პოეზია · ლირიკა
ბუხართან
წიფლის ცეცხლი ბარბალებს,და კვარცხალებს კარდალი,- ნენი - ბიჭი კითხულობს -მჭადზე დაღი რად არი?
დედა ხმამწუხარეაზარს და ზეიმს ჩვეული,- შვილო, მჭადზე ჯვარიაძველი და კურთხეული.
დაგმანული დუმილიწარსულს ესმის წყევლებად,ყვება დედა გარდასულს,ყვება და იცრემლება.
ღმუის ცეცხლი წითელი,ღმუის და იფარფება,ბიჭს ეშლება ბალანიდა ქოხს უნდა გაფრენა.
ქვაღვენთება ბუხარშიჩუმად ღვივის ღადარი,- ნენი - ბიჭი კითხულობს, -მჭადზე ჯვარი რად არი?