პოეზია · ლირიკა
ლექსებად გტოვებ
სულში წარსული სევდად რიალებსდა ცრემლი ბრწყინავს თვალთა გუგებში,რა ცოტა გვყოფნის ადამიანებს,მაგრამ სად არის ხსნა და ნუგეში?ამაყი სული კვლავ ცისკენ ილტვის,ტკივილით მავსებს სევდიან პოეტს. . .მე წუთისოფლის სტუმარი ვიყავდა ჩემს სიცოცხლეს ლექსებად ვტოვებ.