პოეზია · ლირიკა
მწამდეს იგავი
ქვეყნად მოარულ ქართა, სიოთაგავაჯიბრებდი ჩემს ფეხმარდ ჰუნეს,თანაც ყველაფერს, რაც კი მტკიოდა,დავუტოვებდი იმ საუკუნეს.ეს ყოველივე უზურში მქონდა,თუმცა ცხოვრებამ სხვა რამ ინება,მუდმივ შეტევას გავუძელ, ჰოდა,მეყო ძალ-ღონე და მოთმინება, _დროზე მივიდე, თუკი მელიან,მოძმეს ვურჩევდე ქარვისფერ მტევანს,ეს ქვეყანა ხომ მართლა ვრცელია...არად ვაგდებდე მანძილს-უტევანს.ძმათა მსახურად მიმაჩნდეს თავი,ბრძენთაგან თქმული მწამდეს იგავი.