პოეზია · ლირიკა
ოცნების ქოხებს
ჩემი ოცნების ქოხებს,მთვარის ვახურავ ყავარს,ვსვამ გემრიელს და ოხერსჯოჯოხეთივით ყავას.დროს გრძნეულივით ვსინჯავ,რომ სასწაული ვნახოდა ფაიფურის ფინჯანსძველი რომივით ვამხობ.მონას, მეფეს თუ ბელადს,შვენით მგოსნების ალყა,სახრჩობელაზე ყველადროის ნერონი ამყავს.მუზის უბადლო ცაო,შენც აგამაღლა დრომა,დიდი მადლობა ძმაო,ფიქრის უფლება რომ მაქვს.
ვხუჭავ თვალებს და... ვბედავასე რას უნდა გავხდე,რა ეშველებათ ნეტავფიქრში დამხობილ ტახტებს.