პოეზია · ლირიკა
გმირობას მისას
თოვლით დაფარულ ნაძვების ახლოსის იწვა ერთი,და უცქეროდა ღრუბლების მაღლობსთვალებით თეთრით...არც ხმლის ნატეხი, არც ბუდე ისრისარ ეგდო სადმე,მხოლოდ შემხმარი მოშაო სისხლიშვენოდა წარბებს.ამ სისხლს ხსოვნისთვის გულზე წაიცხებს,მკერდით დაიცავს,გმირობას მისას არ დაივიწყებსრუსეთის მიწა.