↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"
ჩვენი საყვარელი ლექსები


+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ავტორიMessage
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
კახეთს
ვაჟა ფშაველა
მაღალ-ახადით გავხედავ,

სამოთხეს კარი ეღება:

ალავერდი სჩანს, კახეთი,

ჩემის სამშობლოს შვენება;

გულში ამოხდა ცისკარი,

ღამემ დაიწყო თენება.

მომინდა ძველის დროების,

გარდასრულ გმირთა ხსენება.

იმათ აჩრდილთან ლანდადა

მკლავებიც მომეჩვენება,

ხმლითა და ფარით შემკული,

მამულის მტერზე ტევება.

დავლიო შესანდობარი,

ოცნება მომეფერება.

სმით გავძეღ, მოგონება კი

გულს საუკუნოდ ენება.

რაზმი და რაზმი ფიქრების

გარს შემომერტყა ნისლადა,

აღარ მაცლიან ავწონო,

რაც მომივიდა ფიქრადა.

ტალღა აწვება ტალღასა,

ჩემს გულს იხდიან ბინადა,

ათას ნაწილად დაიჭრა

ერთად ნაგრძნობი წინადა.

თვალს ვერ ვაცილებ ბახტრიონს:

აყვანილი მყავ შვილადა,

ნატბევარია სისხლისა,

დღეს განისვენებს ტკბილადა;

ლუხუმ-ზეზვასებ ერთგული

მას ეყოლება ძვირადა!

ოცნება ბახტრიონისა

მონასტერშია მწირადა.

თვალს დავაყოლებ ალაზანს,

ქცეულსა ბევრჯელ სისხლადა,

ველს, ოქროს მტევნად წოდებულს,

აჰკიდებია კისრადა

გაღმა-გამოღმა სოფლები,

თავის სიცოცხლედ, იღბლადა.

ფილტვად აქვს კახეთს თელავი,

ხოლო სიღნაღი — ღვიძლადა,

პირის-პირ დაუყენებენ

კავკასიის ქედს ჯიბრადა

იმ თავის ციხე-გალავნებს,

ანაგებებსა მკვიდრადა.

ჩვენია ჩვენი ქვეყანა,

თუ ვის სხვას ერგო წილადა?

ქედ-დახრილნი ვართ, ბეჩავნი,

შთენილნი განაწბილადა.

წიწამურს, კიდით-კიდემდე

გართხმულს ალაზნის ველადა,

მე ვსახავ სული-წმინდადა,

მოფენილს კახთა მცველადა.

დღეს სად არიან, ვისაცა

ჩვენი დაღუპვა ეწადა?

რა ირგეს? — სხვა არაფერი,

მხეცები დარჩნენ მხეცადა!

ჩვენი ტანჯვის და ვაების

ალი აუშვეს ზეცადა.

ჩვენ ბევრი გვავნეს, თავის თავს

ვერ არგეს ერთი ბეწვადა.

რა დაჰრჩესთ ან დღევანდელებს

შემდეგში დასაკვეხადა!

დავცურავ ფიქრის ზღვაშია,

ტალღა პირში მცემს სილებსა,

ბედ-იღბლის ვერაგობაზე

ამაოდ ვაღრჭენ კბილებსა.

ავაყენებ კი ტირილით

გარდასრულ ქართვლის გმირებსა?

ხმალს ვინც იქნევდა, კვდებოდა

მკლავზე სისხლ-გადამდინარი,

ვინც ვერა სთმობდა მამულსა,

მტრის რაზმში ელვად მფრინავი,

“არ მოგცემთ ჩემსა სამშობლოს.”

ამირანის ხმით მგრგვინავი.

კვდებოდა პირზე ღიმილით

იმაზე მეტი ბევრადა,

რაც კახეთს მწვანე ამოვა

ტურფა ყვავილთან ერთადა

მაისის დამდეგებშია

მთა-მინდორ-ჭალა-ველადა.

დღეს გმირთა შესანდობარსა

მთები-ღა ჰსვამენ მაღლები,

რადგან კახეთში კახთათვის

დაცარიელდა მარნები.

ის მთები კავკასიისა, —

მკვდარი კახეთის ზღუდენი,

კვარცხლბეკი შავის ნისლების,

სად არწივთა აქვთ ბუდენი.

ჩემი ბავშვობის ოცნება —

ბარტყი — გაზარდა ორბადა,

უზარმაზარის მხრებითა,

კიდით-კიდემდე ზორბადა,

თავზე დაჰბრუნავს კახეთსა

გულმტკივნეული, მშობლადა.

და რომ არ იყოს ტანჯვითა

სულ მუდამ ისე ობლადა,

ალავერდს გიორგისა სთხოვს,

ბოდბეში — წმინდა ნინოსა,

რომ იმათ მეოხებითა

კახთ სხივი მოეფინოსა;

მეტი ისწრაფონ სწავლისკენ,

ნაკლებსა ჰსვამდენ ღვინოსა.

1913 წ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
(ერთი რამ მინდა სათქმელად...)
ვაჟა ფშაველა
ერთი რამ მინდა სათქმელად,

გულს ნისლად დაფარებული,

ციდამ ცა-ქვეყნის გამგესი

სამღერლად დაბარებული.

ვსთქვა, თუ არა ვსთქვა, რას მეტყვით,

გულისაც დავალებული?!

შორს მიდის ჩემი გონება,

ოცნება გამალებული;

გულს ბევრი უნდა ტიალსა -

ხარია ალაღებული.

ნუ მომთხოვთ, მაშინ არ ძალმიძს

მსჯელობა დალაგებული...

მაინც ბოღმა მკლავს, მაინცა

არა ვარ გალაღებული.

ნეტავ, დაგლევდი, ბუნებავ,

შენის ცოდვით და მადლითა,

ან შენ დამლევდი, რომ შენთან

მეც მემუშავა ადლითა.

ვერ სძღები სიყვარულითა,

გულო, არ იქნა არობით;

იმღერე, ისევ იმღერე,

ჟინი მოიკალ გალობით;

ეს გაზაფხულიც ჩამოდგა

ქვეყნის დამდგენის წყალობით.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ალუდა ქეთელაური
ვაჟა ფშაველა
(ხევსურების ცხოვრებიდან)

I

მაცნე მოიდა შატილსა:

- ქისტებმა მოგვცეს ზიანი,

დაგვიწიოკეს მწყემსები,

ავნია, ავი-ზნიანნი.

ალუდა ქეთელაური

კაცია დავლათიანი,

საფიხვნოს თავში დაჯდების,

სიტყვა მაუდის გზიანი;

ბევრს ქისტს მააჭრა მარჯვენა,-

სცადა ფრანგული ფხიანი.

ცუდას რად უნდა მტერობა,

კარგია მუდამ მტრიანი!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ერთხელ მაუნდა ალუდას,

ერთხელ მობრუნვა თავისა:

“მშვიდობით, საჯიხვეებო,

გამახარელნო თვალისა!

მშვიდობით, ჩემო სახ-კარო,

გულში ამშლელო ბრალისა!

მშვიდობით, ჩვენო ბატონო,

ყმათად მიმცემო ძალისა!”

გაწირეს მგზავრთა სამუდმოდ

წყალი და მიწა თავისა.

შტერად დამდგარან მთის წვერნი,

ისმის ხვივილი ქარისა.

გადვიდნენ, ქედი გადავლეს,

თხრილი აღარ ჩანს კვალისა.

ერთი მაისმა შორითა

მწარე ქვითინი ქალისა.

1888 წ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
დოიჩა,გაგვანდე ეხლა შენი სქესი,ასაკი და
ოჯახური მდგომარეობა.=sher= =sher= =sher=

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
სტუმარ-მასპინძელი
ვაჟა ფშაველა
I

ღამის წყვდიადში ჩაფლული,

გამტკნარებულის სახითა,

მოსჩანს ქისტეთის მიდამო

სალის კლდეების ტახტითა.

ბნელს ხევზე მოჰყეფს მდინარე,

გულამღვრეული ჯავრითა.

გადმოხრილიყვნენ მთანიცა,

ხელ-პირს იბანდენ წყალზედა;

ბევრი მომკვდარა მათს მკერდზე,

სისხლს ვერ იხდენენ ტანზედა;

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მევარ 24 წლის მყავს დედა მამა ერთი ძმა და ერთი ძაღლი ამერიკული პიტ ბულის ჯიშის ვარ ბიჭი სქესით ხოარაფერი გამომჩა ნეტა ხოოო ვცხოვრობ ეხლა იტალიაში ფლორენციაში ისე თბილიში მემგონი ყველაფერი ვთქვი

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
სიცოცხლე ჰქრება, სისხლი დის, -

ზვიადაური კვდებოდა,

გული ვერ მოჰკლა მტრის ხელმა,

გული გულადვე რჩებოდა.

და ამ სურათის მნახველი

ერთი დიაცი ბნდებოდა,

ცრემლებს ჰმალავდა ლამაზი,

ხალხზე უკანა დგებოდა.

მიშველებასა ჰლამობდა:

“ნუ ჰკლავთ!” ეძახის გულიო,

ფიქრობდა ბრაზმორეული:

ნეტავი მომცა ცულიო,

ნეტავი ნებას მაძლევდეს

დედაკაცობის რჯულიო,

რომ ეგ ვაცოცხლო, სხვას ყველას

გავაფრთხობინო სულიო.

ნეტავი იმას, ვინაცა

მაგის მკლავზედა წვებოდა,

ვისიცა მკერდი, აწ კრული,

მაგის გულ-მკერდსა სწვდებოდა!

ნეტავი იმას ოდესმე

ქმრის ტრფობა გაუცვდებოდა?!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ლადო ასათიანი----კრწანისის ყაყაჩოები

სამასი არაგველის ხსოვნას
ჰეი, თქვენ, არაგველებო, გაუმაძღარნო ომითა,
თქვენს საფლავებთან მოსვლა და მუხლის მოდრეკა მომინდა.
შავჩოხიანო ვაჟკაცო, ჭრილობა ხომ არ შეგხსნია?!
ეს სისხლი არის, თუ მართლა ყაყაჩოების ცეცხლია?!
შავჩოხიანო ვაჟებო, ასე რამ გაგახალისათ,
ჟრიალი ხომ არ მოგესმათ ოჟა ჯურხაის ფარისა?!
სიმღერა ხომ არ მოგესმათ პატარა კახის ხმალისა?!
იქნებ მე თვალი მატყუებს, ზეცა მაბრმავებს კრიალა,
მაშინ თქვენ თვითონ აღსდექით და მარქვით ომახიანად:
თუ არც ყაყაჩოს ცეცხლია და არც ახალი იარა,
მა ეს ბებერი კრწანისი რა ძალამ ააბდღიალა?!
ჰეი, თქვენ, არაგველებო, გაუმაძღარნო ომითა,
თქვენს საფლავებთან მოსვლა და მუხლის მოდრეკა მომინდა.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
წავიდნენ. ზვიადაური

ზეზე გაწირეს ტიალად.

თუნდა ძაღლებმა ათრიონ,

ფრინველთა ჯიჯგნონ ზიარად;

არ შაეწირა, ეგდოსო,

ეგეც ეყოფა ზიანად.

ამას იძახდენ ქისტები

თავმოწონებით, ხმიანად.

ამ ხმასვე იმეორებდენ

ბნელი ხევები მთიანად.

ჩამოდგა საღამოს ჟამი,

მთიდამ მზის სხივი ჩამოხდა,

სიბნელე მოიპარება,

სინათლეს სული ამოჰხდა.

დადგნენ, სულ დადგნენ მზის სხივნი,

აღარ ელავდა ქვიშაო;

აღარსადა სჩანს, გამქრალა

თეთრი თმა შავის მთისაო;

ნაღვლით ნაქარგი, ნაქსოვი

სახე იმ სალის კლდისაო,

რო მუდამ მგლოვიარეა,

ცრემლი ანკარა სდისაო.

სიკვდილსა გლოვა უხდება,

მკვდარს ძმას - ტირილი დისაო,

ტყესა - ხარ-ირმის ნაფრენი,

ზოგ დროს - ყმუილი მგლისაო.

ვაჟკაცსა - ომში სიკვდილი,

ხელში - ნატეხი ხმლისაო,

ომს - ლხინი გამარჯვებულთა

და დამარცხება მტრისაო.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ოჯახიც იტალიაშია თუ მარტო ხარ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ზვიადაურსა გლოვობდა

შფოთვა და ბორგვნა წყლისაო,

ნიავად ჩამონადენი

ოხვრა მაღალის მთისაო.

ცრემლი ნისლების ჯარისა

ნაბრძანებია ღვთისაო.

და წყაროს პირზე დიაცი, -

ტურფა, ლამაზი, - ქისტისა,

შუბლზე და მკერდზე წყალს ისხამს,

დრო და დრო გული მისდისა.

ბევრი იტირა ჩუმადა,

თუმცა დრო და დრო ჰკრთებოდა,

ზვიადაურის სიკვდილი

თვალებში ელანდებოდა.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ლადო ასათიანი

ვაჟა-ფშაველას ნაამბობი

ვინ დამიბედა გზები პოეტის,
ვინ გამამზადა საბედისწეროდ!
ნუთუ ამ ქვეყნად მისთვის მოვედი,
რომ უნდა მხოლოდ ლექსები ვწერო!
ნუთუ სხვა რამე, სიმღერის გარდა,
ვერ უშველიდა ტკივილებს ჩემსას!
ან რატომ არის, რომ ყოველ ქალთან
გამიჯნურება მჩვევია ლექსად?
უმეგობრობა არ მიგლოვია
და არც მოლექსე მყავს წინაპარი,
მე ზღაპარი თუ გამიგონია,
ბაბუაჩემის თქმული ზღაპარი,
და მხოლოდ ჯიში მიმაგრებს სტრიქონს,
ჯიში გმირული, ჯიში ქართული,
ბაბუაჩემი ვაჟკაცი იყო,
სატევარით და ცხენით განთქმული.
მან დიდ მუხნარში მოჰკლა ტახები
და მათი ხორცით მზრდიდა ნიადაგ,
მიტომ არ მიყვარს მე არტახები
და მიტომ ვარგვარ ადამიანად!
მან ერთხელ განგებ დამკოდა მხარში
და უცოდველი სისხლი მადინა,
სველ ბალახებში დამტოვა ბავშვი
და მწვერვალები გადინადირა.
მას შემდეგ ბევრის მკლავი ავცელე,
შვებაც ვიგემე და გაჭირვებაც,
და ვიდრე ლექსად არ გადავწერე,
მანამდე მკლავდა მე ეს ჭრილობა.
ბაბუაჩემმა ბუნების კარი
გამიღო ოხვრით და სიმძიმილით
და შთამაგონა, რომ ლექსი არის
კაცის და ქვეყნის გულისტკივილი.
მან შემაყვარა სამშობლო ჩემი,
რომლისთვის ბევრმა სისხლი დაღვარა,
მან შემაყვარა ბუნების ცრემლი
და სალამურიც მან შემაყვარა.
სამშობლოს ტრფობით გული დავსერე,
მათრობდა, როგორც ღვინო ყვარული
და ვიდრე ლექსად არ გადავწერე,
მანამდე მკლავდა ეგ სიყვარული.
ლექსმა კი შეკრა ჭრილობა ცივი
და გაანათა ჩემი კაცობა
და ჩემი გულის ყოველგვარ ტკივილს
მხოლოდ და მხოლოდ ლექსმა აჯობა.
ვერც დედის ხელმა, ვერც სატრფოს ეშხმა
ვერ გამიყუჩა ჭაბუკს იარა,
და ჩემი გულის გმირული კვნესა
მარტოდენ ლექსმა გაიზიარა.
მეც მიტომ ვბედავ არწივულ ყივილს,
როცა გულს გაჰკრავს ცივი ნიავი,
რომ ლექსი შველის ყოველგვარ ტკივილს
და ლექსი თვითონ ტკივილი არი.
და რადგან მერგო ვიყო პოეტი ―
ჩემი ცხოვრების საბედისწეროდ,
რადგან ამ ქვეყნად მისთვის მოვედი,
რომ უნდა მხოლოდ ლექსები ვწერო,
რადგან სხვა რამე, სიმღერის გარდა,
ახლაც ვერ შველის ტკივილებს ჩემსას, ―
მჯერა, ამ დიად ბუნების კართან
მე თვით სიკვდილსაც გარდავქმნი ლექსად!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
კაცის კაცურად სიკვდილი

გულიდამ არა ჰქრებოდა.

ქალის გულს იგი სურათი

შიგ გაეყარა ისრადა;

იმან დაადვა ლამაზსა

დაკლულის გლოვა კისრადა.

სიბნელეს უცდის, მივიდეს,

ღამით იტიროს მკვდარიო;

იმას აღარა ჰფიქრობდა,

ჯოყოლა როგორ არიო.

ვის ცოლი ვის ქმარსა სტირის?

რას სჩადის ჭკვაზე მცდარიო?!

იქნება ჰკლავენ ჯოყოლას,

სახლსაც შაუხსნეს კარიო!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მარჯვენას არ სჭრის მუცალსა,

იტყოდა: ცოდვა არიო;

ვაჟკაცო, ჩემგან მოკლულო,

ღმერთმა გაცხონოს მკვდარიო.

მკლავზედაც გებას მარჯვენა,

შენზედ ალალი არიო,

შენ ხელ შენს გულზედ დამიწდეს,

ნუმც ხარობს ქავის კარიო,

კარგი გყოლია გამდელი,

ღმერთმ გიდღეგრძელოს გვარიო!

სიგძივ გაჰხურა ნაბადი,

ზედ გადაადვა ფარიო.

ციტირება პასუხი
   
 
+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ჩვენი საყვარელი ლექსები
დესპანი