პოეზია · ლირიკა
ვეფხვობის თვე
ყივჩაღეთ იყო....ქალი მოვიტაცე.ცხენზე შემოვიგდე,დედალი ავაზა.ტანი დაყურსულიგავშხვართე უნაგირზე,თეთრი თეძოებისვიხილე გახელება.ხტოდნენ ატეხილი,ავხორცი მუხლები.და თვითონ ნადირი გავხდი,მე ნადირი.კოცნა-კბენა იყო,ალერსი-დანა,მუცელი გაზნექილიპირით გადავღადრე,და მარჯვენა ნაპირიდან,ქალი გაფატრულივესროლე მდინარეს.სიგიჟის წვეთიცხენს მოხვდა საფეთქელში,ცეცხლი წაეკიდაუნალო ფლოქვებშიდა თითქო დაკოდილიგავარდა ჭენებით.მე სისხლის ყივილი,მოღუშულ სივრცეებს,მათრახათ გადავკარი!...ეს იყო ყივჩაღეთ,ვეფხობის თვეში.