პოეზია · ლირიკა
ხორბლის მარცვალივით
ანგელოსებსქედს დაუდგამთ უღელი,შეჭამანდისჯვრიანმხრებზე ვშტერდები,მე, ნამგალა,ყანის ჩიტად,მოგდევდი,ნისკარტ-ნისკარტგაგიკენკე მტევნები.შენი ყანა როგორთეთრად დამწიფდა,(ასე ახლოს სულარ უნდა მოგეშვი.)მარცვლებივითდამეფანტა სიტყვები,მაპატიე, თუ ვეღარ,,მოგიშენდი".ხნულში ვდგავარ,ხელში ფრთები მიჭირავს,ჩიტის ბუდესახლა როგორ ვუარო?!ჩემო ხორბლისმარცვალივითსამშობლო,ჩემო ხორბლისმარცვალივითუფალო!