პოეზია · ლირიკა
* * * "კაბად გეცვა გაზაფხული"
კაბად გეცვა გაზაფხული, თმებში თვლემდნენ ენძელები,მაცხუნებდნენ მზის და შენი წამწამები,მივდიოდით მთებში გადახვეწილები,ცამდე ასულ სიყვარულით ნაწამებნი.გამებუტე. ვიწრო ხიდზე გავდიოდითდა ზვირთებში გადაგვაგდე მე და ჩემი ტრფიალება,თანაც კენჭი მოგვაყოლე ათიოდე...და წამიღო ტალღის წყალქაფიანებამ.და მას შემდეგ ბევრი წელი გავაცილედა ჟღურტულა გულენძელა გოგონებმაბევრი მტანჯეს მაქვითინეს და მაცინეს...ეხლა ისევ მომენატრა მხოლოდ შენი მოგონება.წავალ იქნებ ძველი ხიდი ცოცხალია,გადავხტები რომ წამიღოს ტალღის წყალქაფიანებამ,გადავხტები მაცხოვარი მოწყალეა,მომაგონებს ჩემს უმანკო ტრფიალებას.