ინდოელი ცოლ-ქმარი მყავდა ერთხელ კლიენტებად.
სასტუმრო ჰქონდათ, შეკეთება სჭირდებოდა და სხვას ვის იპოვიდნენ?
ყველა დამთხვეულს ხომ, მე უნდა გადავეყარო.
ტვინი შემიჭამეს.
გახურებულ მუშაობაში ვარ.
მომადგება ქმარი ხილის წვენით, მიირთვიო.
მერე ცოლის ჯერია, ეს შენთვის გავაკეთე გასინჯეო.
-მამეშვით, ხალხი არა ხართ, დამამთავრებინეთ, რაც დავიწყეთქო.
რატომ "წუხდებოდნენ" არ იცით?
იმ წვენის დალევა და "ზაკაზი" გამოშვებული იყო:-ონკანი არ მუშაობს გაგვიკეთეო, იქ გათბობას გეეჭედაო, იქა შუქი არ ინთებაო და რა ვიცი, ყველაფერი მუქთად უნდოდათ მერე.
გახსოვთ ის ანეგდოტი: -პივას კარგად მიირთმევდიო.
ეგრე იყო რა.
იმ ქალის, ჩემთვის გაკეთებული, ერთხელ გავსინჯე და ორი საათი წრეებს ურტყავდი სასტუმროს.
მე ეგეთი ცხარე, საერთოდ არ მიჭამია ჩემს სიცოცხლეში.
ცოტა სული რომ მოვითქვი/სირბილით დავიღალე/, ვეკითხები:-რათა მკლამთ, თქვე შობელძაღლებოთქო?
-არაო, ესა შენთვის უწიწაკოდ გავაკეთე, მწარე არ გამოსულიყოო.
-ჩემთვის ცალკე ვაკეთებ, აბა ის რომ გასინჯო, მერე რა დაგემართებაო.
-მოკლედ, მე არაფრის დამლევი და მჭამელი არა ვარ, სანამ ამ პროექტს არ დავამთავრებ მეთქი.
გაიყურსნენ და აახვიეს.
სამი დღე მშვენივრად ვიყავი.
მეოთხე დღეს ქმარი მოდის ყურებჩამოყრილი.
-რა იყო, რა ცუდი ფერი გადევს თქო.
-ცოლი ვერა მყავს კარგად, ჰოსპიტალში მყავდა და ვერაფერი ვერ გაუგესო.
-რა სტკივა მეთქი?
-კუჭნაწლავი აწუხებსო.
-ექიმებს უთხარით, რასაცა ჭაამს და სვავს მეთქი?
-არაო.
-მაშინ მიხედე დროზე, თორემ დაუსკდება ნაწლავები ამდენი მწარის ჭამითთქო.
-სხვას ვერაფერს ჭამსო.
ბოლოს ამომიყვანა და ვეღარ მოუთმინე:
-ბიჯოოო, ჩუგუნის ტრუბები ვერ გაუძლებს იმას, რასაც შენი ცოლის ნაწლავები უძლებს, დროზე მიაქციე ყურადღება, თორემ გასკდება შუაზეთქო./"ჩუგუნი"-cast iron არის/=lol=

დაფეთებული გავარდა.