↔
დესპანი
შენ სამშობლოში შენი ოჯახის დესპანი უნდა იყო და სამშობლოს გარეთ - შენი ერის დესპანი,
რადგან შენი საქციელი შინ, შენი ოჯახის სახეა და გარეთ - შენი ერის! ...
ჭაბუა ამირეჯიბი - "დათა თუთაშხია"
ჩვენი საყვარელი ლექსები


+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ავტორიMessage
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ქართული ენა

საქართველოს მთებში გაგაჩინა ზენამ,
სიყვარულის, ლექსის, სადღეგრძელოს ენავ!
მოიმღერა დღემდის უძველესმა ტომმა
შლეგი ჩანჩქერების ნაპრალებზე ხლტომა,
მყინვარების ღვთიურ ბრწყინვალებით დნობა,
ჯაგნარებში ირმის ჯოგის ნავარდობა,
გაფანტული ფარის მთაზე დაჯანღება
და ქართული ფარის ფარზე დაჯახება!
უძველესმა ტომმა დღემდის მოიმღერა,
მწიფე პურის ყანა ქარში როგორ ღელავს,
სარკინეთში გრდემლზე როგორ სცემენ უროს
და ვარსკვლავი ზღვებზე როგორ მოგზაურობს,
ან მთვარიან ღამით ციხე-კოშკის ჩრდილში
რა ტკბილია ფარულ სიყვარულის შიში,
როცა ღამისმთევლებს ლხინი გაუმართავთ
და სიზმრები როცა თვლემენ სასთუმალთან…
საქართველოს მთებში გაგაჩინა ზენამ,
ხმათა ხავერდების და ღმერთების ენავ!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მოგონება
ვაჟა ფშაველა
დარბაზში იჯდა თავადი,
დინჯად ჩიბუხსა ჰსუტავდა,
და მის წინ ქონის სანთელი
მკრთალი ნათელით ბჟუტავდა.
მოხუცებული ჭაღარა
ფიქრებში იყო გართული,
ერთს საგანს დაჰშტერებოდა
მისი გონების მართული.
იმხანად ამბად გავარდა:
ააზატებენ ყმებსაო,
ქმარი მოუვა ცოლს სახლში,
ძმა უბრუნდება ძმებსაო.
რა მოსაფიქრი საქმეა,
ჭკვად მოსატანი ესაო? _
სთქვა ქაიხოსრომ მწყრალადა
და ამოუშვა კვნესაო.
ჩვენ აღარაფერს გვკითხავენ
ჩვენის საქმისას, ჰყურობთო?!
გვეუბნებიან, თქვენს ყმებსა
ავად ეპყრობით, ჰშურობთო
თითქოს თუ განთავისუფლდენ,
მაშინ გვექნება ძმობაო?
მე არ მოგიკვდეთ... უფროცა
ჩამოვარდებაო მტრობაო...

ახალწლის დილა გათენდა, _
ძღვნობა-დღედ არის ცნობილი,
სისხამ დილაზე წამოდგა
ბატონი კეთილშობილი...
იმას ძღვნის დარდი არა აქვს,
აივანზე დგას მდუმარე, _
და ისევ ჩიბუხსა ჰსუტავს,
სახით ქუში და მჭმუნვარე.
შენიშნა, დედაკაცები
ერეკებიან ვირებსა...
წყალზე მიდიან, თავშლებში
ჰმალვენ გაყინულს ცხვირებსა.
მათ შეუძახა: “დედებო,
ჩვენკენ წამოდით ჩქარაო,
უნდა რამ გამოგიცხადოთ,
ნუღა ყოყმანობთ, კმარაო!”
_ ჩვენი ბატონი გვეძახის,
უნდა ვეახლოთ, ქალოვო,
იწყენს და გაგვიჯავრდება,
ბარემ მოვბრუნდეთ, ძალოვო! _
სთქვა ერთმა, სხვანიც დასთანხმდენ,
ვირები მიდგნენ ეზოში,
ერთი მათგანი კოჭლობდა,
ქარი თუ სჭირდა თეძოში.
მივიდენ, თავი დაუკრეს,
მოკრძალვით დადგნენ განზედა:
“რა გნებავთ, ჩვენო ბატონო,
ან დაგვიძახე რაზედა?”
თავადმა ხმა როდი გასცა,
ბიჭებს უბრძანა მკვახედა:
“წადით და ეხლავ, ამწუთას,
ამ დიდს ქვევრს ამიხადეთა;
მოხსენით ვირებს კოკები
და სულ აავსეთ ღვინითა,
თუ უნდათ, ქალებსაც ასვით,
რომ შინ წავიდნენ ლხინითა”.
ასრულდა მისი ბრძანება
იმავე წუთას, დილითა,
დიაცნი გაოცებულნი
ბატონს შეჰსცქერენ ღმინითა.
“რად გიკვირსთ, ჩემო დედებო!
კიდევ რა გითხრათ, იცითო?
დღეს ამას იქით მე და თქვენ
უნდა შევიკრნეთ ფიცითო:
მე აღარა ვარ ბატონი,
თქვენ კიდე _ ჩემი ყმანიო,
განთავისუფლებთ ყველასა,
შევთვისდეთ როგორც ძმანიო...
წადით, უთხარით მეზობლებს
და გაახარეთ ყველაო,
ღვინოს რომ ჰსვამდეთ, ესა სთქვით:
მომცემი ადღეგრძელაო!”

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ქართლის გზაზე

ჰეი, ძმობილო, შეხედე, რამდენი ყაყაჩო გაშლილა!…
რაც უფლისციხეს გამოვცდით, უფრო და უფრო გახშირდა;
მინდვრებს, გორაკებს, ფერდობებს ეფინება და ედება,
გზაში ყაყაჩოს შეხვედრა სიკეთედ დაგვებედება:
სულ ახალგაზრდა ვიქნებით, გული არ დაგვიბერდება!
ჰეი, ძმობილო, შეხედე რამდენი ყაყაჩო გაშლილა!…
რაც უფლისციხეს გამოვცდით, უფრო და უფრო გახშირდა
მოდი, ჩვენ ესეც ვიკმაროთ და სხვა დიდება ნუ გვინდა,
ყაყაჩომ თუ მოგვანათოს ლამაზი ქალის შუქითა!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
maxo71 wrote:
ციტატა:
დეუჩა?=tavfx= =tavfx= =tavfx=
ასე არ ჯობია?=ko= =ko= =ko=
არ აგვწეწე წეღან კაცოოოოოოოოოო
გაიხარე,ტო
სუყველა მიყვარXარტ გენაცვალეთ=ko= =ko= =ko= =ko= =ko=
=ko= =ko= =ko= =ko= =ko=

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
მუხრან მაჭავარიანი
* * *

შენ – სისხლო ჩემო – სად არ დაღვრილო...
შენ – სად არ გხვრეპდა შავი ყორანი.
ვინ გაგაკვირვოს, რამ გაგაკვირვოს, -
ნადიდგორალი, ნაშამქორალი.
შენ – სისხლო ჩემო – შენი ღვაწლია,
რამაც აქამდე კი მოაღწია:
სვეტიცხოველი... ხანძთა... ვარძია და ისიც, -
რაც მტერს წარუტაცნია...
შენ – სისხლო ჩემო – შენი დინება
ვეფხისტყაოსნით ხშირად მიგრძვნია...
სიტყვა, რომელიც გეჩოთირება, ვცდილობ, -
გაშორო, რაც შემიძლია...
შენ – სისხლო ჩემო – სისხლო ხნიერო,
დაუცხრომელო და უცნაურო...
საბედნიეროდ, საბედნიეროდ, -
ჰაი, ჰაი, რომ კიდევ ხმაურობ!

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ჩემი სამშობლო

ტკბილია, როგორც დედის რძით ბალღი ტუჩშეუშრობელი,
ტკბილია, როგორც ცის ნამი, როგორც ალერსი მშობელის,
ტკბილია, როგორც ველებზე ჯეჯილის მწვანე ფაფარი,
ტკბილია, როგორც ძილისპირს ძველი ქართული ზღაპარი.
ბარში ბულბულთა ჯარია, მთაში ირემი ყვირისა,
ტკბილია, როგორც სურნელი ახლადმოხდილი ღვინისა,
ტკბილია, როგორც სურნელი ახლადგამომცხვარ პურისა,
ტკბილია, როგორც ნუგეში ბედისგან დაღუპულისა.
ტკბილია, როგორც ბეღელი, ამოვსებული თავამდი,
ტკბილია, როგორც სიმღერა და შეძახილი თამადის:
— ჩემი სამშობლო, ზურმუხტის და მარგალიტის სადარი,
ამრიგად აყვავებული, მხარე მეორე სად არი?
ჩემი სამშობლო ქვეყანა რა ლამაზია, რა კარგი,
ცა-ფირუზ, ხმელეთ-ზურმუხტი, ნაირფერებით ნაქარგი!
ტკბილია, როგორც რუსთველი, ტკბილია, როგორც აკაკი,
ხალხი, შრომაში გართული, ამღერებული ფანდური,
იადონების გალობა და იავნანა ქართული.
როგორც კრიალა მთის წყარო, ცადმიჭედილი ნაძვები
და იის წყალით ფერილი ლაჟვარდის ლიბრი ღაწვები,
ტკბილია, როგორც ხალხისთვის თავდადებული ლომგული,
ტკბილია, როგორც ურმული, ტკბილია, როგორც ჩონგური.
საამო არის, ვით რთველი, მწიფე მტევნების ნაჟური,
დილისკენ ხოხბის ყივილი, სიმღერა გარიჟრაჟული,
იალაღებზე ღრუბლებად მიმოფანტული ნახირი
და გაზაფხულის პირზედა ტყიდან გუგულის ძახილი.
ტკბილია, როგორც წიქვილში მთვარიან ღამის გათევა,
ტკბილია, როგორც აპრილში ტყემლების შემონათება.
ტკბილია, როგორც მტევანი, ვაზზე ასხმული შავადა,
და სიყვარული უებრო, მოსული თავისთავადა.
ხალხია ენამზიანი, გმირი და არამკვეხარა, —
დიდია ჩემი სამშობლო, ტკბილია ჩემი ქვეყანა.
ჩემი სამშობლო, ზურმუხტის და მარგალიტის სადარი,
ამრიგად აყვავებული მხარე მეორე სად არი?

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ვაჟა ფშაველა
(ფრაგმენტი)

კარგია ფშაველთ ხატობა,
გაიმართება შილინდი,
შილინდზე “გაუმარჯოზე”
ზედ გადაებმის ჯირითი,
ცხენების ნთქრევა-ბიბინით
მტვერი ცას მისწვდა ძირითი...
შაიყრებიან ფშავლები,
ლამაზ-ლამაზად ზრდილნია,
ისმის ფშაური სიმღერა,
ტკბილი ფშაური ლხინია.
სად არი მაშინ ბეჩავი
ლეგა ბატარიშვილია?
თვალ-გული გადამელია
გრძელის მინდვრების ცქერითა,
გულს გავიგრილებ ხანდისხან
ტკბილის ფშაურის მღერითა,
ეს სამი წელი შასრულდა,
აღარ ვყოფილვარ ფშავშია,
მე რო ვერ დამისვენია
ვეღარც შინ, ვეღარც კარშია,
წავალ და არც დავბრუნდები,
ძმას გამოვგზავნი ცხვარშია.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ნატვრა
ვაჟა ფშაველა
კლდე უნდა იყო, სალი კლდე -

მიწავ, რადა ხარ ფხვიერი, -

რომ ვერა სთხრიდეს საფლავებს

ქარჩით მოხუცი ხნიერი.

რატომ არვისგან იძლია

შენი სამეფო ძლიერი?

არ იქნა, ლეშით არ გაძღა

ეგ შენი ხახა მშიერი?

რამდენი კენჩხა გამოჰხარ,

რამდენი მკლავი ძლიერი?

რამდენი სახე ქალისა,

ელვა - მთათ შუა რეული,

თვალები - მთვარე მომწყდარი,

წყვდიადში გამორეული,

წელია დილის მზის სხივი,

ვარდებში ჩამორეული.

იმასაც ამას უპირობ,

ვინც მე მინათებს ღამითა,

ვისთვისაც სიცოცხლე მწყურან

ამ ბეჩაურის ჟამითა,

დაჰშალო, დაანაწილო

ძვლები და ლეში კანითა?

ზეზეურ დარჩეს, ღვთის მადლსა,

ყელ-გამოჭრილი დანითა,

რომ ფერფლი ჩემის ლეშისა,

გადატანილი ქარითა,

მიეხლოს იმის ნაშთის ფერფლს,

განედლებული ცვარითა.

მზემაცა ნახოს, მთვარემაც,

ცამ ვარსკვლავების ჯარითა

და გაზაფხულის იამა

მის ანგელოზის თვალითა.

1889 წ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ვაჟა ფშაველა
(სიმღერა)

მოდი, მოხშირდი, ჭაღარავ,
წვერ-პირი მორთე თეთრადა,
ეხლა იარონ იქნება
ჭკვამ და გულისთქმამ ერთადა
მომწყინდა გულის ჯახირი,
დამღალა მისმა ბგერამა;
დღესაქამომდე მის ღელვა
ვერ დაამშვიდა ვერრამა; _
ბერ მუხად გულში იფარჩხვის,
რაც მიანდერძა დედამა, _
დაწურა, სისხლად დაწურა
ქვეყნის უღმერთოდ რბევამა;
ტანზე ამასხა ეკალი
საფლავთ წინაპართ კვნესამა,
აკლდამებიდამ მწყრომარედ
იმათმა გადმოხედვამა.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined30 Nov 2008
Posts4430
კარმა0
OFFLINEPROFILE
დოიჩა კარგი იყო ძალიან.
ეხლა წავედი,პატარას წავუჯოკრავ.
აბა დროებით.=sher= =sher= =sher= =sher=

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ოკ აბა მაგრად და სუ დახიშტე ყველა წარმატებები ხვალამდე.=ae= =ae= =ae= =sher= =sher= =sher= =ko=

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ვაჟა ფშაველა
ადე, ამირან, რას გძინავ?
ცხენს დაუყარე ხანძილი,
დიაცის დაწუნებულსა
ტირილი გინდა, გან ძილი.
ხალხური.

უზარმაზარი ტანისა

კაცი ვინმე სჩანს კლდეშიო,

გულის მდნობელი ნაღველი

უხმოდ დუღს იმის მკერდშიო.

უგრძნობი ჯაჭვი მკლავებზედ

ეხვევა, როგორც გველიო,

და აბლაბუდა თვალებზედ

გადაჰკრობია ქსელიო.

ტანზედ აჰსხმია ყინული

და ხავსი შავის ფერისო,

სდგას ესე დაჩოქებული,

მომლოდნე ჯაჭვის მტვრევისო.

პირდაპირ დაყუდებული

ჟანგდება მისი ხმალიო,

მოსვენებასა თაკილობს,

ცრემლსა ღვრის, როგორც ქალიო.

დაჰვიწყებია ეს მონა

ძირს კაცსა, მაღლა ზეცასა,

არ იხსენებენ მისგანა

დევ-ეშმაკების ჟლეტასა.

მოზარე წამებულისა

ფეხთ ჩასწოლია ფინია,

ამ პაწაწინა არსებას

უცხო რამ დაუჟინია.

დაუსვენებლად ენითა

ლოკავს ჯაჭვს - უნდა გასწყვიტოს,

რომ თავი იხსნას ტანჯულმა,

ბილწი მჭედლები გასწყვიტოს, -

რომელთაც გრდემლზედ გაჰკვერეს

მის დასაბმელად ჯაჭვიო,

არ შეიბრალეს მართალი,

გაგზავნეს ტყვედა მთაშიო.

რა გაწყვეტამდის მიიყვანს

ფინია რკინის მართულსო,

გულქვა მჭედელი გამოდის,

გრდემლზედ კვერს უწყებს რაკუნსო.

და ჯაჭვი ისევ მთელდება,

გულის საკლავად მონისო.

ნეტავ ეს უღვთო წვალება

ამ გმირს გასწირავს როდისო?!

როდის ადგება ამირან,

ჯაჭვ-აბჯრით შემოსილიო,

ჩამოსდნობოდეს ყინული

და უცინოდეს პირიო.

ეჭიროს ხელში თვის ხმალი,

იცქირებოდეს ბარადა,

მთა-კლდეთ გაჰქონდეს დგრიალი,

მას თავს უკრავდენ კვალადა.

მიწა იძრწოდეს, ღრუბელნი

ფუოდენ, ხტოდენ შავადა,

კეკლუცნი წვრილნი ვარსკვლავნი

მთებზე სხდებოდენ ჯარადა.

სადმე ზღვამ იგრძნოს ამბავი,

კარგების სანატრელიო,

დაუკრას ტკბილი საკრავი,

ცას მიაწოდოს ხელიო.

მუნით ჩამოწვეს ღრუბელი,

გაჩნდეს ცეცხლ-სეტყვა ხშირია,

იძახდენ მართლის ჯვარმცმელნი:

“ვაჰმე, რა დიდი ჭირია!”

მჭედლები ცოდვას ნანობდენ,

ამტვრევდენ გრდემლებს, კვერებსო,

თვის იარაღის ნაშთებზედ

აფრქვევდენ მწარე ცრემლებსო.

1884 - 1885 წწ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ვაჟა ფშაველა
(სიმღერა)

ნუმცა მსმენია სიკვდილი

და ნუმც მინახავ ლომისა!

ნუმც მინახია არწივი,

შნო აღარ ჰქონდეს ომისა!

ლომს ტახტი უდგა მხეცებში,

არწივს — ფრინველთა შორისა.

რა ლამაზია დილითა,

მზე რომ სხივს მოჰფენს გორისა!

ნუმც წაუხდება მშრომელსა

წმინდა ნაღვაწი შრომისა!

დამლახვრელია გულ-მკერდის

ცხელი ცრემლები ობლისა.

უჩირქო, მეტად წმინდაა

შვილზე ტირილი მშობლისა,

ღვთიურს ხმასა ჰგავს, ვისც ძალუძს

ხმების აკინძვა მწყობრისა,

და გულის მკვლელი სიტყვები

ენა-წყლიანის მთხრობლისა.

ტურფაა ახალგაზრდობა,

ზათქი ვნებათა თრთოლვისა.

1914 წ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ჩემი ვედრება
ვაჟა ფშაველა
ღმერთო, მიიღე ვედრება,

ეს ჩემი სათხოვარია:

არ დამეკარგოს გულიდან

მე შენი სახსოვარია!

გულს ნუ გამიტეხ ტანჯვაში,

მამყოფე შეუდრკელადა;

ვფხიზლობდე, მუდამ მზად ვიყო

დაჩაგრულების მცველადა.

ბალახი ვიყო სათიბი,

არა მწადიან ცელობა;

ცხვრადვე მამყოფე ისევა,

ოღონდ ამშორდეს მგელობა;

არ წამიხდინო, მეუფევ,

ეს ჩემი წმინდა ხელობა!

მაშრომე საკეთილოდა,

თუნდ არ მოვიმკო ნაყოფი,

შვილთ საგმოდ არ გამიხადო

ჩემი მუდმივი სამყოფი.

გულს ნუ გამიქრობ ლამპარსა,

მნათობს ტრფობისა შეშითა,

ნუ მავლევ ქვეყანაზედა

გაცივებულის ლეშითა, -

თვალებში მადლ-დაკარგულსა,

შუბლზე გაკრულის მეშითა.

ნუ დაუკარგავ ჩემს სატრფოს

მადლს, გულზე ცეცხლის მდებელსა,

ნუ დაუძვირებ ოცნებას,

შენს ხმას, სხივ-გამომღებელსა:

სიცოცხლედ უღირს ბეჩავსა,

ეძახის თავის მხლებელსა.

გულს დარდი გამიდიადე

იმ სანეტარო საგანზე,

დაწერე ფიქრი, ღრმა, მწვავე

ჩემის გონების საბანზე!..

გონებას ფიქრი სტანჯავდეს,

გულს ცეცხლი სწვავდეს ძლიერი,

მშიოდ-მწყუროდეს კეთილი,

ვერ გავძღე, მოვკვდე მშიერი...

ნუ დამასვენებ ნურა დროს,

მამყოფე შეძრწუნებული,

მხოლოდ მაშინ ვარ ბედნიერ,

როცა ვარ შეწუხებული;

როცა გულს ცეცხლი მედება,

გონება მსჯელობს საღადა, -

მაშინ ვარ თავისუფალი,

თავს მაშინა ვგრძნობ ლაღადა.

მფარავდეს შენი მარჯვენა,

კალთა სამოსლის შენისა,

სანამ არ მოვა დრო-ჟამი

სულ ბოლოს ამოქშენისა.

სული - შენ, ლეში - მიწასა, -

აღარა ვგლოვობ ამასა;

თევზი - წყალს, ცასა - ვარსკვლავი,

შვილი - დედას და მამასა.

1893 წ.

ციტირება პასუხი
   
User avatar
კარენოი დესპანელი
კარენოი დესპანელი
Joined07 Mar 2009
Posts395
კარმა0
OFFLINEPROFILE
ვაჟა ფშაველა
(სიმღერა)

ხევზედ მიდიან ნისლები,

გაჩქარებულნი, მღერითა.

როგორ ხარობენ ტივლები,

რომ მიწას ჰფარვენ ბნელითა!

ვეღარას ვხედავ ბეჩავი,

გამიქრენ წვერნი მთისანი;

ვაჰმე, ვეღარა მწვდებიან

სათბობლად სხივნი მზისანი.

ბარემ მეც ჩამთქით, ნისლებო,

დამნაცრეთ, დამაფერფლეთო,

თვალნი დამთხარეთ, გულისაც

სადილი გაიკეთეთო.

სად მიხვალ, სადა, ყორანო,

შენ მაინც შამიბრალია,

მიამხანაგე, გენაცვლე,

ყრანტალით გამახარია!..

წავიდეთ, ერთად წავიდეთ,

მოვშორდეთ მშობელს მხარესა,

ნუღარ ვიხილავთ საყვარლის

ჩვენის ქვეყნისა მთა-ველსა.

წავიდეთ, გადავიკარგნეთ.

დავსთელოთ სხვისნი არენი!

ვანჩქლიოთ, ერთად ვანჩქლიოთ

ცრემლის წყარონი მწარენი.

1886 წ.

ციტირება პასუხი
   
 
+ ახალი თემა ↩ პასუხი  [ 4161 posts ] 
ჩვენი საყვარელი ლექსები
დესპანი