პოეზია · ლირიკა
ყვავილის თავდავიწყებით
მუდამ ეს მენატრებოდადა ახლაც ამას ვინატრებ:შენ იყო ჩემი კუნძულისწყაროს წყალი და სინათლე,მე ქარში მიგიძღვებოდე,შენ ჩემთვის ხატად ბრწყინავდე,გალობა სიყვარულისა(დღესასწაული გულისა)ისმოდეს დილით დილამდე...
ყვავილის თავდავიწყებითსიცოცხლეს შენთვის ვწირავდე.