პოეზია · ლირიკა
ვუგალობ ჰარალეს-დოვლათის ღმერთს
ხარებს რქებზე უნთიათკელაპტრები,ჰარალე!ჰაი,ხელი ვიჩრდილე დახნულში მელანდები,ჰარალე!გუთანს ხელი ვუშვი დამიწას ვცემ თაყვანსა,ჰარალე!მიწასა _ჩემი სიცოცხლის დასიკვდილის აკვანსა,ჰარალე!ჩემს ბედზედაც დააბრუნეწისქვილის დოლაბი,ჰარალე!ჩემი თონიდანაც ამოყარედოვლათი,ჰარალე!მკათათვის ფერი ხარ დაყანებში იწვები,ჰარალე!არ გამომილიო კალოზეკვერი დაფიწლები,ჰარალე!არა, არ ჩამიქრო ხარის რქებზეკელაპტრები,ჰარალე!მინდვრებში შემოდგომისფერადები,ჰარალე!გეყმე, სანამ დავიღლები დადავდუღდები,ჰარალე!მერე ქვის საფლავში ჩამატანონთავთუხები, _შენი გვირგვინის თავთუხები,ჰარალე!რათა მწედა მყავდე დაიყო ჩემთანა,ჰარალე!მთვარეს ვეახლები, თუ მივალმზესთანა,ჰარალე!ხიი, მო, გამიწით, ხარებო,გენაცვლებით,ჰარალე!ნურც ჩამქრობია თქვენი რქისკელაპტრები,ჰარალე,ჰარალე!..