პოეზია · ლირიკა
ასე ტირიან
ასე ტირიანგაზაფხულები _სულმოუთქმელად _მიწის წინაშედა ცის თვალები,დაბინდულები,ასე იკლავენუსაზღვრო ნაღველს.ხელს, აბა, მითხარ,ვინ შეაშველებს,ან ვის აქვს ქვეყნადიმხელა გული,შეწყვიტოს წვიმაიმაზე ადრე,სანამ თავისით გამოიდარებს _ბოლო წვეთამდე სანამ ჩამოცლისიმ უსიცოცხლო წამების გროვას.