პოეზია · ლირიკა
სიმღერა
მიწისპირს დააჩნდა მარტი დასისხლი არაგვივით მიღელავს,ჩემო უსახელო დარდო დაჩემო ალიონის ცის ფერავ!შემეხსნა ვერმოშუშებულიიარა ხვრიშ მარილდაყრილი,მოვდივარ ლექსწაკიდებული,ხელი ვარ, შლეგი ვარ ნამდვილი.ეს ბოლო იქნება ქადილი,აღარც ჩავიმჯიღავ მარჯვენას,მოვდივარ მთადამთა ერწოზე,შენ ქმარს ვაწყევლინებ გაჩენას.მოვდივარ, ამდენ წლის ნათმენმაფიქრებმა გზაგრძელი გაგალეს,კვლავ ჩემსას დაგარქმევ წაწალს დამტრად დაგსევ მთელ ფშავის საქალეთს.ვაითუ, არ დამხვდე, პირიმზევ,მათურას კლდის წვერზე მღუარი,დამხვდე და... ერთფერად მაშინებს,შენი თანხმობაც და უარიც...