პოეზია · ლირიკა
არყის გამოხდისას თქმული
არყის ქვაბი ორთქლით მთვრალი,მოთუხთუხე რახიანი,მოდგა ღამე – ქვრივი ქალისავსე მთვარის სახიანი.შეგრილებულს ვცეცხლავ წინწვერს,შემომინთო გულზე ალი,ქვრივზე მინდა დავქორწინდეამიხდება ნასიზმრალი!ქვაბქვეშ ცეცხლი ვგრძნობ სულს ღაფავს,ჩამომთუთქა ცრემლმა ღაწვი.მე კი არა გიჟს დააბამს,ისეთი აქვს არაყს ჯაჭვი.ვკოცნი მთვარეს, ვხუჭავ თვალებსვაი, ჩემი ცოდვის ბრალი!მოვიმთვარე, მთვრალო მთვარევ,ღამეც მთვრალი და მეც მთვრალი.