პოეზია · ლირიკა
”კოლხიდური” ვოიაჟი
ზღვა მუცელს იტკივებს,წუხელი წვიმა სვა.ზვირთებზე დაფინესღრუბლებმა კარვებიდა კოჭლმა ელიამცას ნიშად მიასვამზის დისკო, ცივი დაუსხივო თვალებით.ხეებსაც სულ უფრომოედოთ სურო დამწყემსიც კი მიჩუმდა,სალამურს რომ უკრავს.და დევსაც, მწყემსივით,გუშინ რომ ხუმრობდა,ზღაპრების გუდისთვისთავი გამოუკრავს.მაიმუნს სახეზეწარბები მოხრია,სველ ბინოკლს ამშრალებსთვალების ცეცებით.ზღვა ისევ ბობოქრობს,ნაპირებს მოყრიაშხეფებად ნასროლივერცხლის ნამცეცები...