტერესი ჩემსავე საიტში ჩადებულ ფოტო-მასალას გამოუწვევია. ჩვენც მეტი რა გვინდოდა და შევთანხმდით, რომ მეორე დღესვე კახეთს გავმგზავრებულიყავით.
მართლაც, 21 თებერვალს, კახა ფერეიდნელი და კონდრათ თავაძე ჯერ სამსახურში მეწვივნენ, სადაც ჩემი მეგობარი და თანამშრომელი ვახტანგ კვირიკაშვილიც შემოგვიერთდა და ოთხნი გავემგზავრეთ კახეთისაკენ. განწყობილება იმითაც იყო ამაღლებული, რომ ჩვენი მოგზაურობა დედა ენის დღეს დაემთხვა.
სასადილოდ კაჭრეთის ცნობილ „ნაძვებში“ გავჩერდით. მომსახურე პერსონალმა სიხარულით მიგვიღეს ჩვენც და ჩვენი სტუმრებიც. ერთ-ერთმა ქალბატონმა, ლია სეფიაშვილმა ფერეიდანში გამგზავრების სურვილიც კი გამოთქვა.
გზაში ჩვენი სტუმრები დიდი ინტერესით ათვალიერებდნენ შემხვედრ ღირსშესანიშნაობებს, ახარებდათ ბაღ-ვენახებში სამუშაოდ გამოსული კახელების ნახვაც. ახლად მოხნული ნაკვეთების შემხედვარე ჩვენმა სტუმრებმა ასეთი ამბავი მოგვიყვეს: ფერეიდანში ჩვენს ძველებს ისევ ახსოვთ საქართველოს შავ-მიწა ნიადაგები, ამიტომ როცა დედა თავის შვილს უწყრება, ეუბნება – „შავ-მიწა კი დაგაყარეო!“ რაც უფრო დალოცვის ტოლფასია, ვიდრე გაწყრომისა, რადგან შავ-მიწაში დედა მხოლოდ ქართულ მიწას გულისხმობსო.
პირველად ბოდბის წმინდა ნინოს დედათა მონასტერი მოვინახულეთ, წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიაში კი წმინდა ნინო განმანათლებლის საფლავი. შემდეგ ტყე-ტყე თავქვე დავეშვით წმინდა ნინოს წმინდა წყაროსაკენ.
სიღნაღმა ჩვენს სტუმრებზე წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა. ხელნაკეთი სუვენირების მაღაზიაში კონდრათმა თავისი სიმამრისათვის, ალი-რეზა რაჰიმისთვის (რეზო დავითაშვილი) თექის შემოსაცმელიც კი იყიდა, რითიც ძალიან გახარებული იყო, რადგან ეს საჩუქარი სწორედ სიღნაღში იყიდა!
ფეხით შემოვიარეთ ძველი და ახალი სიღნაღის ქუჩები. მოვინახულეთ სამაჩაბლოს და მეორე მსოფლიო ომის დროს სიღნაღის რაიონიდან დაღუპულთა მემორიალური დაფები. სამახსოვრო სურათები გადავიღეთ დაფასთან, სადაც ჩემი ბიძების, ვიქტორ და გიორგი ალავერდაშვილების გვარებია ამოკვეთილი.
დავათვალიერეთ სასტუმრო „სიღნაღის“ აპარტამენტებიც, საიდანაც ალაზნის ველი და კავკასიონის ბუმბერაზი მთები ხელისგულზე გადაშლილივით მოჩანს...
დიდი ინტერესი გამოიწვია ძველი სიღნაღის წყალმომარაგების სისტემის აღმოჩენამ, რომელიც არტოს (ბებრების) ბაღში ზედაპირული მიწის შემთხვევითმა ჩანგრევამ გამოაჩინა.
სიღნაღის შემდეგ ვახტანგ კვირიკაშვილის მშობლიურ სოფელს – ვაქირს ვესტუმრეთ, სადაც მე და ვახტანგის „ღვინის ქურდების“ მსგავსი თავგადასავალი შეგვემთხვა.
ვაქირის შემდეგ ისევ სიღნაღში ავედით, სადაც ვახტანგის ახლობელმა, 71 წლის ბატონმა გიორგი გონაშვილმა გვიმასპინძლა. ამ მასპინძლობას ენით აუწერელ ხიბლს მატებდა ქუჩის მეორე მხარეს ამაყად მდგარი თამარ დედოფლის სახელობის ეკლესია...
თბილისში გვიან ღამით დავბრუნდით...
გთხოვთ მოინახულოთ!
პატივისცემით გიორგი ალავერდაშვილი.