პოეზია · ლირიკა
ჩემო ცხინვალო!
უქართველებოდ ვიცი ახლაბრწყინვა გელევა,უქართველებოდ სულს გიყინავსმკაცრი ზამთარი.როდის გაგითბონ ცივი გულიცხინვალელებმა?ვკითხულობ, მაგრამ მოპასუხეკაცი არ არის.სჩანს ეს ზამთარიჯერაც კიდევდიდხანს გაატანს,საქართველოში გაზაფხულიწელს გვიან მოვა.უნდა მოვიდეს,თორემ ცოტნე,ლაშა,პაატათავს მადგანან დაბობოქრობენ:დროაო, დროა.დროა ლტოლვილისთვალზეც შეშრესდაღლილის ცრემლიდა მაჩაბლიანთ სიამაყესშევხსნათ ხუნდები.დროა ცხინვალიცხინვალს ჰგავდეს,გრემს ჰგავდეს გრემი...ჩემო ცხინვალო,გჯეროდეს, რომდაგიბრუნდებით.