პოეზია · ლირიკა
მხატვარი ებერტი (მთარგმნელი: ნათელა ხუციშვილი)
და შემდეგ ისევ გავეშურეთმხატვარ ებერტის სანახავად გარეუბანშიდა იქ ანაზდად გაზაფხულს შევხვდით: მდინარისპირამდელოებზე უკვე რაღაცა იზრდებოდა და ბუჩქებიიფოთლებოდნენ და ფრთოსნებიცდაფრთხიალებდნენ. სადაც ის ცხოვრობსიქ ზაალეს რბილი რკალია და წყლის სიშავესაკამარებს კოხტა თაღით პატარა ხიდი.ვრცელ წინკარში უკლოზეტო ძველი სახლის სუნი ტრიალებსმაგრამ იქ თავს გრძნობ მყუდროდ და მშვიდადუკვე დავლანდეთ თეთრ ჩარჩოებში ნახატთა ბზინვაკარს ვაკაკუნებთ მაშინ გვამცნობს მეზობლის ქალიშინ არ არისო და როდესაც სახლიდან გადისმით უფრო როცა ცოლი სადღაც თმებს ახვევინებსდაღამებამდეც არ ბრუნდებაო. ჩვენ მოვიარეთმისი ჩვეული ლუდხანებიყოველ მათგანში შევიხედეთ, შევყავით თავიმზის სინათლიდან სარდაფთა ბინდშიკვამლიანი კუნძულების მიკროჰავაში იქ ბოთლებისწკრიალი იდგა - და ერთ-ერთმა მეპატრონემრომელსაც ის გზას გამდგარი დაუნახავს, გვირჩია მაშინმიგვეკითხა იქვე ახლოს სხვა მედუქნისთვისმაგრამ ვეღარსად მივაგენით, არც "მავრში" დაარც "გოზენთან" ის არ აღმოჩნდა. მერე ქალაქი იწყებოდააღარ შეგვეძლო გვედია მისთვის ხე ლუდხანებისაქ უკვე მძლავრად განშტოვდებოდა.