დილაზე ბოთლით მელოდება...
ღვინო ხვანჭკარა...შენმა სევდებმა,
სარდაფ-სარდაფ...დიდხანს მატარა...
არ მიჭაშნიკებს არც სისხლი და არცა ავდარი,
ალბათ შევიმკობ ისევ სხეულს...შენი აბჯარით..
ბედად დამყვება უფლის ძალა ბრძოლის წყურვილი
თავად მითხარი რატომა ვარ ასე გულდანდობილი...
რწმენის და ძალის რატომ მერჩის მუდამ ზმანება...
რატომ სიმშვიდის სიო თბილი არ მეტანება....
რატომ ფადეძებ უსასრულოდ ცხოვრების ქარბუქს...
რატომ არა მსურს მოუსმინო რჩევსა ბრძნულად თქმულს....
მოაპობს თიტქოს გრძნობის ტალღას შუბი ეული...
კვლავ საბრძოლველად ემზადება გრძნობა ეული...
კვლავაც სურვილი ომის ამინტებს სახეს...
კვლავაც სასურველ ლანდებს დაუნთებ სანთელს....
შევევედრები ცისფერ მონასტრის კედლებს მადლიანს...
კვლავ შევებმები მორკინალთა ტომებს ავზნიანს....
და საბოლოოდ გამარჯვების კოცონს ავანთებ..
როგორც ველური ყიჟინით და გრძნობით ნანათებს,,,
მზეს შევავედრებ ...ვეხვეწები ვეურ ღვთაებას.....
.....აუ სიზმარი სალოთაო,,,,მოდის ზმანებად
1 აიკო 2009 წლის 25 აპრილი,
